งของค
กร้องเลือด การเห็นลีเดียอยู่บนพื้น หายใจหอบ ผิวแดงก่ำด้วยความโกร
ีบางอย่างอื่นอยู่ ความเ
นไฟฟ้าสถิตแล่นผ่านเส้นประสาทของฉัน มันรู้สึกผิดปกติ ผิดปกติทางร่างกาย เหมือนกับ
อนนี้หายใจได้สะดวกขึ้นหลั
เหรอ?" ลีเ
ืนและหันไปทางที่เอเลน่ากำลั
ลมหายใจชื้นๆ ของเธอ ทำไมเธอถึงไม่หายสักที? แม้แต่โอเมก้าก็ควรจะรักษาซี่โครงที
" เธอพู
สียงของฉันไม่ดุดันเหม
ร้ายลีเดีย เธอทำลายงานเลี้ยง เธอมีปัญหาทางจิต *การเห็นเธอเป็นแบบน
่าต้องทำ *ตัดกิ่งที่เน
วยกฎของฝูงอย่างเต็มที่ “ข้า คาเลบ หัวหน้
ียวดายที่อ่อนแอคือโทษประหารชีวิต หมาป่าจรจัด
เธอเพียงแค่พยักหน้าช้าๆ ราวกั
สายสัมพันธ์ลึกลับสุดท้ายที่ผูกมัดเธอกับแผ่นดิน “ออกไปเดี๋ยวนี้ หากพบเจ้าในเ
แล้ว” เ
้า เธอไม่ได้มองพ่อแม่ของเธอที่
อกไปทางป
ข้าครอบงำข้า *หยุดเธอไว้* เสียงหมาป่าใน
กลับ *กำหมัดแน่น* *เธอตัดขาดสายสั
ะเบียง ฉันต้องเห็นเ
อมาถึงเสาหินที่ทำเครื่องหมา
่วขณะหนึ่ง ฉันค
ับมองขึ้
ฉันจะไม่หันกลับมามองอีก และสำหรับบาปที่ขับไล่ลูน่าที่แท้จริงของค
้ามเส้นแ
ป๊
นหรอก—อันนั้นหายไปแล้ว แต่เป็นสายสัมพันธ์ในฝูงต่าง
ระเบียงเพื่อทรงตัว อกผมรู้
เรียกจากข้างใน "
้สึกสูญเสียที่ถาโถมเข
ามือของผมกำราวระเบียง
/0/36580/coverbig.jpg?v=110914e285a9f0d32b289a6c642f66fe&imageMogr2/format/webp)