icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ฮูหยินของข้าเป็นบุรุษอย่างนั้นรึ

บทที่ 2 ลงโทษนาง มีหรือนางจะยอม

จำนวนคำ:1476    |    อัปเดตเมื่อ:13/01/2022

นเซียว ทำให้เซียวหยา ตื่นขึ้นมาสูดอากาศบริสุทธิ์

ปอาละวาดในห้องครัวต่างหาก" ฮูหยินใหญ่เดินนำหน้

รสาว ทำให้นางไม่สามารถมาชำระความเซียวหยาได้ กระทั่งตอนเช้า เเม่ครัวฟางเดินเข้ามารายงานว่า คุณหนูรองป่วนห้องครัวจนพั

ด้เกรงกลัวเ

งข้าก่อน ข้าผิดด้วยรึ ที่จะป้องกันตัว อีกอย่างกับข้าวข้า ข้าเป็น

ังแพศยามารดาเป็นแค่สาวใช้ล้างเท้านายท่าน ยังกล้ามาเถียงนางอีก

้า!

ิดเหมือนกันว่าตนจะโชคดี ได้

ด้สมรสกับท่านแม่ทัพเสิ่น ช

ม นางรับมืองามพร้อมบิดข้อมือฮูหยินใหญ่ไว้ แววตาที

้านะ นั

ามากพอเเล้ว" กล่าวจบนางผลักฮูหยินใหญ่จนก้นกระเเทกพื้น เหล

เมื่อคนกลุ่มใหญ่พลันถอยออกจากเร

ผิดคาด คุณหนูสามารถต่อกรกับฮูหยินใหญ่ได้ ช่างไม่ธรรมดาเสียจ

่านแม่ทัพหนุ่มรูปงามแห่งเเว่นเเคว้นต้าเยียน เป็นบุรุษที่หญิงงามหลายคนหมายปองในเมืองหลวง แต่ทว่าน่าเสียดายเ

้านกระบี่ของเขาตกลงพื้นปร

ปสืบความมาเเล้วขอรับ" หานต่งข้าร

เข้าไปใ

ากขอรับ ในจวนเซียวเห็

นสมรสให้เขากับตระกูลเซียว เพราะคิดว่า ท่านผู้ตรวจการ

ะ ท่านผู้ตรวจการเซียวเป็นขุนนางฝั่งองค์ชายสาม ฉู่อวิ๋

ักดีต่อตระกูลเวยเท่านั้น ในอดีตตระการ ท่านปู่ของเขากับท่านปู่ของเวยฮองเฮาเป็นสหายกัน

ข้าไม่ไว้ใจคนสก

ตะเกียงที่ไร้น้ำมัน คนเจ้าเล่ห์เพทุบายมีห

บคำเเล้ว

จากโรงครัวเมื่อคืนอย่างอารมณ์ดี พอเจอข้ารับใช้เรื

ายท่านเรียกให้ไปพ

รับใช้ล่าถอยออกไป ส

งของเร

ปรดปราณของเขา แต่ดันได้สมรสกับท่านแม่ทัพเสิ่นจ้าน เรื่องนี้องค์ชายสามวานให้เขาพลันดึงเสิ่นจ้านมาเป็นพวกให้ได้ เหตุใดคนแต่งเข้าจวน

้ข้านะ เจ้าคะ" เซียวเหยียนคิดว่า บ

ษนาง นางทำร้ายข้า"

้องโถงใหญ่คำนับบิดา เห็นส

นั่งล

ดา คล้ายว่าบิดาต้องลงโทษนางแน

้ทำให้สองแม่ลูกพลันอึ้งงัน

ถามว่ากินข้

า ในใจเหมือนกับรู้ว่าบิดา

เปิดรับโบนัส

เปิด
ฮูหยินของข้าเป็นบุรุษอย่างนั้นรึ
ฮูหยินของข้าเป็นบุรุษอย่างนั้นรึ
“"ท่านเป็นอย่างไรบ้าง" เซียวหยามองหน้าชายคนรักที่โดนพิษยาปลุกกำหนัดในใจก็นึกโกรธเซียวเหยียนขึ้นมาทันที "ข้าร้อนยิ่งนักอยากจะปลดปล่อย" น้ำเสียงกระเซ้าบอกชายคนรัก ในใต้หล้านี้ เสิ่นจ้านไม่ต้องการสตรีแม้แต่คนเดียว เขาต้องการบุรุษอย่างเซียวหยาเท่านั้น”