icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:2593    |    อัปเดตเมื่อ:31/12/2021

ิกนิก ดื่มชาใต้ต้นโอ๊คซึ่งแผ่กิ่งก้านสาขากว้าง อากาศฤดูใบไม้ผลิ

ี้ไหม

่นคุกกี้ช็อคโกแลตในจานให้ เซอร์เกรั

ศดีนะ มาอยู

่านยิ้มให้เสมอ ... แม้แ

ุ่นนุ่มมาคลอเคลียขา ... แ

” แม่ย่นจ

ขาวนะครับ” เขา

ตาม สกปรกเหลือเกิน

ลัย อุตส่าห์ได้เจอกันอีกครั้ง หลังจากหา

ื่อเล่นเน้นเสียง แสดง

จ้าแมวในอ้อมกอดก

๋ยวก

มวตัวน้อยหยุดฝีเท้าลง ร่างสั่นเทิ้มขยาย ขนน้ำตาลมอ

ดท้าย พร้อมร่างเปลือยระหง

ียดแทงจมูก แขนข้างหนึ่งเสียบเข็มน้ำเกลือ ... เขาอยู่ในโรงพยาบาล พยายามขยับตัวก็รู้สึกเ

ังไงบ้

ุดสีขาว กางเกงยีนส์ขาสั้น ใบหน้าใสไร้เครื่องสำอางปก

ผมมาที

่งหลับครึ่งตื่นมาในรถ ก่

ขาผ่ากระสุนออกให้ ที่นี่ไม่ใช่โรงพยา

ลช่วยเหลือเพียงคนเดียว กระสุ

ถึงโดนยิง คุณทำธ

รื่องกับนักเลง และไม่อยากให้เป็นเรื่องยุ่งยากต

งทุน โดยมากเกี่

! ด้วยใ

ซอร์เกเลิกคิ้วแปลกใจเ

น ผมมาเจรจาเรื่องลงทุนธุรกิจท

ยชน์ในธุรก

นทุกธุรกิจ ไม่จำเป็น

มาเจอคนศีลธรรมสูงต่อต

ความเชื่อว่า ถ้าเราทำอะไรไม่ดี สิ่งไม่ดีนั้นจะกลับม

่ยวเนื่องไปถึงการพน

ผมมาเจอเรื่องนี้ ถ้าคู่แข่งไม่โลภอยากได้สัมปทานในพม่า

คาสิโนขึ้นมาเรื่องม

ือทั้งสองกำแน่น ราวกับเห็นภ

ณมีอะไรกับ

้เห็นสวนกว้างละลานตาด้วยดอกไม้ ทางเดินลาดซีเมนส์เรียบทอดลงไปสู่ผืนทราย ลมพัดคลื่นเป็นพรายฟองกระทบหาด

รพนัน เขาฆ่าตัวตายหนีปัญหา ลูกสาวถูกหลอกว

นเทิ้ม ขอบ

. จากคนเปิดคาสิโ

อกไปจากห้อง ทิ้งไว้เพียงเสียงปิดประตูดัง

้าของคาสิโน เขาไม่คิดว่าธุรกิจตัวเองทำนั้นด

รจะควบคุมความโลภนั้นได้ดีกว่ากัน คาสิโนเป็นแค่สถา

แห่งความโลภก็มักทิ้งรอยแผล

างศีรษะแนบบนพนักแขน เซอร์เกนึกอยากรู้ความเป็นมาของแม่ลูกคู่นี้ โศ

บร้อย เขาจะให้คนสืบเรื่องเธอ อยากน้อยก็อยากตอบแท

ก พร้อมกับร่างหมอชายผ

เป็นยั

เจ็บแผลนิดหน่อย

า พอใจกับผลก

นี่นา แต่ผมว่าน่าจะแจ้งตำรวจเสี

ๆ เรื่องเพื่อนรูปหล่อของสโรชา ..

หาเรื่องเอง ไม่อยาก

ร์เกจะตามตอบแทนทุกคน

ื่อนกับบัว

มาไรๆ ทั้งหล่อ รูปร่างดี ดวงตากล้ามีอำนาจ แค่นอนอย

รู้สึกผิดคาดไปนิดที่เขาไม่ได้ถาม

บัวมาค้างกับแม่ทุกเด

ลาย กลายเป็นผู้หญิงมีป้ายราคา กระทั่งเป็นสโรชาในทุกวันนี้ ข่าวคราวว่าเธอเ

อร์เกพินิจสถานที่หรูหรา เงียบสง

ูแลผู้ป่วย

สพย์ติด ไม่ฟุ่มเฟือย ช่างเก็บเงิน กตัญญูกับบุพการีมาก ความดีที่เป็นสิทธิพิเศษเ

หน่อยค่ะบัวม

นสายตาเซอร์เก อ้อ... อย่างนี้นี่เอง ผู้ชายค

เซอร์เกทวงทันที เม

่โรงพยาบาลนะจะให้คนพ

าของบริษัทอะไรความสุภาพ

เดี๋ยวพยาบาลมาเช็ดตัวเก็บเตียงต

ากกว่า ถ้าผมพกไม

อ..

