ที่ฉันได้ยินเสีย
อน ตามด้วยเสียงบี๊บของแป้นกด
้น จากนั้นความหงุดหงิดก็เข้าคร
า! เปิด
ยู่ในห้องนั่งเล่น จิบไว
าจอสว่างวาบขึ้นบนโต๊ะกาแฟ สั่นส
เงียบสงบกลับคืนสู่โถงทางเดิน เขาคง
า เฝ้ารอคอย
พุ่งพรวดเข้ามาในสภาพกระเซอะกระเ
าม พลางโยนกุญแจลงบนโต๊ะคอนโซล “ฉ
แฟ สีหน้าเรียบเฉยจน
แหวนวางอยู่บนเคาน์เ
ะ เมื่อคืนนี้... ฉันเมา ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งเธอ ฉันแค่... ฉันสง
วนคำด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ลอ
ขอโทษ” เขาพยายามจะกอดฉั
าง ให้โซฟาคั่นกลางระหว
ำ “ไม่เอาน่า เอเลน่า อย่าทำแบบนี้เลย งานแต่งงานจ
ข้างประตู “ชุดของเธอแก้ทรงครั้งส
า แวง ราคาแพงกว่าที่คนส่วนใ
ลงเป็นการออดอ้อน “ให้ฉันเห็นเธอใส่ชุด
ันดูไม่เหมือนชุดแต่งงานเลย
ง” ฉ
้าไปในห้องน
ชับเอวและบานออกเป็นชั้นๆ ของผ้าไหมและผ
หมือนเครื่อง
กไปที่ห้อ
ง “ว้าว เอเลน่า เธอ
ลางเอื้อมมือไปหยิบโท
กดถ่าย โทรศัพท์
ปลี่ยนไปทันที รอยยิ้มจางหายไป ถู
รับสายนี
ประตูกระจกปิดแต่ไม่ได้ลงกล
ียบเชียบราวกับภูตผี
้ เธอกำลังลองชุดอยู่... ใช่ ฉันรู้ว่าฉันสัญญาไว้... ไม่ ฉันไม่ได้รักเธอ เธอก็รู้ เธอ
หลั
มือนร
ลังไป ฉันจะบอกเธอว่ามีปัญหากับการขนส่
วาง
ใน ปั้นสีหน้าให้ดูเหม
ีปัญหาที่ท่าเรือ สินค้า... ล็อตหนึ่ง
ๆ แบบนี้น่ะ
ปากของเขาให้ความรู้สึกราวกับเหล็กเผาไฟนาบผิว “เธอด
รวดพราดอ
งดูเข
์ของฉัน
วามจากเบอร์
ือรู
เขากำลังขับรถอยู่ มือของเขาวางแนบ
ว่า เขารีบว
งขาดที่ดังลั่น แต่มันคือเสียงเงียบๆ ของเชือกพันธ
งครัว ฉันเปิดลิ
รไกรตัดงา
ี่หน้ากระจก ฉั
ล้วปักมันลงบน
ฉันตัด
่อนบน ฉันฟันตัดผ
หล่นสู่พื้นราวก
ต่งงาน ฉันยืนอยู่ตรงนั้นในชุดชั้นใน
สึกตัว
ขึ้นมา ฉันเปิดแ
ที ฉันพิ
ลับมาในอีกส
ปนอกหน้
นไปที่
รถเอสยูวีสีดำสามคันจ
อยู่ มันเป็นสีดำ เงางาม และดูน่า
หน้าต่างด้าน
วกับชุดเกราะ เขามีรอยแผลเป็นพาดผ่านคิ้วซ้าย ดวงตาขอ
็น
ยู่ท
อสามวัน เข
ข้ามชุดที่ขาดวิ่นโดยไม
ันหลังก
ง ลงลิฟต์ และก้า
ระตูกระจ
ศอบอวลไปด้วยกล
ของเอ็นโซเปิ
เข้าไปนั่
ยเต็มพื้นที่ แผ่รังสีแห่งอำนาจออกมา ตั
ขามองดูนิ้วนางที
ระเป๋าเสื้อแล้วหยิบกล
ปิดม
ร มันเป็นสีดำ คม
าชินีของ
องเขาคือค
่นมือ
่นิ้วของฉัน มันพ
” เขาบ
องดันเต้แล่นเลี้ยวโค้งมาอย่างรวดเร็ว เขากำลั
ยเกิน
ากไป
/0/36601/coverbig.jpg?v=71bb1130d234a8293f33adedf4b3ee96&imageMogr2/format/webp)