เพราะเธอ

นก่อนๆ พริมมี่หัวเสียกับข่าวที่เธอปฏิเสธการขอแ

้ ไม่อยากเห็นอะไรทั้งนั้น” พริมมี่หันไป

็นใจ พริมมี่คงจะได้ความสวยตามแบบผู้เป็นแม่ของเธอ แต่สิ่งที่อัปสรมีมาตลอดตั้งแต่เริ่ม

ทนเขาอยากแต่งงานจะตาย แต

ีร่องรอยความเศร้าอยู

เรื่องนี้มานานมาก ที่ผ่านมาหนูยังไม่มีโอกาสได้บอกแทน แล้วอีกอย่างแท

อ พริมมี่ดูจะไม่ได้ภูมิใจอะไรนัก เธอรู้ดีแก่ใจที่แม่ต้องตร

น้องอะไรอีก แม่ทนอยู่แบบนี้มาได้อย่างไร หนูเห็นภาพพ่อขี้เมาติดเหล้า วันดีคืนดีก็พาผู้หญิงมานอนที่บ้าน แถมยังทะ

ู คงไม่เหมือนกันนะ

านค่ะแม่” ยังไม่ทันที่อัปสรจะได้คุยอะไรต่อ สมเกียรติสามีของ

่งงานก็ไม่ยอมแต่งกับเขาเล่นตัวจริงนะ คิดว่าตัวเ

งงาน ทำให้หนูกลัวการแต่งงาน ทำให้หนูไม่อยากมีลูก ไม่ใช่เพร

นเปลี่ยนไปไหน ฉันกินเหล้ามีผู้หญิงมาแต่ไหนแต่ไร ใครๆ ก็ตราหน้าว่าฉันเป็นเพลย์บอยตัวพ่อ แม่แกก็รู้อยู่

บนี้ต่อหน้าลูกนะ พูด

ระหงมลูกคุณอยู่คนเดียว พอจะเล่นกับลูกจะขออุ้มลูกบ้างก็บ่นว่ามีแต่กลิ่นเหล้า แหม...วันนี้ลูก

ม่หยุดหนูจะโทรเรีย

ย จนป่านนี้นะฉันยังไม่เคยเอ่ยปากบอกใคร ว่าลูกสาวของฉันเป็นถึงนางแบบดัง เพราะอะไรนะเหรอ” สมเกียรติตาแดงเหมือนคนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมา “เพราะ

ณ์มองเห็นอัปสรรีบยกมือไหว

า นักข่าวโทรเข้ามาหาพี่เป็นร้อย

ห้สัมภาษณ์ทั้งนั้น อยากจะเขียน อยากจะลงอะไร

ไหมคะ เราลงอธิบายในไอจีของเราก็ได้ ลงทีเดีย

ะ” พริมมี่

เอาไว้ ยังเหมื

าชีพพอ แต่พี่ลักษณ์ต้องย้ำให้พริ ง

ริง แล้วทางคุณแทนไทล่ะ

มมี่มั่นใจว่าตัวเธอเองคิดถูก เพราะแทนไทนั้นไม่ได้คุยหรือติดต่อก

ี่ทำหน้าตกใจเมื่อเห็นอุษ

้อีกเลย ปกติแทนไทไม่เคยปิดมือถือเลยนะ หนูพริมมี่ก็รู้ นี่ไงจ๊ะข้อความที่แทนไทส่งมา” อุษณีย์ส่งโทรศัพท์มื

ะลองโทรหาแทนดู” พริมมี่ปลอบใจอุษณีย์ แต่เมื่อติดต่อป

่ “น้าใจคอไม่ค่อยดี เราจะทำอย่างไรกันดีหนูพริมมี่ แทนไทจะเ

ริเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด

เคยนอกลู่นอกทาง ไม่เคยทำให้แทนไทต้องเสียใจ อย่าคิดมากเลยนะ ถ้าอย่างนั้นน้าคงต้องขอตัวกลับก่อน ถ้าหนูพริมมี่ติดต่อแทนไทได้ช่ว

งจากครุ่นคิดเรื่องแทนไท พริมมี่ดูเหมือนจะนึกอ

อย่างไรคะ ว่าแต่คุณ

แต่พริคิดว่า

ที่รู้จักของนักท่องเที่ยว เขาบอกว่าที่นั่นยังธรรมชาติอยู่ เราแวะไปดูกันไหมพริ” แทนไทนั่งอยู่บนเรืออย่างอารมณ์ดี เขาชี้ให้แฟนสาวดูเกาะตาน้อยที่เขาพูดถึง แทนไทชอบอยู่กับท

