เพราะเธอ

นั่งคิดไม่ตก เพราะเธอยังคงเป็นเสมือนคนแปลกหน้าในสายตา แทนไท ไม่มีสักครั้งที่เขาจะญาติดีกับเธอ แม้ว่าเธอจะพูดดีด้วยเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผ

ตอนนี้คุณพริมมี่สะด

์หันไปมองหน้าผู้เป็นเจ้านาย พร

ยังไง

ะ ทำเหมือนลินเป็นไส้เดือนกิ้งกือ

ะวันนี้ฉันมีงานทั้งวัน” พริมมี่ตอบปาลินด้วยสีหน้าเรียบเฉยคำพูดของเธอเด็ดขาดเหมือน

ะไรตรงนี้”

่วันนี้คุณจะไปขับเรือเล่นอีกไหม พาฉันไปด้วยสิ” ปาลินพูดพร้อมเข้าไปจับมือแทนไทด้วยความที่มั

ล้วเธอจะคอยตามฉันทำไม ฉันจะไปไหนก็เห็นเธอตลอด ตั้งแต่เธอมาชีวิตฉันไม่เคยสงบสุขเลย

พูดออกไปอย่างนั้น ในหัวสมองคอยคิดว่าจ

บนส่วนไหนของร่

รือต้องใช้ไม้เด็ดให้มันเด็ดขาดไปเลย จะได้รู้แล้วรู้ร

ผิด ดูได้ที่ไหน คนบนเกาะมีแต่คนเขายี้ใส่คุณ เด็กๆ มองคุณเป็นตัวตลก แล้วอีกอย่างฉันจะบอกอะไรให้ ฉันยังเคยเห็นคุณแทนไทที่มีภาวะผู้นำ ตอนนั้นในห้างทีแลนด์คุณเคยช่วยคนที่กำลังคิดสั้นให้เ

่า “แทนไทคนนั้นคงตายไปแล้ว” พูดจบเขาหันหลังเดินหนีไป ปาลินโมโหที่พู

าลินวิ่งมาจนเจอลูกเงาะลูกส้มนั่งเล่นอยู่ชายหาด เด็กน้อยทั้งสองถือสมุดมาคนละเล่ม ทำท่าเหมือนจะเขียนหนัง

ำอะไรกัน

ู ในสมุดทั้งสองเล่มนั้นมีเขียนตัวเล

เลขแล้ว เขียน

มองหน้ากันแล้ว

าะนี้ยังไม่มีโรงเรียน พว

น้องตอบพร้อมก

นะ ต่อไปนี้เวลาลูกเงาะจะพูดอะไรกับพี่

คร

นเด็กผู้หญิง ใ

...ค

รุ่งนี้กินข้าวเช้าเสร็จแล้ว เรามาเจอกันตรงนี้นะ แล้วพี่จะสอนหนังสือให้” ปาลินคิดในใจไหนๆ ก็เข้าหน้าคุณ

ว่ะปาลิน อยู่ที่เกาะรับบทเป็นคุณครูไปพลางๆ ก่อนก็แล้วกัน” ว่าแล้วปาลินก็ลงมือสอนหนังสือให้เด็กๆ จับมือคนโน้นเขียนหนังสื

เมา ไอ้

็กดี อย่าไปว่าใครเขาอย่าง

็นไอ้ขี้เมา อย่าไปคุย

ที่ภายนอก รู้ไหม ต่อไปนี้ห้ามว่าพี่เขาอีก ถ้าม

ลูกเงาะทำ

กชาวเกาะ ส่วนเขาเองนั้นได้แต่แอบมองปาลินสอนหนังสืออยู่เงียบๆ โดยไม่มีใคร

ห็นเมื่อเช้าลูกเงาะลูกส้มบอกอยู

นที่จะได้พักผ่อน”

่องแค่นี้เอง จิ๊บๆ ”

ที่ผ่านมายังไม่มีใครคิดถึงเรื่

ึ้นมาได้ เธอหันไปทางเด็กๆ “เอาอ

ด้ก็หามา ต่อไปนี้เราจะมาสร้างโรงเรียนเกาะตาน้อยกันนะ พวกเราจะมีโรงเรียนแล้วน๊า” เด็กๆ ต่างกระโดดโล

ปาลินคอยเป็นเรี่ยวแรงสำคัญในการสร้างเพิงสอนเพื่อที่จะให้เป็นโรงเรียนของเด็ก วิชาออกค่ายอาสาของเธอได้นำมาใช้อีกครั้งก็คราวนี้ เพิงสอนไม้ไผ่ถูกสร้างขึ้นอย่างง่ายๆ เอาไว้กันแดดกันลม

งสอน ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน แทนไทลงมือสร้างเพิงสอนเขาตั้งใจจะให้เสร็จสมบูรณ์ในคืนนี้ เขายังหาไม้มาทำเป็นไม้กระดาน

ตรงหน้า เมื่อเห็นว่าแทนไทกำลังตอกตะ

ะไรเขายังคงม

นเรียกเหรอคะ คุยกับฉันดอ

ทำอะไรอยู่ จะถาม

ป็นคนทำเหรอคุณแทนไท แล้วคืนนี้คุณมาทำอีก เท่าที่ฉันดูมันแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วนะ” ปาลินทำตาโตถามแทนไท “พักนี้พี่สาวบอกคุณไม่ค่อยกินเห

ไฟฉายที่คาดหัวออกแล้วโยนให้ปาลินโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว ปาลินเกือบทำไฟ

ลินเรียบเรียงเหตุการณ์ถ้าเป็นอย่างที่เธอวิเคราะห์จริงก็แสดงว่า

า ปาลินแปลกใจปกติแล้วทุกเช้าถ้าไม่ใช่

มีอะไรหรื

ณนี่เก่งจริงๆ นะครับ ผมรู้สึกผิดเลย

่นคงแข็งแรงกว่านี้สักหน่อย แต่ให้เด็กๆ ได้เรียนในเพิงนี้ไปก่อนก็ไ

ับ” นายเย็

ูดชื่อแทนไทออกมา “ก็ผู้ชา

ึกบ่อยๆ ไม่คิดว่าจะไปช่วยคุณสร้างเพิงสอน คิดว่าเขาออกไปหาเหล้าก

้านี้เธอตัดสินใจไปส่งอาหารเช้าให้แทนไทถึงที่พัก ด้วยหวังจะขอบคุณที่แท

้เป็นข้าวต้มปลา” ปาลินวาง

เสียงตอบรั

ถ้าไม่ได้คุณช่วย เพิงสอ

่งเฉยไร้สัญญ

ี่บ้านฉันสอนเอาไว้ว่าถ้าใครทำดีกับเรา เรา

ณสำหรับข้าวต้ม” ปาลินเซอร์ไพรส์เล็กๆ ที่ได้

ไป บนห้องทำงานซึ่งตั้งอยู่ชั้นบนสุดของห้างทีแลนด์ เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ เราจะเห็นโล่รางวัลวางเรียงราย

มือดี ขอคนที่เก่ง

วนแค่ไหนคร

นี่นะ” อุษณีย์สั่งงานเลขา นาทีนี้เธอคงต้อง

้คร

ทวามาทำงานทุก

ณเทวาจะออกไปข้างนอกทุกวันเลยครับ

่องหน่อยแล้วกันว่าเท

รับคุ

ยเถิด คุณพี่ทั้งสอง คุณธารเทพ ต้องช่วยกันปกป้องแทนไทด้วยนะคะ”