เลขาบนเตียง

่วโมง ก่อนจะเดินเปลือยเปล่าออกมา และม

ของหล่อนยาวงอนมาก จมูกโด่งเชิด ริมฝีปากอิ่มหนาสีแดงระเรื่

ตนเองที่สะท้อนออ

่โตเกินไปจนต้องสวมใส่เสื้อตัวใหญ่ปิดบังเอาไว้ตั้งแต่สมัยวัยรุ่น แถมสะโพกก็ผายเกินไป มันดูใหญ่โต เทอะท

และเป็นแบบผู้หญิงในฝ

ดินไปเปิดประตูเสื้อผ้า มองชุดในตู้ไม้ที่

ซี่เดรสตัวยาวคลุมเกือบถึงข้อเท้า หล่อนไม่ค่อยชอบสีมันสักเท่า

นี้แ

้จัดขึ้นเพื่อให้ภาคและผู้บริหารระดับสูงของบร

กับบราเซียร์ทรงโบราณขึ้นมาสวมใส่ และกำลังจะใส่ชุด

นะจ๊

ิบผ้าขนหนูสีชมพูหวานในตู้มาพันรอบกาย

ีอะไร

้าง ไม่สิ... ไม่ใช่แค่ชะงั

มองแม่เป็นภาค แต่... แต่ไม่ว่าจะหลับตาแล้วก็ลื

จกับสิ่งที่เห็น แน่ล่ะ เขาจะต้อ

่แล้ว ผู้หญิงอวบเกือบอ้วนแบบหล่อน ไม่

สายตาอยู่แล้ว พอเขาเห็น

อส

็นคุณกับสีช

หน้าอมยิ้มเกือบจะ

็นคุณไม่สวมแว่

สานเข้ามาในดวงตาที่เต็มไป

า... แ

ง ก่อนจะยื่นถุงกร

ชุดมาใ

ด..

อามาให้คุณ คุณจะต้องแต่งตัว

ับไปถุงกระดาษใบสวยจากมือใหญ่เท่านั้น แต่พระเจ้าก็กลั่นแ

ระชากถุงกระดาษมาไว้ในมือ และห

ธกับกิริยารีบร้อนของหล่อนหรือเปล่า รู้เพียงแต

ทำไมมาเร

่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งบนพื้น ความตื่นตก

ีก็ก้าวออกมาจากห้อง และลงบันไดบ้านมา หั

เองอยู่อย่างสนุกสนาน ก่อนที่เขาจะหั

นที่อ่านไม่ออกเพิ่มขึ้นมา แต่หล่อนไม่ได้ใส่ใจมัน เพราะลำพังแค

ม่เรียบร้อย เห็นความอวบอัดเกินผู้หญิงของห

่างแบบนี้มาก่อน ก็แน่ล่ะ เขาเคยเห็นแต่

วย ใส่เอาไว้ในถุงเสื้อ

วลเหมือนเช่นทุกวัน บอกให้รู้

ไม่อยากใส่น่ะค่ะ แต่ก

ืน มองหล่อน

ามใจคุณเถอะ เพรา

มารดา ในขณะที่ภาคมองหล

พอดีตัวแบบนี้ก

นเอง ก่อนจะลอบถอนใ

ไม่ว่าจะเป็นอก เอว หรือว่าสะโพกที่ใหญ่เกินไ

บนี้มาก่อนเลยค่ะ” หล

ะบาย

กับผมมา ผมเห็นคุณใส่แต่เสื้

้ว.

วยไปอีก

มไปอย่างนั้นแหละ เพ

ะค่ะบอส งานเลี้ย

รั

น และกล่าวลา หล่อนเองก็ลาแม่อ

ุดสูทหล่อล่ำ เขาดูดี

งอีกครั้ง และก็ถอนใจออกมาก