เหยื่อในกับดักบงการใจ

รวิ (เม

มมืดสลัว แต่ฉันก็รู้ได้ทันทีว่ามันเป็นห้องว่างเปล่

ยู่และเบอร์โทรศัพท์ของฉัน เขาต้องวางแผนเรื่องนี้มาเป็

รูปภาพและวิดีโอเหล่านั้นจะถูกเผยแพร่ออกไปอย่างไร

ังที่แปลกประหลาด ฉันไม่ร

งขึ้นมาถึง

เปื้อนน้ำขังจากเมื่อคืน ร่าง

ู่ที่เดิมเมื่อวาน หัวใจของฉันเต้นรัวด้วยคว

น สายตากวาดมองผู้โดยสารทุ

คนนั้น หรือคนที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ หรือค

ฉันไม่สามารถแยกแย

กคนบนรถเมล์ล้ว

้าหยาบๆ ที่ค่อยๆ ลูบไล้ขึ้นมาตามต้

อต ฉันไม่กล้าขยับตัว ทำได้เพียงก้มหน้

นรุ่มและอึดอัด มือหยาบกร้านค่อยๆ เลื่อนขึ้นไปอย่างช้าๆ เกือบจะถ

คโลญจน์ราคาถูก ทำให้ฉันรู้สึกคลื่นไส้ แต

บปวด พยายามควบคุมสีหน้าและลมห

การลวนลามธรรมดา แต่เป็นการท้าทาย การแสดงอำน

อยู่ในใจ ฉันคือผู้ล่าที่แกล้ง

ฐาน ทุกวินาทีคือโอกาสที่ฉันจะไ

วงเกินไปมากกว่านั้น ราวกับว่าเขากำ

ความรู้สึกขยะแขยงที่ปะทุขึ้นมาในอก ความอดทนของฉั

ี่ป้าย ฉันรู้สึกถึงความกดดันที่ลด

เหลือบมองเห็นเงาคนหนึ่งรีบเบี

ล่งอก มือที่กำราวเหล็กไว้แน่นค่อยๆ คล

ร็วลงอีกครั้ง ฉันรู้