บจมูกของน้ำยาฆ่าเชื้อและความ
ยเพิ่มความสดใสให
หายป่วยวางเรียงราย
อของเครื่องตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ที่คอยนับ
ละยกสูงขึ้นด้วยสายคล้อง ไหล่ของฉ
าบาล นิ้วมือของฉ
บเดินเข้ามา เธอดูล้าเต็มที
ี่ไหนคะ” ฉันถาม เสีย
ตา ไม่ยอม
างเดินค่ะ” เธอพูดพลางดึงผ้าปูที่นอนให้เรียบโดยไม่จ
็
แต่ฉันต้องกลืนมันลงไปเมื่อความเจ็บ
ันหัก ส่วน
ขาก็อยู
น่อยค่ะ” ฉันพูด
ยค่ะ” เธอพูดอย่างขอโทษขอโพย “ตอน
อยู่แ
จากอาการปวดตื้อๆ กลายเป็นความปวดตุบๆ ราวกั
ระตูบานหนั
ใช่
ป็นด
้ห้องพักผู้ป่วยขนาดเล็กดูคับแคบลงถนัดตา
พูดเข้าเรื่องทันทีโดยไม่มีการ
จทำความเข้าใจความไร
” เขาพูดต่อ พลางเดินไปที่ป
ะซิบ ความอยุติธรรมนี้แผดเผารุ
สูงของฉันแวบหนึ่ง ส
แต่อิซาเบลลาบอบบาง ไตของเธอ..
ล่องพลาสติกใส่อาหารสั่งกลับบ้านก
ร้านอาหารทะเลที่อิซาเบลลาชอบ เธอไม่อยากกิน
ดน้ำที่เกาะอ
ุ
สัตว์มีเปลือกนะ” ฉันพ
ยย่นปรากฏขึ้นระห
บอกว่าเธอชอบกิน เธอเล่าว่าเธอแค่ทำต
ตระหนกพลุ่งพล่านขึ้นมาในอก “ค
าในพื้นที่ส่วนตัวของฉัน มือทั้งสองข้าง
ี่เธอทำค่ำคืนของเธอพัง เธอต้องกินมัน
รงของกระเทียมและอาหารทะเลตลบอบ
” เข
า–มืดมิด เอาแต่ใจ และปรา
ที่ฉันเคยช่
สัตว์ป
ลืองเรี่ยวแรงที่ฉันแทบไม่มีเหลือ ฉันจึ
เข้าไป
ึกราวกับมีก้อนหินคร
ึงพอใจที่ได้บังคับให้เ
สื้อสูทให้เข้าที่ “
ตัวและเ
ูปิดสนิท ฉันก็ลาก
ียนตายที่ขา แล้วเขย่งขา
นิ้วเข้
งเปล่า จนกระทั่งโก่งคอสำรอก
งรุนแรงขณะเกาะอ่างล้
ูบหน้า หอบหายใ
ากที่นี่ ฉันก
งเดินและพยุงตัวทรุดลงนั่งได้สำเร็
ปยังลานด้านน
นส่งเสียงผุดพรายอยู่ตรงกลาง ส
ในชุดคนไข้เนื้อบางที่ผูกเปิดห
ูสิว่า
หน้าขึ้น
วมชุดคลุมผ้าไหมหรูหรา ดูแข็ง
วยนาดเข้
เธอเอ่ยอย่างเพลิดเพลิน พลางใช้นิ้วมือที
วิตเขา” ฉันพูดเสียงเบา ถ้อย
ิ้มที่เย็นเยียบและเฉีย
ู้” เ
ล้ กลิ่นน้ำหอมของเ
ื่องเทียนหอมกลิ่นวานิลลาที่เธอจุดให้เขา ฉ
นสะดุดกึก เธ
สียงของเธอราวกับผ้าไหมอาบยาพิษ “เขาไม่อยากได้ผู้มี
ับไปยังประตูกร
ฉัน ดวงตาเป็นประก
ัวให้มากกว่านี้
ลังไปหน
อก็พุ่
่ได้ผ
ี่เจ็บของฉันแล้
ก้าอี้รถเข็นพ
เฝือกหนาหนักถ่วงร่างฉันไว้ ตรึงฉันติดกั
บลลาก
งด้วยความหวาดกลัวที่แหลมสู
!ดันเต!ช่
ยหลังลงไปในน้
ิ้นทุรนทุรายราวกับกำลัง
พยาบาลเป
นลานกว้าง สีหน้าของเขา
นฉันอย
เบลลาดิ้นพล
ถามอะไ
ขาคาดหวังว่าจะไ
คงและขี้อิจฉากำลังทำร้าย
/0/36602/coverbig.jpg?v=0fd03af493d391ce7a2f05c7b4b29f39&imageMogr2/format/webp)