องดันเต
็มไปด้วยผู้
ักการเมืองคดโกง ผู้พิพากษาที่ถูกซื้อตัวไปแล้ว อากาศอบอวลไปด้
โด้ของผมตัดเย็บมาอย่างไร้ท
ยข้อมือเพชรกับคำสัญญาเรื่องเพนต์เฮาส์ในแมนฮัตตัน และผมมีเอ
อมือ เธอมาสา
เนียมล่
ของผมโน้มตัวเข้ามา
พูดพลางจัดข้อมือเสื้อ
ความเคลื่อนไหวท
สีดำและคลุมผ้าคลุมหน้า ราวกับว่า
ุ่งพล่าน ฝ่ายรักษาความปลอ
อขยับปากเป็น
็ง เธอคือสิ่งรบกวนสมาธิ
น ประตูไม้โอ๊กบานหนักที่ด้านหล
ให้ตรง ผมค
อลุกขึ้นยืน พ
ดินกลับว
็กหญิงโปรยดอกไม้โปรยกลีบดอกไม้ไปหมดแล้ว พวกเธอนั่งอยู่บ
าทีผ
กระซิบกระซาบแผ่วเบาที่ฟังดูเ
น วิติเอลโลไม่ได้กำลังมองไปที่ประตู เขากำลั
รู้
ระเป๋า โดยไม่สนใจสายต
ทรหาเ
่ระบบฝากข้อค
แม่ของเธอ
กา “ไปดูที่ห
ในอีกสองนาทีต่อมา ใบ
ันเต ไม่มีชุด ไม่มีเคร
ส่ผมราวกับกระสุ
ม่ได
ไม่มา
บูชา ขณะที่คนห้าร้อยคนเฝ้ามองเด็กท
ิหารดังกึกก้องยิ่งก
/0/36601/coverbig.jpg?v=71bb1130d234a8293f33adedf4b3ee96&imageMogr2/format/webp)