สายเกินไปแล้วมาเฟียร้าย ฉันขอหนีไปให้ไกล

na Viti

ลงไปในน้ำจนผ

าวกับเธอทำจากแก้วเปราะบาง คอยปกป้อ

คลั่ง นิ้วมือจิกเสื้อท

ครวญ เสียงของเธอดังก้องสะท้อนกับกำ

นเฉียบ ลมหายใจสะดุดเมื่อความ

ร่าง ความเจ็บปวดแล่นพล่านขึ้นมาตามต้นขา ร้อน

วเองขึ้น แขนทั

้หันก

ันรู้จักอีกต่อไป มันกลายเป็นหน้ากา

่นคำพูดออกมา คำพูดนั้นกระแทกเข้

ะ” ฉันหอบหายใจ สู้กับจุด

งเขาเพื่อซ่อนดวงตาที่แห้งผาก “เธอบอกว่าเธอเกล

เขา เขาวางอิซาเบลลาลงบนม้านั่งหินอย่างแผ่วเบา ป

าก็หันความ

า น้ำหยดจากเสื้อผ้

าวกับเ

าเยียบเย็นอย่างน่าสะพรึงกลัว ช่างตัดกับความเกรี้ยวกราดในดวงต

ฉันกระซิบ เสีย

ดชะงัก

่าอะไ

อดอยู่” ฉันเค้นเสียงแหบพร่า มองขึ้นไปที่เขาผ่า

ฉันก็พรวดพราดเข้ามาในลานก

ำราม การปรากฏตัวของเขาดูดกลื

” ดันเต้ตะโกน สายตาไ

ถามหาความจริงจากฝั่งฉัน เขา

มระยะห่างมาถึง แล้วฟาดหล

ัดไปด้านหลัง รสชาติเฝื่อนฝาดของโลหะอ

อ มองลงมาที่ฉันราวกับฉันเป็นสิ่งป

ันเต้ออกคำสั่งกับพวกทหาร

บิกกว้างด้วย

งพยาบาล สถานที่ที่พวกเขา

้ามาแทนที่ความเจ็บปวดที่ขา “ข้างล่างนั่นม

็นชาแล้วหันหลังให้ฉัน “บางทีการได้อยู่กับคนตาย

้ามายึดแข

่วยพยุงฉันยืน

สียงดัง ส่งแรงสั่นสะเทือนไปยัง

องอันโหยหวนและบาดลึก แต

ฉันเข้าไปใ

ั้นใต้ดิน ลึกลงไปสู่ส

ว กลิ่นฉุนของสารเคมีอย่าง

เหล็กหนาหนักของห้องเก็

รายอยู่ตามผนัง ส่องประกายวาววับภ

น็บ สุสาน

ของฉันกระแทกเข้ากับพื้นผิวแข็งๆ ส่งระลอ

ธอทำลงไปซะ” ทหารค

็ปิดประตูกร

คลิก ราวกับเป็นเส

ดกลืนกินฉ

กอึ้ง อึดอัดจน

ระดูกของฉันทันที มันทะลุผ่าน

่าแนบอก พยายามอย่างยิ่งยว

ิ่มกระทบกัน

ละพยายามจินตนา

เสียงประทุและคว

ต้ นึกถึงตอนที่ฉันนอนเคียงข้างเขาเพื่อ

เคยกระซิบในตอนนั้น

ตอบพลางกอดเขาไว้แน่น

วามอบอุ่นข

ผ้าห่มของ

กลับขังฉันไว้

กราวกับมีมีดคมหยักบิ

นเริ่มเข้าครอบงำ ฉั

อยๆ แยกตัวออ

งกระซิบสะท้อน

ิงสาวที่เสียชีวิตบนโต๊ะผ่าตัดก่อนหน้าฉ

ังจะตา

ักคือคนที่เป็นผู