icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ชาติภพนี้ขอไม่เป็นเมียจำยอม

บทที่ 3 

จำนวนคำ:92    |    อัปเดตเมื่อ:05/12/2025

นุท

ึกผิดอย่างมหันต์ พวกท่านรักและเอ็นดูฉันเหมื

ันเป็นเด็กที่เชื่อฟังและไ

ใจ ฉันต้องทำตามแผนที่วางไว้เพื่อปลด

รถแต่งงานกับคุณศรัณย์พรได้แล้วเพคะ" ฉันพูด

กตากว้างด้

นุท? เธอพูด

ี่เพคะ หม่อมฉันจะไปใ

เข้ามาหาฉันและ

เกิดอะไรขึ้น? ศรัณย์

วล ในแววตาของท่านเต็มไปด

นเพคะท่านแม่" ฉ

ณย์พรไม่รักเธอแล้วเหรอ? ไม

น้าฉันด้วยค

เขาปกป้องเธอมาตลอด เขาจ

ดแบบนี้กับฉัน แต่ฉันก็ยังคงต้องทนอย

อกไปเช็ดน้ำ

คะท่านแม่ เขาแค่รู้สึกผ

องรักเธอแน่ๆ เขาไม่

กออกไป "หม่อมฉันฝันว่าถ้าหม่อมฉันยังคงดึงดันที่จะแ

งฉันด้วยค

เธอจะเอาความฝันมาต

ข้าลึกๆ และย

นลางบอกเหตุเพคะท่านแม่ หม่อมฉั

ด้มีชีวิตที่ยืนยาวและมีความส

ามีสิทธิ์เลือกคนที

้าท่านแม่และท่านพ

่เพคะ หม่อมฉันจะไม่มีวันลืม

ขึ้น ท่านมองฉันด้วยสายตาที่เศร

โฮออกมา ท่านยื

ะชมพูนุท ไปเริ่มต

กอดท่านแม่แน่น น้ำตาของ

ในครั้งนี้จะช่วยหยุดยั้ง

ชาตินี้ทุกคน

มที่สองในใจศรัณย์พรไ

ขาไม่สามารถเลือ

เขาต้องแต่งงานกับ

่ฉันยังต้องแก้ไข มั

สถานที่ที่คู่รักหลายคู่มักจะมาขอ

มไปด้วยดวงดาว ในใจฉัน

ะไรที่นี่

ันหันไปมองและพบว่าศรัณย์พรยืนอยู่ตร

ศรัณ

ามาหาฉันและคว

เธอรู้ตัวไหมว่าเธอทำให้

ของฉันเจ็บปวดจากการที่เขาบี

เปิดรับโบนัส

เปิด
ชาติภพนี้ขอไม่เป็นเมียจำยอม
ชาติภพนี้ขอไม่เป็นเมียจำยอม
“"เธอรู้ตัวไหมว่าเธอทำให้ฉันต้องแต่งงานกับคนที่ฉันไม่ได้รัก!" เสียงเย็นชาของเขาบาดลึกเข้ามาในใจฉันเหมือนคมมีดที่กรีดแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันลืมตาขึ้นมาอย่างงุนงง ในหัวยังคงปวดร้าว ภาพสุดท้ายที่จำได้คือความเจ็บปวดที่กัดกินจนฉันเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองลง แต่ตอนนี้ฉันกลับมาอยู่ที่นี่ ในห้องนอนที่คุ้นเคย ห้องนอนที่เต็มไปด้วยความทรงจำทั้งสุขและทุกข์กับผู้ชายตรงหน้า ศรัณย์พรยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาของเขาเย็นชาไร้ความรู้สึก ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยทำให้ฉันหลงใหลบัดนี้กลับเป็นเหมือนน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลายให้ฉันได้สัมผัส เขาไม่ใช่ผู้ชายที่ฉันรู้จักอีกต่อไปแล้ว เขาเป็นเพียงเปลือกนอกที่เหลือไว้ให้ฉันเจ็บปวด ฉันมองศรัณย์พร เขายังคงหนุ่มแน่นและหล่อเหลาเหมือนเดิม อายุยี่สิบเจ็ดปีที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและพลังในการสร้างสรรค์ แต่แววตาของเขาที่มองมาที่ฉันมันเต็มไปด้วยความเกลียดชังและผิดหวัง ฉันจำได้ทุกอย่าง จำได้ถึงความเจ็บปวดที่ต้องทนอยู่กับความเย็นชาของเขาในชาติที่แล้ว จำได้ถึงคำพูดที่เขาใช้ทำร้ายจิตใจฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า และจำได้ถึงวันที่ฉันจากไปอย่างโดดเดี่ยว”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10