ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว！

บทที่ 3 อย่าลุกขึ้นมาอีกเลย

จำนวนคำ:1101 | อัปเดตเมื่อ：27/11/2025

ีบเข้าไปช่วยเหลือเจียงเว่ยพร้อมถามว่า “ค

เธอไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเจียงเว่ยในตอนนี

ธอ： “เป่ยหลิน ฉันเป็นอัมพาตเหรอ？“ ฉันจะไม่สามารถยื

ใจเธออย่างอดทน “อย่าฟังสิ่งที่คนอื่นพ

า “ฉันได้รับบาดเจ็บที่ขาทั้งสองข้าง และฉันไม่สามาร

คุณรู้ดีว่า Jiang Wei ไม่สามารถทนต่อการกระตุ้นเพิ่ม

ิดหน้าเธอแล

เธอโกรธมาก เธอไม่ได้ตั้ง

ธอไม่มีความรู้สึก

ของเธอเพื่อใส่ร้ายเธอ ดังนั้นเธอจึงสมควร

เฮ่อซื่อชิงก็กัด

สภาพนี้ เต้นต่อไปไม่ได้อีกแล้ว มีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร...“ เจ

าคุณได้แน่นอน！” ลู่เป่ยหลินอุ้มเจียงเว่ยไ

กอดเอวของลู่เป่ยหลินไว้แน

ไปครู่หนึ่ง จากนั้น

รุนแรงมากเกินไป ก็

ยจะเป็นนายหญิง เธอคือ

อยๆ การมองเห็นเริ่มพร่ามัว เธอหยุดยืนพิงกำแพง แต่ก็ยั

อชิง ก่อนที่เธอจะมองเห็นว่าเ

ิ่งที่เธอเห็นมีเพียงสีขาว ยาในขวดยา

้าผากของเธอด้วยหลังมือ “ไข้หายแ

ี่กำลังกังวล จมูกของเธอชา นัยน์ต

่วมงานกัน นี่แหละคือสิ่งที่ผมควรทำ“ ถังจัวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

ือง เธอไม่ได้ปิดบังอะไรจากเขา เขารู้ว่าเธอแต่

uo ก็รู้ดีว่า He Shiqing ต้องทนทุ

นยิ้ม “เรากำลังจะหย่ากันเร็วๆ นี้ ดังนั้นไม่ว

่ได้รักเธอ เธอควรจะหย่ากับเ

่าย และเธอต้องการลองอีกครั้ง เป็นภรรย

ลายเป็นว่

สักคนไม่ใช่เรื่องแพงอะไร เธอเพียงแค่ส

“ดีจังที่คุณคิดเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วนแล้ว！

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว！

Destination โรแมนติก

“[ตามง้อเมียแบบเจ็บลึก + รักสองทางต่างมุ่งหน้าเข้าหากัน + โฟกัสเรื่องงาน/สร้างอาชีพ] แต่งงานกันแบบปิดเงียบมาได้สามปี เหอซือชิงเคยคิดว่าความอุ่นร้อนจากหัวใจเธอจะละลายหลู่เป่ยหลินได้สักวัน แต่สุดท้าย ต่อให้เธอทุ่มเททั้งใจเท่าไหร่ ก็สู้การหวนคืนอย่างสวยงามของหญิงคนรักเก่าที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดไม่ได้เลย "หย่ากันเถอะ ในเมื่อเราทั้งคู่เห็นหน้ากันก็ยิ่งรู้สึกเบื่อหน่าย งั้นปล่อยให้เราต่างคนต่างเป็นอิสระจะดีกว่า "หัวใจของเหอซือชิงเหมือนมอดไหม้จนไร้ความรู้สึกแล้ว หลู่เป่ยหลินปฏิเสธอย่างเย็นชา "ฉันไม่เห็นด้วย เธอไม่มีวันได้หย่าจากฉันเด็ดขาด!" เขาคิดจะกักเธอไว้ข้างกาย แต่ยิ่งบีบก็ยิ่งผลักเธอให้ห่างออกไปเรื่อย ๆจนสุดท้าย...ก็สูญเสียเธอไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอกลับรุ่งโรจน์ในหน้าที่การงาน ชื่อเสียงโด่งดังในวงการแพทย์ ผู้ชายที่ตามจีบล้อมรอบไม่ขาดสาย ชีวิตไปได้สวย และที่สำคัญ เธอลืมเขาไปอย่างหมดสิ้น หลู่เป่ยหลิน "ลืมเหรอ? ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอนึกขึ้นได้เอง!" จากนั้นเป็นต้นมา- เหอซือชิงกุมเอว หน้าแดงจัดพร้อม "ต่อว่า" ไปว่า "หลู่เป่ยหลิน คุณมันเผด็จการ จะพอได้รึยัง!" หลู่เป่ยหลินยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ "ไม่มีวันพอหรอก!"”