งของแ
ถึงบ้านพ
นตัวสั่น นั่งอยู่บนขอบที่นอนยุบๆ กอดกระเป๋าไว้แน่นราวกับเป็นที่พึ่งสุด
แค่เปิดออก แต่มัน
งเล็กๆ นั้น บังแสงสว่างจากทางเดิน เฮเวนขยับตัวเพื่อขัดขวางพ
เข้าที่ขมับของเฮเวนอย่า
ันที หมดสติก่อนท
กรีดร้อง พ
รเคลื่อนไหวของฉันด้วยแรงที่ทำให้เจ็บปวด ฉ
มิ
ที่แขนของฉัน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วย
?” เขาพูดเสียงต่ำอย่างน่ากลัว “
าวกับว่าเขาเป็นเพียงขยะบนทางเท้า เขาโยนฉันเข้าไปใน
าออกคำสั
ฉันถาม เสียงของฉั
ตรงไปข้างหน้า “แต่เราไม่
ไมล
รมณ์ใดๆ เย็นชาและไร้ความรู้สึก “ความเครียดจากเรื่องเล
องเขาด้วยความหวาดกลัว “แล
ลบ” ในที่สุดเขาก็มองมาที่ฉัน ดวงต
ม่ใช่แค่ความกลัว มันคือภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะที่ฉันเป็นมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งเป็นภ
้ว่าฉันทำไม่ได้ หัวใจของฉัน... ดร.อีแวนส์บอกว่าระดับธ
นภรรยา เขาไม่ได้มองเห็นแม้แต่คนคนห
เขาพูดอย่างเย็นชา “คุณจะต
้อและกลิ่นของเงินเก่า พวกเขาลากฉันเข้าไปในห้องเตรียมการ แชสติตี้อยู่ในห้องข้างๆ
บครัว หน้าซีดเผือดเมื่อโดมิ
ระวัติของคุณนายเรเยส...อาการหัวใจของเธอ การให้เ
” โดมิ
กไว้ นิ้วของฉันสั่น
่น “ถ้าฉันช่วยเมียน้อยกับลูกนอ
ฉัน เขายิ้มเยาะอย
รอก แต่เอาเถอะ ให้เลือดมา แล้
ว่าเขาโกหก แต่
ือดสีแดงเข้มไหลผ่านท่อ ออกจากตัว
ของฉันรู้สึกหนักอึ้ง เหมือนมีก้อนหินทั
วนส์เตือน สายตาจับจ้องไปที่
ากประตู เขาดูจอภาพในห้
ัน บดบังแสงไฟนีออนที่จ้าจัด หัวใจของฉันเต้นรัวเ
ันรู้สึกหนักอึ้งอย่างเหลือเ
ไม่
้เริ่มคงที่แล้ว" พยา
โดมิน
นของเครื่องวัดการเต้นของหัวใจเริ่มผิดปกติ
องเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระห
นใบหน้าของเขา ราวกับว่าการที่ฉันกำลังจะตา
จาะเลือด!
มืดมิดจะกลืนกินฉัน คือโดมินิก
แรกในรอบหลายปีที่ฉันหวัง
/0/36582/coverbig.jpg?v=7a3bce11750d09d66ca8c104c7106562&imageMogr2/format/webp)