/0/32940/coverbig.jpg?v=a1fe720a33418ce1b66e4df5d6c72869&imageMogr2/format/webp)
ม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ โปรด
งที่เงียบเหงาพัดผ่านไป ซ่งชิงอวี่ในชุดสูทสีเทาสะอา
นเอาไว้ในมือแน่นจนม
ู่เหยี่ยนจือแฟนหนุ่มของ
แต่ลู่เหยี่ยนจือก
า ลู่เหยี่ยนจือผิ
จืออีกครั้งก็ยังคงเป็นเสียง
นั้นก็มีข้อความแจ้งเตือนเ
วที่กลับมาจากต่างประเทศที่สนามบินด้วยตัวเองอย่าง
งก์ รูปภาพรูปหน
ว่าในรูปถ่ายจะเห็นเพียงใบหน้าด้านข้างของเขา แต่โ
ท่าทางอันอ่อนโ
ี่ยิ้มอย
เหยี่ยนจืออ่อนโย
ักในดวงใจที่ลู่เหยี
วก็สามารถทำให้เขาทิ้งเรื่องส
ข้อความแจ้งเต
แล้วสินะ ถ้าฉลาดพอ ก็รี
เอาไว้:หลิ
งใจของลู่
รั้ง แล้วเธอก็เห็นผลตรวจครรภ์ที่หลิ
ตั้งครรภ์ได้แป
เอาไว้ว่าเป็น
ดาก็คือลู่
จ เธอไม่ได้รู้ส
่าครึ่งเดินทางไปที่ประเทศฝาริเนีย
ท้อง เธอคงต้องสงสัยแล้วล่ะว่าลู่เหยี่
เลิก แต่กลั
เพราะยังทำใจ
หาวิทยาลัย ทันทีที่เห็นลู่เหยี่ย
นจือคือทายาทของลู่ซื่อ กรุ๊
เข้าหาลู่เหยี่ยนจือด้วยความกระตือรือร้น
บลู่เหยี่ยนจือ ในที่ส
ับไม่มีค
พียงไม่นาน ลู่เหยี่ยนจื
เธอไว้ตามลำพั
เธอถึงได้รู้ว่า เหยี
กมา แล้วก็เปิดฟังก์ช
่ได้โทรไปหาลู่เหยี่ย
บ้า
้พูดอะไร ซ่งชิงอวี่ก็ชิงพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาก
่นเอง พอได้ยินว่าลูกสาวเปลี่ยนใจแล้ว เธอก็รู
ลับไปโดยไม่ลัง
้วจะกลับมา
นที
งอวี่หยูวางสายไป แ
้ความเจ็บปวดในใจแผ
นี่จะเป็นคร
เธอที่รู้สึกเหนื่อยล้ามากจึ
ารถที่จะเดินจา
ผ่านมา เธอกับลู่เห
ต้องเร่งเก็บของและตัดความสัมพัน
าง
าเตียงยุบตัวลงไป หลังจากนั้นเธอก็ถู
ดนั้นก็ได้ยินเสียงผู้ชายที่ทุ้ม
ี่หลับตาลง ขนตายาว ๆ
เราไปจดทะเบีย
าที
างอยู่ข้างเต
นั้นก็ตามมาด้วยเสียงปลอบโยนที่อ่อนโยนของลู่
มเสื้อผ้าอยู่ด้านหลัง เธอจึงยิ้
พูดกับลู่เหยี่ยนจือที่เดินไปถึงหน้าปร
ือไม่ได้หยุ
ะตู แล้วก็สาวเท้าเ
ุมปาก หัวเราะออกมาเบา ๆ ทว่าน้ำตาห
วี่ตื่นขึ้นมาก็พบว่าท
ว เลขาของลู
ของขวัญที่คุณล
รื่องประดับแถวหนึ่
อ ปฏิกิริยาของซ่งชิงอวี่ด
่นโจวแสดงคว
ือให้ของขวัญ ซ่งชิงอวี
บบนี้ เขาเพิ่งจะเ
ขอตัวก่
ีพมาก เขาจากไปโดยไม่สอบถ
ล่งประกายวิบวับบนโต๊ะโดย
นโจวจะต้องเป็น
จือขอโทษ เขามักจะทำอย
ไม่ได้คาดหว
าดหวัง ก็
ง..
วามเด้
้วสินะ คุณควรจะขอบคุณฉันนะ เพราะถ้าฉันไม่เกลี้ยกล่อม
ี่กำโทรศ
้งใจเอาไว้ว่าหลังจากเธอไปจากเมืองอังนาแล้ว เ
หลินชิ่นเสวี่ยที่เขาคิดว่าใสซื่อไร้เดียงส
ๆ เฮือกหนึ่ง แล้ว
ซ่งชิงอวี่ไม่ได้มีข้าวของอะไรมากมา
ที่นี่เป็น
า เธอจึงคิดว่าจะตั้งรกรากอยู่ที่เมืองอั
ของจึงไม่ได
ั้นไม่ได้สำคัญเลย ยัง
่รู้สึกทำใจได้ยากก็
ต้องไปโรงพยาบาลก
ียนทุกครั้งที่กินอะไรเข้าไป แต่เพื่อจะจดทะเ
ขับไปยัง
บาลถูกล้อมไปด้วยผู้คนหนาแน่น อีกทั้งยังมีคนตะโกนขึ้นมาอีกว่า
ที่ลู่เหยี่ยนจือที่กำลังปกป้องหลินชิ่นเสวี่ยขณะพาเธ
แล้วเป็น
ารการถ่ายทอดส
ตาที่คมเข้มเย็นชาของลู่เหยี่ยนจื
ากตายก็ไส
่รังสีที่น่
วของผู้ที่ทรงอิทธิพลมาโดยกำเนิด ทำ
บรวมความกล้าถามออกมาไปว่า “คุณลู่ค
ะต้องเป็นแฟนสาวของลู่เหยี่ยนจือแน่ ๆ แต่สุดท้าย
ับจ้องไปที่ล
งอวี่ที่นั่
กลับใช้นิ้วที่เรียวยาวข
ั้นต่างก็ถึงกับซ
ลางวันแ
จือเป็นบ้า
ผู้หญิงคนเดี
ยนจือก็ยอมปล่อยนักข่าวที่หน้าซีดคนนั้นออ
ก งั้นผมจะบอกเรื่องความสัมพัน
ั้งเดียวเท่านั้น จะไม่ม
ล วินาทีนั้นทุกอย่าง
งก็หวาดก
สน่ห์ของลู่เหยี่ยนจือก
ผมลู่เหยี่ยน
กดรอย หรือมาดักรอเธออีก คิดถึ
ายพอดี ท่าทางของเธอดูอ่อนแอ ทว่าใบหน้าที่มอง
มื่อเห็นฉากนี้ก็เ
หมดอารมณ์ที่จะหาหมอขึ้นมาอย่างกะทันหัน เธอจึง
/0/32940/coverbig.jpg?v=a1fe720a33418ce1b66e4df5d6c72869&imageMogr2/format/webp)