สายเกินไปที่จะอ้อนวอน ฉันคือราชินีมาเฟีย

วามเงียบสงบในแบบที่

้อผ้าขนสัตว์หนาสี

นห

ู่

หรับอุณหภูมิติดล

ื้อโค้ตข

อก เจ้าหญิง” เสียงของลูก้าล

บประตู กอดอก

เขาก็ยังคงหล่อเหลาในแบบที่ดูมืดมนและครุ่

ได้เพียงทำให

้ว” ฉันพูด พลางตร

ล้ว” เขาพูด “ทำไมต้องเอาตัวนี

จต้องการชุด

าร์ดให้พนักงานขาย

ห้ด้ว

อสยูวีหุ้มเกราะที่

่งอยู่ที่

ู่ที่เบาะผู้

ั่งข

หน้าเจ้าหน้าที่ค

ยบปฏิบัติที่โจ่งแจ้งจ

นหลังแล้วเลื่อน

ไปไม่ถึงดวงตา “เจ้าของห้องเช่าบอกว่าพวกแก๊งแถวอพาร์ตเม

ป็นตัวสั่นอ

เลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ เ

งก้าวเข้ามานั่งข้างฉัน “เราป

อสิ” ฉันพูดโด

สบตากับฉันผ่านกระจกมองหลัง “เซฟ

น้าขึ้น

สายที่สี่ไม่ใช

าชิกผู้ทำพิธีสาบานตนแ

หลบภัยยามที่ตระกู

” ฉั

“สำหรับเธอ มันก็แค่อพาร์ต

ธิ์” ฉันพูด “สำหรับครอบ

ูด เสียงของเขาแข็งกร้าว “

หารเป็นคนตัดสินว่าใครมีส

่นคำพูดออกมา “เราจะย้ายเธอเข้าไปคืนนี

็ใช้ชื่

าจของฉันเพื่

นพูด “อยาก

ไปสนใจโ

ชิงอาณาเขต

กไปจากแผนที่

น์ มีพัสดุกล่องหนึ่งวา

ษสีน้ำตาลพร้อมต

ม่ขอ

รโอนย้ายทรัพย์สินสำหรับการย้ายที่อยู่ของฉันขั้

กฉีกเปิ

มดังสะท้อนไป

ข้าไปในห

ลังถือไว

ที่สิบเจ็ด ของขวัญจากคุณปู่ที่ม

ว่าชีวิตของโ

า จับที่คอของมันราวกับว่าม

เป็นด้วย!” เธ

โอนั่งอยู่บนโ

ยุ

ทว่ามันตัดผ่านทั

ยชะงั

” ฉันพูด พลา

ีก” โซเฟียพูด กอดเครื่องดนตรีไว

พลางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก

เหลือบมองไป

นกลัวนะ” เธ

อยไป” มัตเ

มาให้ฉัน โซ

ยิ้

องริมฝีปากที่เล็ก

ยมือที

ลุดออกจา

หมือนจะ

ตัวเข้า

อยู่ไก

ื้นหินอ่อนจนเกิดเสีย

้นออกจากตัวเค

ยงหึ่งๆ ที่ไม่ปร

เงีย

ซิบ ยกมือขึ้นปิด

ศษไม้ที่แ

ดียวที่คุณปู

น้าขึ้น

นชีวิตที่ราชินีน

ต้คือเพลิงโทสะอันเด