กรงสวาท ทาสพยัคฆ์ (Love Cage)

แกรมคอมพิวเตอร์” แพรพิลาศเริ่มเล่าเหตุการณ์ที่เธอกับผู้ชายที่ชื่อว่าพยัคฆ์เจอกันให้เพื่อนรักฟัง “ฉันพบเขาเมื่อตอนที่ไป

เมื่อได้ยินว่าเพื่อนแอบคบกับผู้ชายอื่นมาหกเดือนแล้ว ในขณะที่ยั

ที่ดูเป็นผู้ใหญ่ มีอำนาจ แล้วก็...มีเสน่ห์ในตัวอย่างที่เขาเรียกกันว่าแรงดึงดูดทางเพศน่ะ แค่มองตาเขาฉันก็แทบจะละลายแล้วล่ะ...” รุจาภาตาเขียวปัดก

่า

ย็นชา พี่จอมไม่เคยทำอะไรหวานๆ ให้กับฉัน แต่คุณเสือเขาทำ ฉันก็เลยหลวมตัวคิดว่าคบไว้คงไม่เสียหายหรอกมั้ง แต่ว่านะ...ฉันกลายเป็นพวกที่ไม่กล้ามีปากเสียง ไม่กล้าปฏิเสธความต้องการของเขา เพราะนอกจากเสน่ห์ในตัวข

มไปตามที่คิด และหากเพื่อนรักตอบมาว่าใช

ู่กับคุณเสือ ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้ ฉันต้องคอยระวังตัว ต้องทำตัวเป็นผู้ใหญ่เพื่อให้เขาพอใจ ต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ ต้องกินในสิ่งที่ไม่อยากกิน ฉันอึดอัดและไม่เป็นตัวของตัวเอง แต่ฉันก็ถอนใจจากเขาไม่ได้ ฉันเลยตัดสินใจว่าฉันจะเลิกติด

ริงๆ ว่านายพยัคฆ์ที่เพื่อนพูดถึงหลงใหลได้ปลื้มอะไรเพื่อนรักของเธอนักหนา ก็พอรู้อยู่หรอกว่าแพ

หมือนกัน...ฉันเพิ่งกลับมาจากไปเที่ยวกับเขา

ไมต้องไปเที่ยวกับนายเสืออะไรนั่นด

่าหากเขารู้ว่าฉันมีแฟนอยู่แล้ว เขาจะโกรธแล้วทำร้ายคนรอบข้างฉัน อย่างพี่จอม...หรือแก ฉันกลัว...กลัวใจเขาจนไม่กล้าตีตัวออกห่างเขา” หญิงสาวเล่าเรื่องที่สุมเป็นไฟให้ทุกข์ในใจให้รุจาภาฟัง ก่อนคว้ามือเพื่อนมาบีบไว้แน่น ดวงตาคู่งามเต็มไ

ภาอดบ่นเพื่อนไม่ได้ แม้ว่าในใจน่ะจะตกลงช่วยเ

ช่วยฉันทีนะ...อย่าให้พี่จอมรู้เรื่องนี้ ช่วยกันคุณเสือออกไปที แล

ัก เรื่องนี้คงทำให้แพรพิลาศทุกข์ใจมา

ันกับบ้านของรุจาภา เป็นหมู่บ้านจัดสรรสำหรับคนที่มีฐานะระดับกลางแห่งหนึ่งในจังหวัดหนึ่งทางภาคอีสาน ทั้งคู่สนิทสนมรักใคร่กันมาตั้งแต่เรียนมัธยม

าคตต้องลำบาก นั่นยิ่งทำให้สุชาติและพรเพ็ญนิยมชมชอบในตัวของแฟนหนุ่มของลูกสาวมากขึ้น ขณะที่ระวีและกาญจนา พ่อและแม่ของรณกรกับรุจาภาเอง ก็ชอบว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้เหลือเกิน เพราะนอกจากจะสวยแล้วยังมีความสามารถอีกต่

ี้ก็เพื่อแพรพิลาศนั่นแหละ และในเมื่อแพรพิลาศรู้แล้วว่าตนทำผิด และพร้อมจะแก้ไขข้อผิดพลาด เธอในฐานะเพื่อนก็ควรจะหยิบยื่นความช่วยเหลือไม่ใช่หรือ? หากเธอไม่ช่วยแพรพิลาศ แล้วนายพยัคฆ์อะไรนั่นเกิดไปตามรังควานพี่ชายของเธออย่างที่แ

ริงๆ” แพรพิลาศส่งความซาบซึ

ี่อยู่ๆ เพื่อนก็มาทำซาบซึ้งบุญคุณเธอเสียจนเธอทำอะไรไม่ถูกแล้วเนี่ย “

ปรมปรี ก่อนเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าสวย “ฉันรู้แล้วว่าฉันรักพี่จอมที่สุ