หนี้เสน่หาจอมมาร

รู้อะไรคะ หรือไม่เข้

อยๆ คล้ายกับจะเอ็นดูเขาอยู่มาก หรือนั่นคือเธอกำลังเอียงอายกันแน่ ยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้เ

า...ว่า... เอ่อ...พี่เดือน

้เขามองเห็นริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันน้อยๆ ดวงตาสวยหวานหลุบมองลงต่ำ รวมทั้งแก้มสีขาวนวลที่ค่อยๆ เปลี่ย

รับ พี่เดือนมี

เรียนดีกว่า อย่าสนใจเรื่องของพี่เลย ตั้งใจเรียนจะได้สอบได้คะแนนเยอะๆ

ด้ยังไงครั

าที่ฉายชัดถึงความสนเ

าน สนใจว่าในวันหยุดพี่เดือนจะภาวนาให้ถึงวันสอนผมเร็วๆ บ้างมั้ย ผมสนใจว่าในความฝันของพี

าไม่ได้พูดครั้งนี้ ครั้งต่อไปเขาก็คงจะไม่กล้า

. คุณไม้พูด

ื่นตะลึงจนใบหน้าแดงระเรื่อมองเห็นได้ชัดมากยิ่

มั้ย บอกผมสิครับ ผมอยากรู้ว่าพี่เดือนชอบผ

ม้จะชอบพี่ได้ยังไงคะ พี

สำคัญต่างๆ มามอบให้เลยสักนิด เธอเหล่านั้นเอียงอายที่จะสารภาพและมีทีท่าเขินอายแบบนี้ แต่เขาก

ผมชอบพี่เดือน พี่เดือนชอบผม อายุไม่เห็นสำคัญเลย พี่

่ ทำให้เขาคิดว่าอายุเป็นเพียงตัวเลขจริงๆ เมื่อได้พบเธอ เขาอายุสิบหก ส่วนเธอนั้นอายุยี่สิบสอง และเชื่อได้ว่าหา

ี่เป็นคุณครูสอนพิเศษของค

ม่ใช่คุณครูของผมจริงๆ สักหน่อย แต่ถ้าพี่เดือนคิดว่าวันนี้ยังไม่เหมาะสม อย่างนั้นในอนาคตผ

ดคำตอบ แต่เธอกลับขยับออกห่าง ทั้งที่ใบ

นั้นคุณไม้ตั้งใ

ใจเรียนสุดๆ ไปเ

ะหม่าอายจากดวงตาคู่สวย แม้จะเป็นเพียงเด็กหนุ่มมัธยมปลาย แต่เขาก็มั่นใจว่าดูไม่ผิด เพราะนับจากนั้นเขาก็ดูจะเข้าใจในสิ่งที่เธอสอนได้ง่ายขึ้น อาจเพราะหัว

ม่ค

ร. ตามแม่ด่วนขนาดนี้ด้วย แ

เร้าให้กลับมาบ้านด่วนที่สุด แต่เพราะความร้อนใจมากจน

.’ น้ำเสียงและสายตาของแม่

วันแล้ว แม่มีที่อยู่ที่บ้าน

ลกใจส่งคำถามกลับมาจนเขาชะงัก แววต