เหยื่อในกับดักบงการใจ

รวิ (เม

ย่างแรง ฉันไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว ควา

สื้อผ้าและใบหน้าของฉัน ความรู้

้องมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่สงสัยและแปลกแ

่างกายของฉันอ่อนแรงจนไ

่ารังเกียจของเขาซ้ำไปซ้ำมา ฉันรู้สึ

เสื้อผ้าที่เปียกโชกและเปื้อนโคลนออกเลย ทันทีท

ฉันมีการตอบสนองที่แปลกประหลาดต่อการกระทำขอ

งกายของฉันถึงได้ทรยศตั

ยังมีกลิ่นของเขาติดอยู่ในปาก ความ

วามสงสัยปะปนกับความกลัว ทำให้ฉั

าถึงได้ทำเรื่องน่ารัง

างยากลำบาก แล้วจ้องม

ไหลลงมาเรื่อยๆ จนถึงปลายเท้า ความ

นมากมายเห็นเข้า ฉันอยากจะตบหน้าตัวเอ

้อย่างไร ความรู้สึกไร้ที่พึ่งและความสิ้น

ื้อนโคลนออก แล้วตรงไปยังห้องอาบน้ำ ฉันอยากจ

อถือที่วางอยู่บนโต๊ะดึงฉันก

ยิบโทรศัพท์ที่หน้าจอสว่

เป็นเพื่อนจ

้ของเขากลับว่างเปล่า ท

บคำขอเป็นเพื่อนของเขา ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงทำแบบนั้

ำขอเป็นเพื่อน เขาก็ส

รศัพท์มือถือร่วงลงจากมือข

ใจเต้นรัว มือของฉันสั่นเ

กำลังลวนลามอยู่บนต้นขาของฉันปรากฏชัดเจนในรูปภาพนั้

ความรู้สึกถูกย่ำยีและคว

พท์ขึ้นมาด้ว

อความตอบกลับไปอย่างรวดเ

เพิกเฉยต่อ

ยงคำเย้ยหยัน มันยิ่งทำให้ฉั

สั่นเทาอยู่หน

จว่าเขาต้อง

ือมีจุดประสงค์อื่

ท์ของฉันมาจากไหน ยิ่ง

ร่าง ความกลัวถาโถมเข้ามา

เตือนดังข

วจ้องหน้าจอโทรศัพท

ไปกองกับพื้นเม

ัดนะคนสวย" ข้อความที่ส่งมายิ่งทำให้ความกลัวของฉันพุ่งขึ้น

บว่าหน้าต่างห้องน้ำเปิดอ้าออกบ

ดึงผ้าม่านให้สนิทอย่างร

วงจรปิดไว้ในบ้า

ับตาดูฉัน

ถือของฉันดั

ากเขาปรา

ลิปไว้หมดแล้ว" ข้อความที่ส่งมายิ่

็ส่งคลิปวิดีโ

งยืนเมื่อเปิดด

เปลือยเปล่าอยู่หน้าประตูห้องน

นแรงทำให้ฉันอยา

กลำบาก หัวใจของฉันเต้นรั

ล้วเดินตรงไปที่หน้าต่างของห้อง

ลังโบกโทรศัพท์มือถืออ

าม่าน ทำให้ฉันมองไม่

งไปนั่งกับพื้น ฉันกำโทรศัพท

กครั้ง "พรุ่งนี้เวลาเด

ไปทั่วร่าง ฉันรีบกด

ครู่ แล้วความกลัวก็กลับเข้ามาอีกครั้

าจากชื่อ "จางห่าว"

เธออยู่บนรถเมล์ ให้ครอบครัวของเ