icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:2550    |    อัปเดตเมื่อ:31/12/2021

คุณบาดเจ็บ ต้อ

าซีด แต่ดว

ผมโดนทรยศ

รงแรมที่ตำรวจเล่าใน

เลือดซึมกระจายเป็นวงแดงผ่

าผมออกจากท

ายไม่เท่าเจ็บใจที่ประมา

กยุ่งยาก เดี๋ยวนะ

ก็ยอม แต่เธอไม่เอาตัวไปเอี่ยวกับธุระของแขก ไม่ว่าจะด้านด

ตำรวจ มิเช่นนั้นคงมีการลากไส้กันยาวแน่ ธุรกิจเขามีทั้งขาวสะอ

อกจากที่นี่” คนกำลังกดเ

ั่วโมง จะเอามากว่าค่า

ยเงิน ... บางทีการขอร้องอะ

ยอมรับค่ะ แต่ไม่อยา

็นในข่าวบ่อยๆ เซอร์เกเป็นประธานบริษัทตามนามบัตรบอกจริงๆ หรื

การดีกว่านะ” สโ

ะปลอดภัย” คนช่างต

สิ ปลอดภัยไหม บอดี้การ

ใด ก็น่าไม่พอใจอยู่หรอกนะ เธอ

ิดกับหน้าสวยๆ เหลือเ

ื่องสวย แต่ฉันก็ห

กรู้สัจธรรมข้อนี้อยู่ ... คนเร

กลุ่มธุรกิจอิคนาเซวิซให้รุ่งโรจน์กำลังคิด ... เข

ย แค่โทร.หาอล

เป็นล้วงหยิบมือถื

ารับเซอร

นิทๆ กันมากๆ เท่านั้นที่จะรู้

จอเรื่องยุ

ท์แสนแพงรุ่นล่าสุดเปื้อนเลือดเขา

านโทรศัพท์ได้แล้วล่ะก็

น้าสิ่วหน้าขวาน ยังมาเจ

ุขุมวิท21 ห่างเซเว่

ยงลงไปทันทีท

เขาบา

ร็จ เซอร์เกผ่อนลมหายใจ

งตายนะ” หญิงสาวร้องเสียงสูง มื

ียง เดี๋ยวคนก็แ

จ้าของวินกลับมาแล้ว ถ้าปล่อยให้เห็นเขาในสภาพนี้ไม่ดีแน่ อลัน

ังมี ... ทิ้งคนเจ็บต่อหน้าให้อยู่คนเดียวไม่ลง เธอจึ

ไปไหนหร

มองสโรชาตั้งแต่หัวจรดเท้า ... ผู้หญิงสวย แต่งตัวเปิดเผย

ูมากับแขก เขาเม

ีบคอ ใส่จริตแบบผู

แขกเองเรอะ ถึงโดนอ

กลับไปบ้างที่โดนดูถูก แต่ไม่อยากให้เป็นที่สนใจ ต้

ขึ้น “มานี่หน่อย ผมม

วิ่งเพราะรถ ตำรวจกันเป็นหลักฐานไว้หมด ชายหนุ่มโทร.ไปขอรถโรงแรมด

hi

ให้เจ้านายปลอดภัย ถึงซอยสโรชาบอก ในตรอกว่างเปล่า รถมอเตอร์ไซด์จ

ร์ก.

กระสุนก็ประดังเข้ามา อลั

! อะไ

ที่คาด วินมอเตอร์ไซด์แซวสโ

ใคร เซอร

ีกระกระสุน มือใช้ปืนย

ก่เงินเลย อีห่า! หลอกมา

ากับเซอร์เกที่สุ่มดูสถานการณ์ในร้านกาแฟตรงข้า

ยังทรยศเลย คุณไปขั

จะวิ่งหนีทั้งบนส้นสูง แถมหัวใจ

ัง ตอนนี้เราต้องหนีก

ไม่ไปไหนไกล ... คงเป็นมืออาชีพรับรองผลแน

ชุดกับเขา หลอกว่าจะถ่ายภาพไปอวดเพื่อน ทีแรกหมอนั่น

ยาบาลคุณก็ไม่ยอมไป ใ

ี่ขาสั้นเต่อ เพราะส่วนสูงต่างกัน เสื้อยืดสีดำต

ก ยังไม่รู้ว่าใครบ้างท

ยะๆ ผู้คนวิ่งหลบกันจ้าละหวั่น เธอพาเขาหยุดพักบริเวณตร

่วยคุณได้แค

มงผู้ชายคนนี้โดนลอบฆ่าสองครั้ง ขืนอยู่ด้วยอีก

กชีวิตของตัวเอง ทั้งคุณทั้งฉัน คุ

้วยกัน คุณจัดการทุกอย่างให้ผม เราร่วมมือกัน ถ้าหมอนั่นโดนจับได้มันต้

ดอ้าปากค้างกับคว

หละที่จะตกอย

ผุดขึ้นมาทัน

ติของเซอร์เก อิคนาเซวิช คุณก็เห็นแล้วนี่ เมื

ม่เถียง แต่ในอนาคตกับสภา

บผม ช่ว

ยยังไงล่ะ เราติด

มื่อท่าทางเธอ

กว่าพวกมันจะรู้ตัว

ม่ปลอดภัยนะ

ืองไกลๆ พักสักวันสองว

ขียวเหลืองเก่าๆ คันหนึ่งติดอยู่ในการจราจร จึงปล่อยเขาไว้ในตรอก ก่อนไปต่อรอง

มถนน สโรชาจงใจให้ไปจอดหลังตึกคอนโดตนซึ่ง

เธอรุนหลังเขาเข้าไปใน

าแล้วเราจะได้ออ

งจำเป็นลงมารถอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหนุ่มรัสเซียซีดลงเรื่

ทำใจดีๆ

ไปที่ไหนได้ล่ะ จะไว้ใจใครได้ เสียงปืนเมื่อครู่ยังดังแว่วในความทรงจำ ...

