icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รสสวาท กลิ่นปรารถนา (The Smell of Passion)

บทที่ 4 Chapter 4

จำนวนคำ:2380    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

ในหัว หลังจากที่ต่างยืนจ้องตากันเงียบๆ อยู่นาน หญิงสาวจึงตัดสินใจที่จะเอ่ยขอตัว

กำลังจะหมุนตัวเดินออกไปจากห้องหรูหราแห่งนั้นได้อย่างชะงักงัน ดวงตาของเขาพราวระยับด้วยเ

ปร่งก้าวไปข้างหน้าเพื่อประชิดร่างบางอีกนิดขณะที่ดวงตายังจับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่หวานสีนิลที่มีร่องรอยงามราวกับท้องฟ้ายามรา

นลงมาจ้องมองนิ่งที่ริมฝีปากหยักของเขายามที่เขาขยับปากพูด แล้วลินินก็ต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง เมื่อเผลอตั้งคำถามกับตัวเองว่าริมฝีปากคู่นั้นมันจะเร่าร้อนแค่ไหนกัน

่างน่าประหลาด ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำให้หัวใจของเธอเหมือนถูกจับเขย่าเพียงแค่สบตามอย่างนี้ เฟลิกซ์คือคนแรก ไม่เพียงแค่หัวใจของเธอหรอกที่สั่นคลอน แม้กระทั่งในช่องท้องข

่ถามเปล่า แต่ยังรุกคืบเข้าไปประชิดคนที่ศีรษะไม่พ้นอกกว้างของตนอีกนิด ซึ่งล

ขาจริงๆ นะ เพียงแต่ตอนนี้ ไอร้อนจากร่างกายของเขา สายตาพราวระยับ และน

ับเขา ไม่ใช่เพราะเขาน่ากลัวในเชิงที่ว่าข่มขวัญ แต่น่ากลัวในเชิงที่ว่ามีเสน่ห์แห่งบุรุษเพศที่แส

ลื่อนสายตาขึ้นมาสานสบกับดวงตาของเขา ตอนนี้ชายหนุ่มอดรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นราชสีห์ใจร้ายผู้หิวโหยไม่ได้ ก็ดูดวงตาใสซื่อคู่นั้นของเธ

มเพราะรู้สึกถึงอาการคุกคาม ทว่ามันกลับเป็น

เหมือนกำลังทำเรื่องสนุกสนานอยู่ จนคนตัวเล็กเหลือบตาขึ้นมองอย่างไม่พอใจ

ามาในผิว พอถลาจะไปข้างหน้าก็ปะทะเข้ากับร่างสูงที่เด

ิกซ์ไม่ใช่คนที่จะมานั่งจดจำชื่อผู้หญิงที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไร แต่เขากลับจำช

ช่องท้องของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดหน้าผากมนของเธอ กลิ่นน้ำหอมบุรุษอันเป็นกลิ่นประจำตัวของเขา และความไอร้อนจากร

ย้าแม่กระต่ายน้อยให้ยิ่งประหม่าและตื่นเต้น ทั้งยังขัดเขินยิ่งขึ้น เพ

ว่าควรจะพาตัวเองออกจากสถานการณ์ไม่น่าไว้วางใจนี้ เธอควรจะผลักเขาให้ออกห่างและวิ่งหนีไ

ยมัดกล้ามทุกสัดส่วน แม้ไม่ได้ใหญ่โตเหมือนพวกเล่นกล้ามจริงจัง แต่มันก็คงสวยงามน

ียงไร้ความสำนึกผิดนั้นดังผ่านพ้นริมฝีปากหยักสีระเรื่อดูเร่าร้อน ใบหน้าหล่อราวกั

ของเธอสั่นไหวไปมากกว่านี้ ลินินจึงตัดสินใจที่จะต

อข้างหนึ่งค้ำยันที่ผนังข้างๆ ศีรษะของเธอ มืออีกข้างยื่นอ

สบร้อนไปหมด ก่อนที่เขาจะวกปลายนิ้วขึ้นมาลูบไล้ไปตามแนวขากรรไกรบอบบางของเธอ หยุดที่ปลายคางเล็กๆ แล้วดันคางมนของเธอขึ้นเพื่อให้เธอสบตากับ

ติ และวินาทีนั้นเองที่เธอตัดสินใจโฉบตัวออกมาจากวงแขนแข็งแรงของเขา แล้วถอยไปปักหลักที่ประตูห้อง ดวงตาหวานมองเขาอย่างตื่นตระห

แล้วหลายต่อหลายราย และคิดว่ามันคงใช้ได้ผลกับคนตรงหน้าเช่นกัน “เอาเป็นว่าถ้าคุณนึกได้แล้วว่าขาดเหลืออะ

่เพิ่งออกไปจากห้องนั้นเป็นคนไว้ตัวพอสมควร และดูเหมือนเธอที่จะพยายามควบคุมตัวเองเอาไว้ตลอดเวลา เ

