ร้ายเล่ห์ เสน่ห์ลวง

อาหารหอมๆ ก็ลอยมาเตะจมูกฉันก่อนจะเดินตรงไปที่ห้องครัวอย่างไม่ร

หลังของเขาที่กำลังจัดเตรียมอาหารจากห้องครัวมาจัดบนโต๊ะรับประทานอาหารอย่างสวยงามน่ารับประทาน เมื่อเห็นค

อายคนอื่นเขาครับ" วิทย์ก

็นอะไรกัน เรารักกันมากแค่ไหนหรือว่านายไม่ได้รักเรา?" เมื่อ

มาหอม มาจูบผมแบบนี้เหรอครับ?" เขากล่าวพลางค่อยๆ แกะวงแขนของฉันที่กอดเอวเขาอยู่ออก

ลยนะวิตเตอร์คนดีของไคด้า" ฉันกล่าวเชิงออดอ้อนพร้อมเดินไปนั่งตักที่คุ้นเคย แล้วจับมือใหญ่ของเขาขึ้นมากุมไว้แน

วพากันขึ้นชั้นบนไปแต่งตัวพร้อมจะเดินทางไปทำงานที่บ

ไป จากนั้นวิตเตอร์จึงได้มานั่งตำแหน่งเลขาส่วนตัวฉันไปโดยปริยาย ทันทีที่ฉันก้าวเข้ามาในบริษัทพนักงานทุกคนพร้อมกันยกมือไหว้สวัสดีฉันอย่างสุภาพ ฉันเองก็ยกมือรับไหว้พวกเขาอย่างนอบน้อม ด้วยอายุของฉันที่อาจว่าจะน้อยที่สุดในบริษัทเลยก็ว่าได้แต่ทุกคนก็ให้เกียรตินับถือฉันมากเช่นกัน กระทั่งฉันเดินเข้ามาถึงห้องทำงานประธานกรรมการบริษัทโดยมีวิตเตอร์เดินตามหลัง ก่อนจะลงนั่งเก้าอี้เลขานุการในห้องทำงานเดียวกันนั้นเอง วิตเตอร์นอกจากจะเป็นทั้

่อนำมาให้ฉันอย่างตั้งใจ ฉันเห็นว่าเขาเงียบไม่โต้ตอบตามคำร้องขอจากฉัน ฉันเลยค่อยๆ เดินอ้อมไปทางด้านหลังโต๊ะทำงานของเขาพร้อมเบียดแขนแกร่งลงไปนั่งตักพ

กรีบผลักประตูห้องทำงา

รับท่านประทาน?

น่อยค่ะ แฮร่ๆ..." ฉันตอบเลขาส่วนตัวที่ประจำอยู่โต๊ะด้านนอก ขณะที

เข้ามาขัดจังหวะเลยจริงๆ 555 ถ้าอย

กล่าวปฏิเสธ เลขาใหญ่ได้ออกจากห้องไปแล้วทำให้ฉัน

น่ะ ชอบรังแ

หรอ อีกอย่างใครให้นายตื่นตัวเร็

ำคัญนี่มันที่ทำงานไม่ใช่ที่บ้านนะครับนายหญิง ผมเกรงว่

ว เราไปเดินเล่นที่ห้างกันนะ?" คนตัวใหญ่นั่งยิ้มแฉ่งพร้อมทั้งพยักหน้าแทนคำตอบ ฉันจึงล

ปกติคอยดูแลอยู่ 4-5 คนไม่ห่าง ฉันนำคนข้างกายเข้าร้านนู้น ออกร้านนี้ไปเรื่อยอย่างสนุกสนานเหมือนเที่ยวสวนสนุกก็ไม่ปาน ขณะที่คนข้างกายมีปฏกิริยาปฏิเสธฉันอยู่ตลอดเวลาแต่เขา