icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!

บทที่ 5 จากไปโดยไม่มีอะไรเหลือ

จำนวนคำ:1059    |    อัปเดตเมื่อ:27/11/2025

ินตีบตัน และในที

วไม่สนใจความเจ็บปวดบนใบหน้าของเขา

งเหอซื่อชิง และลากเธอออกไป พร้อมพูด

ไม่เห็นด้วยของเหอซื่อชิง เขาก็ไม่มีทางเลื

แม้กระทั่งทอดทิ้งลูก ลู่เป่ยหลิน บุรุษเลือดเย็น

ในขณะที่ลู่เป่ยหลินลากเธอ แต่เข

ลักลู่เป่ยหลินออกไปอย่างแรง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

ที่ใบหน้าซีดเซียวและเย็นชาของเหอซื่

ัง และระมัดระวังตัวอยู่เสมอ ไม่เคยกล้าพูดเสียงดังต่อหน้าเขาเล

ากันแล้ว เขาไม่จำเป็นต้

่อซื่อชิงลูบข้อมือเธอพลางมองลู่เป่ยหลินอย่างใจเย็น “หาเวลาไปขอหย่าที่กรมกิจการพลเรือนหน่อย

งสำคัญไป เขาเยาะเย้ย “เจ้าเป็นคนวางยาข้าเมื่อก่อน และตอนนี้เจ้ากลั

ยดกัน เราก็เลิกกันและให้อิสระกันหน่อยเถอะ“ เหอซื่อชิงดูเหนื่อยล้าอย่างที่สุด เธอยกเปลือกตาขึ้นเล

ขึ้นเรื่อยๆ และร่างกายของ

ก้าวด้วยความกลัว และเสีย

ีเลย แล้วลู่เป่ยหลินจ

นนั้นยากที่จะเข้าใจ

ิงตกตะลึ

นคว้าเหอซื่อชิงและดึงเธอมาไว้ตร

“ฝันไปเถอะ!” เจียงเว่ยวิ่งมาหน้ารถฉันเอง! ก็เรื่องของค

หลินเต็มไปด้วยคำเตือน “พอแล้ว พอ

าเธอไม่ใช่ งั้นฉันก็ต้องเป็นคนเลวสิน

ม่ไกล ลู่เป่ยหลินมองเหอซื่อชิงอย

รงจนกระทั่งร่างของลู่เป่ยหลินหายไป

ดังนั้นเขาจึงต้องการทรมานและทำให้อับอายเธอเพื

ละลู่เป่ยหลินรักกันต่อหน้าเ

่จะใช้ชีวิตที่น่าอับอายเช่นน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!
ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!
“[ตามง้อเมียแบบเจ็บลึก + รักสองทางต่างมุ่งหน้าเข้าหากัน + โฟกัสเรื่องงาน/สร้างอาชีพ] แต่งงานกันแบบปิดเงียบมาได้สามปี เหอซือชิงเคยคิดว่าความอุ่นร้อนจากหัวใจเธอจะละลายหลู่เป่ยหลินได้สักวัน แต่สุดท้าย ต่อให้เธอทุ่มเททั้งใจเท่าไหร่ ก็สู้การหวนคืนอย่างสวยงามของหญิงคนรักเก่าที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดไม่ได้เลย "หย่ากันเถอะ ในเมื่อเราทั้งคู่เห็นหน้ากันก็ยิ่งรู้สึกเบื่อหน่าย งั้นปล่อยให้เราต่างคนต่างเป็นอิสระจะดีกว่า "หัวใจของเหอซือชิงเหมือนมอดไหม้จนไร้ความรู้สึกแล้ว หลู่เป่ยหลินปฏิเสธอย่างเย็นชา "ฉันไม่เห็นด้วย เธอไม่มีวันได้หย่าจากฉันเด็ดขาด!" เขาคิดจะกักเธอไว้ข้างกาย แต่ยิ่งบีบก็ยิ่งผลักเธอให้ห่างออกไปเรื่อย ๆจนสุดท้าย...ก็สูญเสียเธอไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอกลับรุ่งโรจน์ในหน้าที่การงาน ชื่อเสียงโด่งดังในวงการแพทย์ ผู้ชายที่ตามจีบล้อมรอบไม่ขาดสาย ชีวิตไปได้สวย และที่สำคัญ เธอลืมเขาไปอย่างหมดสิ้น หลู่เป่ยหลิน "ลืมเหรอ? ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอนึกขึ้นได้เอง!" จากนั้นเป็นต้นมา- เหอซือชิงกุมเอว หน้าแดงจัดพร้อม "ต่อว่า" ไปว่า "หลู่เป่ยหลิน คุณมันเผด็จการ จะพอได้รึยัง!" หลู่เป่ยหลินยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ "ไม่มีวันพอหรอก!"”