ๆ มากกว่า เกาะอะไรของแทน เอาไว้วันหลังเราค่อยมาดูก็แล้วกัน” แต่จ

วัน ตั้งใจจะเอาแหวนไปคืนให้แทนไท และจะแวะไปหย่อนใบสมัครงาน

ป็นค่าง หมดกันความเป็นกุลสต

อยู่ที่เดิมนะ อย่าลืมกินยาให้ตรงเวลา พรุ่งนี้จะได้ไปโรงเรียน เอ๊ะ แต่ถึงวันนี้

่เด็กๆ แล้วนะ” ปณัยพูดเสร็

ทอง แต่ครอบครัวของเธอก็ถือว่าร่ำรวยความสุขและความอบอุ่น เรื

เหรอ?” แม่ปานถามลูกสาวพร้อมหยิบ

องไปทำนิดหน่อย คงไม่ได้วิ่งเลดี้ไ

อนที่จะสวมกอดกัน ปาลินคว้าหมวกกัน

ทุกสื่อพร้อมใจกันพาดหัวว่า เป็นไปตามคาดซุปตาร์พริมมี่ปฏิเสธที่จะให

ิดปากเงียบ อีกสื่อก็หาว่าพริมมี่จอมเหว

ี่โดนพวกนักข่าวเล่นงาน ตอนนี้พริมีงานส

หา ดะ...เด็ก

งพูดช่างคุย หนักเอาเบาสู้ เก็บความลับเ

ษณ์พูดไปกระฟัดกระเฟียดไป “แล้วทำไมต้องส่งเด็กไปดูแลคุณแ

ณ์ แล้วที่อยากจะหาเด็กสักคน พริอยากให้มีคนคอยไปดูแลแทน ถึงเลิกกันก็ไม

มคุณแทนก่อนเหรอคะว่า

ไม่มีอะไรที่พี่ลักษณ์ทำไม่ได้ พริจะรอสัมภาษณ์เด็กอยู่ที่นี่ก่อนจะออกไปงานตอนเย็น” แต่แล้วเหม

ใช้ได้นะพี่ลักษณ์ พริพอจำได้

่เรื่อยเลย กรรมของนังลักษณ์ วันๆ เจอคนตั้งเยอะ

ร์ไซด์โดนเฉี่ยวในซอยไงคะ พริยัง

้ค่ะ” พี่ลักษณ์จำได้ว่าเคยแลกไลน์กับปาลิน

้างทีแลนด์พอดี เธอตกใจเล็กน้อยเมื่

ั้งใจ ก่อนจะตอบกลับไปว่า “ลินจะรีบไป เจอกันค่ะ” นี่เป็นอีกครั้งที่ ปาลินต้องบิดมอเตอร์ไซด์ออกไปอย่างรวดเร็ว หลังจา

ินาทีจะได้เจอนางฟ้าของปาลิน ที่สำคัญยังเจอกันแบบส่วนตัวเสียด้วย พี่ลักษณ์

เวลาดีน

ก็ทำอะไรไม่ถูก มือไม้ไม่รู้จะวางมันไว้ตรงไหน แถมยังรู้สึกว่าตัวเองนั้

นเวลาของเธอ ดูเหมือนตอนนี้เ

ังหางานอยู่ ลิน

าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก ไม่

ุณพริม คุณพริมมี่ ว่ามาได้เลยค่ะ” ปา

ที่นั่น ที่สำคัญเธอต้องเดินทางไปคนเดียว ห้ามบอกใครแม้แต่คนเดียวว่าฉันจ้างเธอ ฉันส่งเธอเพื่อให้เธอไปดูแลคุณแทนไทเจ้าของห้างที

บาท” ปาล

้เงินเธอติดตัวเอาไว้ใช้ต่างหาก การติดต่อกันระหว่างเราให้เธอ

ากรุงเทพฯ ให้ได้ ต้องไม่ให้ใครรู้ว่าคุณพริมมี่เป็

พริมมี่

ม่ได้ตาม

สิ้นสุด เงินสามแสนเธอก็

เธอขมวดเข้าหากัน ปาลินเดินไปเดินมาจนแว่น

กับคำตอบของปาลินด้วยใจระทึก เพราะงานที่สุดแสนพิศดารแบบนี้ ทั้งคู่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหากไปจ้างคนอื่นจะมีใค

