เจ้าสาวที่ถูกทิ้งของราชามาเฟีย

บกับความโกลาหลด้านนอก ผนังบุด้วยหินอ่อนส

ข้อนิ้วกลายเป็นสีขาว ฉันจ้องมองเงาสะท้อนของตั

นสะเทือนด้วยความโกรธเกรี้

ูเปิ

เดิน

บมีใครกดสวิตช์ปิด เธอดูพึงพอใจในตัวเอง เธอเด

วามหวานปลอมๆ “ขอโทษเรื่องข้างนอกนั่นด้

ับเธอช้าๆ “เธอคิดว

ขึ้น “เธอมีแค่นามสกุล เอเลนา แต่ฉันมีตัวเขา ฉันมีหัวใจของเขา ฉันมีค่ำคื

่าสมเพช เธอกำลังแย่งชิงเศษอาหารใ

ะเฉียบขาด “ฉันคือสถาบัน เมื่อเขาเบื่อเธอ–และเขาจะต้องเบื่อ–เธอก็จะไม

เบี้ยว หน้ากากหล

อกฉันว่าเธอบนเตียงเหมือนปลาตาย เย็นชา น่าเบื่อ เขาบอกว่าเข

เธอเพียงเพราะเธ

งกรีดร้องแหลมสูงเสแสร้งท

ื้น จงใจชนถังขยะ

โกน “หยุดนะ! ได้โ

ผางออกแทบ

เขาคงตามพวกเรา

ร้องไห้สะอึกสะอื้น เขา

อะไรขึ้น เขาไม่ได้แ

งตรงไป

งข้างเธอ ท่าทางตื่น

นซบอกเขา เกาะปกเสื้อของเขาไว้แน่น

ก เรื่องโกหกที่ง

หน้าขึ้นมองฉัน ดวงตาข

าอะไรของเธ

น้าจะยังคงเรียบเฉย เขาไม

ก ดานเต” ฉัน

ครอยู่ในอ้อมแขนของเขา “เธอกลัวจนตัวสั่น! เธอคิดว่าก

ด้แตะต้อ

มมีอาขึ้นมาในอ้อมแขน ประคองเธอร

เขาพูด น้ำเสียงเย็นเยี

ดินอ

้องน้ำของคลับเพื่ออุ้

านาน ฟังความเงียบสงัดที่

มลำพัง พวกการ์ดมองฉันด้วยความส

เรียกคนขั

งหวะ ฝนตกปรอยๆ น้ำฝนผสมกับสเปรย์จัด

ินผ่านไปสิบบล็อก รองเท้าสีแดงบีบรั

ันเฉียบคม มันเป็นของจริง มัน

ับมาจนถึง

่องจักร ฉันจัดกระเป๋า ไม่ใช่ใบใหญ่ แค่ของจำเป็น

ต่างหูเพชรซึ่งเขาให้ฉันเมื่อเช้านี้ออกมา

นออก กราฟฟ์ พิ

าน์เตอร์ครัว ข้างๆ ก

ียงค

ห้ส

ฉันเปลี่ยนรหัสประตูดิจิทัล เพื่อที

นโซฟาท่ามก

อาทิตย์ขึ้น