คืนหนึ่งกับเขา

แพทยศาสตร์สร้างขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะ เขาสวมชุดยุูนิฟอร์มแบบทางการที่ใช้กันโดยทั่วไปของมหาวิทยาลัย ที่คน

วามสนใจเล็ก ๆ น้อย ๆ จากคนรอบข้างที่เฝ้ามองทุกจังหวะการเคลื่อนไหวร่างกายยามเขาก้าวเดิน จังหวะที่แพขนตาหนายาวอันงอนงามสัมผัสกับผิวขาว

ในกระเป๋ากางเกงขณะที่เจ้าตั

ปล่งประกายต้องแสงอาทิตย์ ขลับให้เ

ดจ้า เมื่อเขาหรี่ตาลงทุกคนดูเหมือนจะลืมหายใจ เขาต้องหยิบแว่นกันแดดอันเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวขึ้นมา

รับกับเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่รีด

กายวิบวับดุจอัญมณีทุกครั้ง

ลกใบนี้… โดยไม่แยแสต่อสายตาที่เต็มไปด้

าใกล้เขาเลย ไม่ว่าจะเป็นหญิงสาวหรือชายหนุ่มต่างก็อยากเข้ามาสารภาพความในใจกับเขา อ

ั่วไป หรือแม้แต่ส่งยิ้มให้เขา ทว่าสายตาที่เย็นชาของเขาสามารถท

อคนรอบข้างเพียงใด แต่คำพูดที่ไม่ได้เอ่ยออกมาและออร่าที่แสนจะเย็นเหยีบที่ปรากฏให้เห็นนั้น

่วมสถาบันดูเหมือนจะยำเกรงเขา เขาไม่เคยใช้ความรุนแรงกับใครให้ต้

กโลกของเขาจะหมุนรอบอยู่กับแค่กองหนังสือ ตารางเรียนอันแสนยุ่งเหยิง งานที่คณะ กรณีศึกษาในโรงพยาบาล และกลุ่มเ

กะทิ หล่อเหลาอย่างไร้ที่ติ และเป็นทายาทมหาเศรษฐีท

่ยอมแลกทั้งชีวิตเลยนะขอบอก” หญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยก

าดนี้ได้ยังไงกันนะ...”

ี่เขาเหยียบ

ะ มิอาจเอื้มเลย... ไม่ม

งไร้ที่ติอย่างกับไข่มุกเม็ด

ม่ชายตามองหรอก พวกเรามันก็แค่สามัญชน” หญิงสาวคนห

ึ้นทุกวัน ทุกคนมักจะเฝ้าคอยมอง

ี่เขาจอดรถจนกระทั่งเดินเข้าอาคารเรียน ทุกคนจะแอบมองเขาพร้อมกับละเมอเพ้อพก

ในห้องเรียน ขณะที่เพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ กลับพากันเง

ดธุรกิจของครอบครัว เขาเป็นที่เลื่องชื่อในเรื่องความงามและความสมบูรณ์แบ

ักทายตอบด้วยรอยยิ้มที่

ที่รีบกลับไปนั่งที่ของตัวเอง หลังจากเห็น

เอ่ยทักทายในตอนที่เขา

้วยรอยยิ้มสุภาพแบบเดียวกับที่

ยิบหนังสือและสมุดบันทึกขึ้นมาอ่าน ซ

้สึกผิดเพียงแค่ได้มองเบลซอ่านหนังสือ ทายาทแห่งอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ผู้ขยันอ

ขามักจะจดจ่ออยู่กับหนังสือและสมุดบันทึก ขณะที่เพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ มักจะเ

่านหนังสือทั้งเล่มจนจบ ทั้งที่มันควรจะใช้เรียนทั้งเทอม เขาคือตัวอย่

รู้สิ่งใหม่ ๆ ยิ่งเพิ่มพูนภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แ

่ง ไม่มีอาจารย์คนไหนกล้าเข้าสอนในห้องของเบลซโดยไม่มีการเตรียมตัว พวกเขาจะต้องอ่

ื่ออยู่ต่อหน้าเขา ปกติเขาจะชี้แนะสิ่งต่าง ๆ อย่างสุภาพ แต่มาตรฐานความ ‘สุภา

และนักศึกษาคนอื่น ๆ ต่างก็พา

เปล่า หรือจะเป็นสอบข้อเขียนก็ได้นะครับ เบลซเอ่ยขึ้นอย่างไม่ได้คิดอะไรมาก ศาสตราจารย์ได้ยินดังนั้นก็ถึงกับตาโตแล้วอ้าปากค

อ่านทวนบทเรียนทั้งหมดที่เราเรียนกันในวันนี้มาด้วยนะ คาบหน้าอาจารย์จะได้จัดสอบย่อย” อาจารย

่อนจะปิดหนังสือ รอยยิ้มที่ดูพึงพอใจฉายชัดบนใบหน้า อาจารย์เดินออกจา

ลซเอ่ยถามลอย ๆ ขณะเก็บกระเป

งสามคนจะเดินออกจากห้องเรียนไป ทิ้งเพื่อนคนอื่น ๆ ท

่ยนะ！” เมื่อทั้งสามคนเดินจากไปจนพ้นระย

ซขอไปด้วย สรุปคือคาบหน้าวันเดียวกันเรามีสอบถึงส

นเดียว บทเรียนวิชาละสามถึงสี่บท” หญิงสาวอ

พวกเราตายกันหมดแน่ถ้ามีสอบเพิ่มมาอีกในวันนั้น” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคับ

มกระหายในความรู้ของเขาส่งผลกระทบต่อเพื่อ

ึ่งเอ่ยถามหัวหน้าห้องที่ได้แต่อ้าปากค้างใส่เธอ ก่อนที่เ

หัวหน้าห้องเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

รามีเวลาไม่มากที่จะอ่านให้ครบทุกบทหรอกนะ” ใครบางคนตะโกนขึ้นมาเสียงดังหลังลุ

😉😉