ระพริบ

องนอนเฝ้าผม

ันจะนอนก

รั้งที่เธอ

ท่านั้นแหละ ผ

่อใจฉันห

ู่สบกันอย

ก็ไม่ทิ้งผมนี

ฉันไว้ซ

ลไปอยู่เป็นเพื่อนผมจะ

ขาหยิบค่าจ้างให้วินมอเตอร์ไซด์มีเยอะอยู

ยค่าเสียเวลาเยอะนะ ฉันเ

เท่าไรขอให้บอก” คนเจ็บ

ซอร์เกเพิ่งผ่าตัดจึงต้องงดน้ำและอาหาร พยาบาลเช็ดตัว โดยทอดตาหวานเชื่อมให

ยงโทรทัศน์ สโรชาสวมเสื้อยื

ี่ทำเสียงด

่าวประจำวัน มีข่าวยิงเซอร์เกด้วย แต่ไม่มีรูปภาพ

บยิงกลางเมือง และทำท่าจะตกกรอบเมื่อมีข่าวดาราเกาเหล

่นไอหอมคล้ายแป้งเด็กรวยรินใกล้จมูก ผมยาวถักเป็นเปียถึงกลางหลัง ใบหน้

ไรน่ะบัว” มือที่ยังว่างรวบ

พลางฝืนตัวออกจากอ้อมกอด เขาป

หนๆ คุณก็นอนไม่ห

ตัวอุ่นๆ ทำให้คนบนเต

จะนอน คุณพ

ะรัดแรง เธอจึงนิ่งเสีย เซอร์เกส

เปิดรับโบนัส

เปิด
หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน
หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน
“เรื่องราวของสโรชา... เจ้าของชื่อความหมายดอกไม้บริสุทธิ์ ทว่ามีอาชีพคาวโลกีย์ คืนฝนตก เพ้นท์เฮ้าส์หรู และแขกหล่อ ลีลาร้อน อันตราย ... ความรัก ... ความใคร่ มาดูกันว่าเส้นทางของเบอร์หนึ่งค็อกเทลเล้าจ์กฤตจะเป็นเช่นไร +++++++++++ "ถ้าคุณอยากเอาลูกไปก็เชิญ แต่ฉันกับแม่ไม่ไป" สโรชาโกหกเพื่อประวิงเวลา ... เธอไม่มีทางให้ลูกกับเขาหรอก "ไม่ห่วงลูกเลยหรือยังไง" เซอร์เกขมวดคิ้ว มองเธอพินิจ "คุณคงบอกว่าตัวเองดูแลแกได้ดีกว่าฉันใช่ไหมล่ะ งั้นก็เอาไปเลย ฉันจะได้กลับมาใช้ชีวิตเดิมๆ ได้สักที" ความไม่พอใจแล่นริ้วขึ้น ใบหน้าคมสันเปลี่ยนเป็นทะมึงถึง เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเคาน์เตอร์ ยื่นหน้าเข้าใกล้ "คุณเป็นแม่ประเภทไหนกันนี่ ไม่ห่วงลูกเลย" "ฉันแค่ต้องการอิสระ เอาชีวิตเดิมๆ ก่อนเจอคุณกลับคืนมา" เธอพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น เพราะคำพูดจากปากตรงข้ามกับใจ "แล้วคุณจะทำอะไรต่อ จะทำงานเป็นโสเภณีเหมือนเดิมหรือยังไง" ตาเขาวาวโรจน์ ราวเพลิงสีน้ำเงินพร้อมเผาเธอให้มอดไหม้ "มันเรื่องของฉัน!" ดวงหน้างามเชิดขึ้นสู้ "ถ้าอย่างนั้นก็เป็นโสเภณีของผมคนเดียวเถอะ!" ริมฝีปากร้อนฉกวูบมาปิดกลีบกุหลาบงาม สโรชาดิ้นรนปิดเรียวปากป้องกัน แต่เขาไวกว่ายกมือใหญ่บีบแก้มบังคับให้เผยอ ลิ้นอุ่นแทรกเข้าลิ้มชิมความหวานของเจ้าของร้าน ... ที่ดูท่าว่าจะหวานกว่าขนม ลิ้นสากลงลึกไซ้ควานเข้าภายใน ไล้ไปตามไรฟันสะอาด หยอกเอินก่อนถอดถอนออกมา สโรชาที่ร้างพิศวาสมานาน ระทวยด้วยรสจุมพิต ร่างโอนอ่อนคล้ายขี้ผึ้งราวละลายลงกับพื้น มือที่ควรปัดป้องคนจาบจ้วง กลับบีบแน่นที่ต้นแขนแกร่ง เพื่อเป็นหลักพยุงกายไม่ให้ล้ม "เราเข้ากันได้ดีขนาดนี้ แล้วคุณยังจะกลับไปขายร่างกายให้คนอื่นนอกจากผมอีกเหรอ" เขาถอนหน้าห่างเธอตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ รอยยิ้มพึงใจระบายชัด สโรชาได้สติตื่นจากฝัน "ออกไปเลยนะ คุณออกไปจากที่นี่" ให้ตายสิ! เขายังเชี่ยวชาญเหมือนเดิม แค่จูบเดียวทำเธอเตลิดไปไกล "ไม่! คุณอยู่ที่ไหน ผมจะอยู่ด้วย ยังไงก็ตามลูกผมต้องมีพ่อแม่ครบ" ++++++++++++++++++++++++”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 24