ภรรยาที่ถูกทิ้ง: การกลับมาของอดีตภรรยา

ได้กล่าวอวยพรเรา แต่เขากลับวางมือลงบนท้องที่กำลังต

รับเขา เป็นเพียงวิญญาณในช

้อยของเขา แชสติตี้ เริ่มมีเลือดออกในคืนนั้น เขาไม

ู้ว่าการให้เลือดในปริมาณมากขนาดนั้

องฉัน” เขากล่าว ดวงตาของ

ห้ทุกอย่างท

ิสรภาพของฉัน เขาโกหกและตกลง เ

ู้หญิงที่กำลังทำลายชีวิตฉัน อกของฉันก็บีบแน่นขึ้น เ

ารเธอทรุดหนักแ

ม่แม้แต่

บมือแชสติตี้ ปล่อยให้

นนิส ไมเยอร์สเสีย

รรยาที่เชื่อฟังและเงียบงันของเขาต่อไป เขา

คิด

เฮาส์เป็นครั้งสุด

ยให้ห้อ

่ได้อยู่ในกองเถ้าถ่าน ฉันก็

หมาย พร้อมกับเอกสารทางการแพท

ครามเหรอ? ฉ

ที

งของแ

องดูสามีของฉันวางมือลงบนท้องที่กำลังตั้งครรภ์ของผู้หญิงคนอื่

ตก ฉันไม่กรีดร้อง ฉันไม

าคาแพงกว่าชีวิตของพ่อฉัน – และฉ

นไป 7 คนก่อนวันเกิดครบรอบ 25 ปี และขยายอาณาเขตของตระกูลเป็นสองเท่าใน 3 ปีที่ผ่าน

จะเป็นเรื

ับพาแชสต

กับท้องที่ป่องของเธอ ตัดกับดวงตาสีฟ้าซีดราวกับน

นของเหล่าชายผู้มีอำนาจและภรรยาที่เงียบงัน ทุกสายตาในห้องจับ

ฎสำหรับผู้ชายเท่านั้น แต่มันคือคุกสำหร

ื่นไหลเป็นสองเท่า จ้องมองมาที่ฉัน ไม่มีคำขอโทษใดๆ ในดว

ทำให้ฉันรู้สึกขนลุก แต่ตอนนี้มันกลับทำให

้มลูกที่ฉันไม่สามารถมอบให้เข

ธอวางปกป้องท้องของเธอ “ดอมคิดว่ามันจะปลอดภัยกว่าถ้าฉ

ไปที่โ

ียงของฉันมั่นคง ฉันฝึกความมั่นคงนี้หน้ากระจกม

จิบวิสก

อต้องการความอบอุ่น เธอจะพักในห้องนอนใหญ่

ในห้องหา

ตแต่งงานของฉันต่อหน้าคนทั้งองค์กร เขากำลังปลดฉันจากยศศัก

หน้าหนึ

ุณต้องกา

จังหวะว่างเปล่า ฉันต้องไปถึงห้องนอนก่อนพวกเขา ฉันต้องกา

างถึงทางเดินก็ได้ย

นตัวอยู่ใต้ช่อดอกลิลลี่สีขาวขน

มินิก หัวเราะคิกคัก "ฉันพนันได้เลยว่าพรุ่ง

ังแว่วมา เต็มไปด

ดี เงียบๆ เชื่อฟัง และหนี้ของพ่อเธอก็หมดไปตราบใดที

ันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันเหลืออยู่จากแม่

เป๋าเดินทางใบเล็กออกมาจากช่องระบายอากาศ เงินสด โทรศัพท์มือถือแบบใช้แล

ออกไป แต่ลูก

ชาสติตี้เกาะแขนเขา

ดมินิกถาม สายตาของเขาเห

ห้องรับแขกอย่าง

ิตี้จ้องไปที

อันนั้น มันเข้ากับชุดของฉันได้อย่างลงตัวเลย และในเมื่อฉันกำลังตั้

ระกูล” ฉันพูดพลางกำกระเป๋าแน่

แต่เรื่องอำนาจ และตอนนี้ การให้สิ่งที่

ธอไปเถอะ แอ

ไ

ต่งงานกับฉัน ไม่ใช่ตอนที่เขาบังคับให้ฉันตัดขาดความสัมพันธ์กับน

ห้องลดลง เขาคว้าข้อมือฉันไว้

ขาอยู่ห่างจากฉันเพียงไม่กี่นิ้ว “ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอม

ิ้วหยาบกร้านและ

้วมองตรงมาที่ฉัน เธอดึงสร้อยแพลท

ส์” เ

หัก

ะจายไปทั่วพื้น

ี่แตกหักลงและจับนิ้วของเธอ เลือดห

้อง ถอยหลังไปชิดกับโดมินิก “เ

็ดูออก แต่โดมินิกไม่ต้องการค

นเซถอยหลังไปช

ซะ" เข

ันใช้เวลาเก้าปีพยายามเอาใจ

" ฉั

ดเบี้ยวด้วยความโกร

ันจะลืมไปว่าฉัน

พื้น ฉันเดินออกจากเพนต์เฮาส์ ลงลิฟต

ยู่ที่ริมถนน กระ

ี่ฉันจากที่นั่งคนขับ

แอนนิส

กลับไปมองอาคารที่เคยเป็นค