สายเกินไปที่จะอ้อนวอน ฉันคือราชินีมาเฟีย

ายเป็นทะเลผู้ค

ิเอาต์ฟิต หนึ่งในช่วงเวลาอันหาได้ยากที่คนในตระ

ก มองดูผืนน้ำสีเข้มที

ควรมาท

ไปปรากฏตัวให้เห็นนะ เอเลนา แส

น์ไ

นไปตา

งนั้น ถือแก้วไว

นไปไม่ถึงดวงตา แววตาของเธ

ูกมิตรไหมล่ะ?” เ

ื่นมือไ

ฉัน” ฉันพูดด

เธอพู

มืออย่างตั้งใจ

ทั่วด้านหน้าของชุดเ

ะลุเนื้อผ้าในทันที ท

วของฉันราวกับเป็น

้าท้อง ทุกสิ่งทุกอย่างพลันป

มอับอาย แต่มันค

ปิดปากด้วยท่าทางตกใจเสแสร้ง “ฉันนี่

นหัน

วปากดัง

นจากฝั่งพลเรือนหลังแนวกั

ปิดตัวเอง ขณะที่ความร้อน

ตัวเธ

กาดังกึกก้

พวกเรา การเคลื่อนไหวของพวกเข

แล้ว–ตัวที่มีตราประจำตระกูลว

ุณพร

กเขาก็ก้าว

เล็กน้อยขณะรอให้เสื้อแจ็กเ

เดินผ่

ทางฉัน เขานำเสื้อผ้าวูลหน

ยงของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใยขณะตรวจ

เก็ตของตัวเองลงบนไหล่ของโซเฟียเช่น

ว” มัตเตโอสังเกตเห็

นอยู่

ีย

ล่าต่อสา

รงท่ามกลางสายลมที่พ

องผู้หญิงท

ของพวกเขาให้เปลือย

ยงของเธอสั่นเครืออย่างมีจริตขณะซุกตัวเข้าหากลิ่นกาย

กไปทางจุดจุดพลุ โ

วน์เริ่มแห้งเหนียวเหนอะ

ินจากไปตั้

กหนักอึ้งราวกับตะก

าเดินลงไปยังท

พลุโรมันแค

งานอุตสาหกรรม ซึ่งมีไว้สำห

ซอฟ” ลูกาหัว

จุด

ู่และพวยพุ่งสู่คว

ะ พลางหมุ

ฉัน

็ยกท่อขึ้นเล

ัวอย่างไร้ทิศท

อห

บอกพลุตรงมายั

ที่ฉั

ช่การแก

้ายชัดเจนและเฉีย

การลอบ

นลั่น ตระหนักถึงอันตรายช้าเก

ู

ียวลูกหนึ

างจากตัวฉันเพียงไม่

่ใบหน้าของฉัน แสบร

ถอยหลั

ู

สองไม่

่ไหล่ซ้ายของฉัน

ดเผาขึ้นใน

มไปด้วยแอลกอฮอล์ซึ่งติ

แห้งขาดห้วงฉีกกระชากออกมาจากล

ินลึกลงไปใ

ื่นไส้ของเส้นผมที่ไหม้เกรี

ลิ้งตัว ดิ้นรนอย่างสิ

ท่ามกลางควันไฟที่ทำให้ส

ัตเตโอกำ

าไม่ได้ว

ังคว้าตัว

ูกากำลังถามเธอ ตรวจดูมือของเธ

าง!” เธอกำลังร้องไห้ ซุ

วนบนตัวเธอ ในขณะที่ฉ

เขา

ลนั้นคือ

านเสิร์ฟ–รีบวิ่งเข้ามาแ

ทิ้งไว้เพียงควันไอลอยขึ้น

ียหายได้เ

ฉันพัง

มองดวงดาวที่หมุนเคว้งคว้างอยู่เบื้องบน ฉันกลับตระ

ยแผลที่พวกเขาเพิ่งสลั

่อยให้ฉั

านั้น เอเลนา วิติเ

ชา แข็งกร้าว และไม่คิดให้อภัย–