์ ... พี่นิค มือเร็วเท่าความความคิด

พื่อนรุ่นพี่ในวั

ุณป้าเฟื่องฟ้าเหรอ

นอร์สซิ่งเฮลท์แคร์ซ

นิคไปไหนหร

เย็นนี้มีงานเปิดร้านเค้กของแฟนเพื่อ

ู้มีใจและจำของ

ากสนทนา ตาเหลือบแลคน

ัวมีเรื่องด่วนจะให้ช่ว

อะไร ขอให้ช่วยก็พอ เพื

เปิดรับโบนัส

เปิด
หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน
หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน
“เรื่องราวของสโรชา... เจ้าของชื่อความหมายดอกไม้บริสุทธิ์ ทว่ามีอาชีพคาวโลกีย์ คืนฝนตก เพ้นท์เฮ้าส์หรู และแขกหล่อ ลีลาร้อน อันตราย ... ความรัก ... ความใคร่ มาดูกันว่าเส้นทางของเบอร์หนึ่งค็อกเทลเล้าจ์กฤตจะเป็นเช่นไร +++++++++++ "ถ้าคุณอยากเอาลูกไปก็เชิญ แต่ฉันกับแม่ไม่ไป" สโรชาโกหกเพื่อประวิงเวลา ... เธอไม่มีทางให้ลูกกับเขาหรอก "ไม่ห่วงลูกเลยหรือยังไง" เซอร์เกขมวดคิ้ว มองเธอพินิจ "คุณคงบอกว่าตัวเองดูแลแกได้ดีกว่าฉันใช่ไหมล่ะ งั้นก็เอาไปเลย ฉันจะได้กลับมาใช้ชีวิตเดิมๆ ได้สักที" ความไม่พอใจแล่นริ้วขึ้น ใบหน้าคมสันเปลี่ยนเป็นทะมึงถึง เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเคาน์เตอร์ ยื่นหน้าเข้าใกล้ "คุณเป็นแม่ประเภทไหนกันนี่ ไม่ห่วงลูกเลย" "ฉันแค่ต้องการอิสระ เอาชีวิตเดิมๆ ก่อนเจอคุณกลับคืนมา" เธอพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น เพราะคำพูดจากปากตรงข้ามกับใจ "แล้วคุณจะทำอะไรต่อ จะทำงานเป็นโสเภณีเหมือนเดิมหรือยังไง" ตาเขาวาวโรจน์ ราวเพลิงสีน้ำเงินพร้อมเผาเธอให้มอดไหม้ "มันเรื่องของฉัน!" ดวงหน้างามเชิดขึ้นสู้ "ถ้าอย่างนั้นก็เป็นโสเภณีของผมคนเดียวเถอะ!" ริมฝีปากร้อนฉกวูบมาปิดกลีบกุหลาบงาม สโรชาดิ้นรนปิดเรียวปากป้องกัน แต่เขาไวกว่ายกมือใหญ่บีบแก้มบังคับให้เผยอ ลิ้นอุ่นแทรกเข้าลิ้มชิมความหวานของเจ้าของร้าน ... ที่ดูท่าว่าจะหวานกว่าขนม ลิ้นสากลงลึกไซ้ควานเข้าภายใน ไล้ไปตามไรฟันสะอาด หยอกเอินก่อนถอดถอนออกมา สโรชาที่ร้างพิศวาสมานาน ระทวยด้วยรสจุมพิต ร่างโอนอ่อนคล้ายขี้ผึ้งราวละลายลงกับพื้น มือที่ควรปัดป้องคนจาบจ้วง กลับบีบแน่นที่ต้นแขนแกร่ง เพื่อเป็นหลักพยุงกายไม่ให้ล้ม "เราเข้ากันได้ดีขนาดนี้ แล้วคุณยังจะกลับไปขายร่างกายให้คนอื่นนอกจากผมอีกเหรอ" เขาถอนหน้าห่างเธอตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ รอยยิ้มพึงใจระบายชัด สโรชาได้สติตื่นจากฝัน "ออกไปเลยนะ คุณออกไปจากที่นี่" ให้ตายสิ! เขายังเชี่ยวชาญเหมือนเดิม แค่จูบเดียวทำเธอเตลิดไปไกล "ไม่! คุณอยู่ที่ไหน ผมจะอยู่ด้วย ยังไงก็ตามลูกผมต้องมีพ่อแม่ครบ" ++++++++++++++++++++++++”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 24