ิวค

ห็นแววมยุราของหนูก่อนใคร” พี่ลักษณ์ปรบมือเ

เงินสดไว้ให้ปาลินติดตัว อ้อ ทำสัญญาข้อตกล

จ็ดวันข้างหน้า ระหว่างนี้ให้คุณแทนไท

ลินตอบ “คุณพริมมี่คะ ล

่าม

ค่ะว่ามาหาคุณพริมมี่ที่บ้าน นะคะ นะคะ คุณพริมมี่” ปาลินไม่รอฟังคำตอบในมือ

กนะคะ” พี่ลักษณ์กลัวว่าพริ

ถ่าย ฉันมีงาน

ดชีวิต ดวงตาคมๆ ของเธอเป็นประกายระยิบระยับอยู่ภายใต้แว่น ส่วนพริมมี่เวลามีกล้อง

นเล่นของเธอนะ” พร

ลินหน้าจ๋อยยกม

นเธอทำหน้าที่ของเธอให้ดีนะ” พริมมี่หันม

่ได้เลย พี่ลักษณ์ยี่สิบสี่ชั่วโมงเคยได้ยินไหม หมายถึงสแตนบายตลอดทั้งคืนทั้งวัน บายจ๊ะ” พี่ลักษณ์เดินออกมาส่งปาลินที่หน้า

ไปยังเกาะตาน้อยไม่ผิดดั่งที่พริมมี่เดาเอาไว้ เขาผู้หอบใจช้ำๆ หวังจะให้คลื่นลมทะเลเยียวยาหัวใจ เรือสปีดโบ๊ท

่กี่ครัวเรือน ถึงความเจริญจะยังเข้าไม่ถึง แต่ธรรมชาติของที่นี่สวยเกินคำบรรยาย น้ำทะลเป็นสี

ษ์แม่ปานหรือปณัยที่อยู่ด้านล่าง เธอรีบวิ่งขึ้นห

พ่อฤกษ์ถึงกับงง “

งนี้ เดี๋ยวลูกก็มาบอกเองแหละน่า พ่อไม่ต้องเป็นห่

งห้องแถว พลอยแทบจะรู้ทุกเรื่องของปาลิน

บร้อนอะไรนักหนาจน

แล้วนะสิแก เฮ้อ

มันจะเรื่องใหญ่ยังไง

สิ แต่เงินตอบแทนมันสูงมาก ฉันจำเป็นต้องรับงานนี้ ระหว่างท

านฉันก็อยู่แค่นี้ แกไปทำงานเถอะ ว่าแต

มันบอกใครไม่ได้โว้ย เอาเป็นว่าแกรู้แค่ว่าฉันไม่อยู่

าที่แกสบายใจ ว่าแต่แกจะบ

หกพ่อแม่ ฉันคงต้องบอก

กพ่อกับแม่เถอะ ป

ลงมาแล้ว” ปณัย

ัญมากกกกก” ปาลินทำหน้ากล้ำกลืนรวบร

จะบอกแม่” แม

ของลูกเลยจ๊ะ เพียงแต่ว่าลูกจะต้องไปอยู่ที่นั่น เอ่อ ไป

สามเดือน “จะดีเหรอลูก หางานในกรุงเทพฯ ทำไม่ดีกว่าเหร

าไปพักผ่อนที่ทะเล ลูกมีหน้าที่ไปดูแลเขา เห็นไหมแม

าดไหน ไม่เอา แม่ไม่ให้ไป

เคยทำให้เราผิดหวัง คิดเสียว่าลูกไปเที่ยวก็แล้วกัน ตอนเรียกลูกยังไปออกค่ายอาสาเป็นเดือนๆ ครั้งนี้คงไม่ต่

่ห้ามลูก” แม

นรู้ชีวิตด้วยตัวเอง ปีนี้ลูกอายุยี่สิบสอ

็น คงเพราะอาการหายใจไม่ออก เหนื่อยเพลีย ทำให้

วันก่อนไม่เห็นไอเลย พี่

้พี่ลินไป” ปณัย

่จะรีบกลับมา เอา

นนะแม่ แม่ไม่ต้องเป็นห่วง ลิน

นปั้นมือว่าภารกิจนี้ต้องสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยด

เธอชัดเจนมากยิ่งขึ้นไปอีก ไม่ลืมที่จะหยิบแหวนเพชรเม็ดโตติดตัวมาด้วย หวังจะเอาไปคืนให้แทนไท ระหว่างทางเธอตื่นตาตื่นใจกับวิ

่ว่าจะหันไปทางไหนก็ล้วนแล้วแต่มีรอยยิ้มให้กับคนแปลกหน้าผู้มาเยือนอย่างเธอ ปาลินเดินไปเรื่อยๆ จน

นเขย่าตัวชายคนนั้นที่นอนตะแคงอยู่บนชายหาด แล้วรีบวิ่งไปด้านหน้าเพื่อดูว่ายังมีชีวิต

้ย