มผัสได้ว่ามันมีบางอย่างอยู่ อะไรบางอย่างที่ร้อนแรงและเย้ายวนใจแตกต่างจาก

ได้... ไอ้ความร้อนแรงที่เธอซุ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รสสวาท กลิ่นปรารถนา (The Smell of Passion)
รสสวาท กลิ่นปรารถนา (The Smell of Passion)
“"สิ่งที่ฉันอยากได้..." เฟลิกซ์ลากเสียงบอกอย่างช้าๆ วางมือข้างหนึ่งค้ำยันที่ผนังข้างๆ ศีรษะของเธอ มืออีกข้างยื่นออกไปใช้ปลายนิ้วแตะเข้าที่ข้างลำคอเล็กๆ เนียนละเอียดของเธอ "อุ๊ย!" หญิงสาวสะดุ้งอีกครั้ง ความร้อนจากปลายนิ้วที่สัมผัสเข้าที่ลำคอและกำลังลากช้าๆ ไปตามแนวลำคอระหงบาดเข้าไปในผิวเนื้อของเธอจนรู้สึกแสบร้อนไปหมด "ก็... เธอไงล่ะ" ทันทีที่ได้สานสบกับดวงตาแสนหวานของเธอ 'เฟลิกซ์ เวอซินี' ก็รู้ว่าภายใต้คราบสุขุมเย็นชาของเธอ ซุกซ่อนผู้หญิงที่ร้อนแรงราวกับไฟเอาไว้ และเพื่อพิสูจน์ว่าเขาคิดถูก ชายหนุ่มจึงพยายามทำทุกทางเพื่อที่จะได้ลิ้มรสสวาทจากหญิงสาวผู้แสนงดงามและน่าค้นหาผู้นี้ให้ได้ แม้กระทั่งใช้ตำแหน่งอำนาจที่มีมากว่า ดึงรั้งเธอให้มาพัวพันด้วยคำว่า 'หน้าที่การงาน' ซึ่งเธอไม่อาจปฏิเสธได้ เพราะเขาคือ 'เจ้านาย' ส่วนเธอเป็นเพียง 'พนักงานระดับล่าง' 'ลินิน พรหมพิริยะ' หญิงสาวผู้มีใบหน้างดงามราวกับนางอัปสร เป็นที่หมายปองของชายหนุ่มหลายคน แต่เธอกลับใช้ความเย็นชามาสร้างกำแพงป้องกันไม่ให้ใครหน้าไหนได้เข้าใกล้ เพื่อปกป้องตัวเองจากความสัมพันธ์เร่าร้อนแสนฉาบฉวยของชายหญิง ตามคำสั่งสอนของผู้เป็นยาย เธอใช้ชีวิตอย่างเคยชินกับกฎเกณฑ์เหล่านั้น และเธอทำมันได้เป็นอย่างดีมาโดยตลอด... แม้จะรู้ตัวดีเสมอว่าเธอเองก็อยากลิ้มลองรสชาติแสนหอมหวานและเร่าร้อนของรสสวาทดูสักครั้ง จนกระทั่งมาพบกับผู้ชายที่หล่อเหลาอย่างร้ายกาจ แถมเจ้าเล่ห์จนเธอตามเกมเขาไม่ทัน ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นทรงเสน่ห์ล้ำลึกจนเธอหลงใหล แม้พยายามจะห้ามใจ แต่ก็ถูกเขารั้งเอาไว้ด้วย 'บ่วงปรารถนา' จนได้ แต่ความสัมพันธ์ครั้งนี้จะยืดยาวได้อย่างไร ในเมื่อเขามองเธอเป็นเหมือน 'กระต่ายป่า' ที่หายากและนายพรานอย่างเขาก็สนุกกับการล่า ส่วนเธอเองกลับหลงรักผู้ชายร้อนแรงเจ้าของฉายา 'คาสโนวาแห่งปารีส' เข้าเต็มหัวใจ รสสวาทที่เขาทิ้งไว้ กลายเป็นบ่วงปรารถนาจองจำหัวใจของเธอให้หยุดอยู่ที่เขาแต่เพียงคนเดียว แล้วเขาล่ะ... พร้อมที่จะหยุดอยู่ที่เธอหรือเปล่า? "พะ...พอก่อนค่ะ ไม่เล่นแล้วนะคะ ฉันมีเวลาไม่มาก ต้องรีบลงไปทำงานต่อ" "ก็เพราะมีเวลาไง ถึงต้องรีบทำ" คำพูดมีนัยยะของเขาเล่นเอาคนฟังหน้าแดงเถือกไปจนถึงคอ "มะ...ไม่เอานะคะ" เธอร้องห้ามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นคงนัก พยายามหยุดมือใหญ่ที่สอดมาตามรอยแยกกระโปรงยูนิฟอร์มของเธอที่ผ่าสูงขึ้นมาเหนือเข่าด้านหนึ่ง "รีบพูดธุระของคุณมาเถอะค่ะ" "ก็นี่แหละธุระของฉัน ฉันต้องการเธอจนแทบคลั่งอยู่แล้ว ไม่รู้สึกบ้างเหรอ?"”