icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บ่วงมะลุลี

บทที่ 8 Chapter 7

จำนวนคำ:1622    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

ะไปแอ

ใจหรือกังวลมากมายนักกับการที่หลานสาวจะเดินทางไปแอ

ขนคล้องเอวเล็กๆ ของน้าเองไว้ พลางซบหน้าออดอ้อนที่หัวไหล่บางของผู้เป็นน้าเสียเลย แม้แอลเอกับเบเวอรี่ฮิลส์จะอยู่ใกล้กันแค่ขับรถ

นสาวก็เท่านั้น รู้หรอกว่าที่มะลุลีอยากจะไปแอลเอน่ะ ไม่ใช่แค่อยากไปหาข้

ด้เจอหน้ากันนี่คะ” ห

ไปนานแค

บบางของน้าสาว แล้วถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจ เหมือนกับ

างวัลเสียเลย ก่อนที่สองสาวต่างวัยจะประสานเสียงหัวเราะสดใส จนร่

ารักที่ส

ว่าจะไปนานแค่ไหน?” ดาหลายิ้มแล้วใช้มือลูบศีรษะหล

เดือนสองเด

สาวหันไปตามเสียงก็พบว่าจอห์นกำลังยืนพิงขอบประตูห้องครัวอยู่ สองสาวผละออ

อีกนิดหน่อยๆ เมื่อเห็นคิ้วที่กำลังจะผูกเป็น

ังอ้อนน้าสาวให้อนุญาต ให้เธอไปแอลเอพอดี สายตาแห่งคำถามถูกส่งมา จอห์นรีบยกมือขึ

มาแขวะสามีเล่น ก่อนย่นจมูกให้อย่างน่ารัก เรีย

อนที่จะเกิดสงครามความหวานขึ้นในครัว ซึ่งมันทำให้ค

แอบทิ้งสายตาคาดโทษไว้กับภรรยาว่าคืนนี้เขาจ

ายเสื้อผ้าที่คิดแบบและผลิตเองของหิรัญญิการ์ในลอนดอน แล้วก็จำได้ว่ามีอพาร์ทเม้นท์

ลียตล่ะ? ห้องชุดของ

ากที่หัวใจกระตุกรุนแรงเพราะชื่อของเอเ

ดีที่มะลุลีตัดสินใจไปแอลเอ จะได้เปิดโอกาสให้ได้อยู่กับลูกชายของตนสองต่อสอง เผื

น้าเหมือนอยากจะฆ่าหนู ถ้าเกิดให้หนูไปอยู่ใกล้ๆ เขาถึงขนาด

รชายไม่ได้ “เจ้าเอลน่ะมันไม่ได้เกลียดห

ย่างคนที่เชื่อมั่นใจความคิดของ

นั้นเอง” สามีของดาหลาแก้ตัวให้กับลูกชายตัวเองเป็นพัลวั

่ะ... หนูคงไม่กล้ารบ

ขาดเหลือลูกชายฉันจะได้ช่วยดูแลได้ไง” จอห์นพยายามให้เหตุผล

นูว่า

้ามการถกเถียงนั้น ก่อนคิดหาทางออกให้กับคนทั้งสอง “คุณมีห้องชุดอีก

เพราะอยากทำทุกอย่างด้วยตัวเองมาก

ำลังไม่พอใจกับความดื้อดึงของเธอ จึงยอมหุบปากแต่โดยดี ก่อนที่ดาหลาจะหันไปพูดกับสามี “ให้ยัยจูนไปพักที่ห

อยู่ใกล้ๆ กับที่ที่เจ้าเอลอยู่พอดี” จอห์นเห็นด้ว

มะลุลีก็รู้ดีเกินกว่าจะต่อรองว่าคงไม่สามารถเปลี่ยนใจน้าเขยหรือแม

เปิดรับโบนัส

เปิด
บ่วงมะลุลี
บ่วงมะลุลี
“"แล้วอีกอย่าง...ฉันมันพวกไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ด้วยสิ ยิ่งคุณรำคาญ ยิ่งคุณอยากไล่ฉันไปไกลๆ ฉันก็จะคอยป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ คุณ จนคุณขาดฉันไม่ได้ ยิ่งคุณเกลียดฉันมากเท่าไหร่ ฉันก็จะทำให้คุณรักฉันมากเท่านั้น" "แสดงว่า...ถ้าเธอได้ในสิ่งที่เธอต้องการแล้ว เธอจะเลิกยุ่งกับฉันอย่างนั้นใช่ไหม?" "คุณจะทำอะไร!?" หญิงสาวเบิกตาถามอย่างตกใจ เมื่อเขาย่างสามขุมเข้ามาหาด้วยท่าทีไม่น่าไว้ใจนัก เท้าบางกระชากตัวเองก้าวถอยหลังด้วยสัญชาตญาณป้องกันตัวเอง "ก็จะทำให้เธอได้ในสิ่งที่เธอต้องการไง จะได้เลิกยุ่งกับฉันสักที!" คำว่า 'ยอมแพ้' ไม่เคยมีอยู่ในพจนานุกรมประจำใจของ 'มะลุลี วิโรจน์รุ่ง' นักเขียนสาวผู้พกความมุ่งมั่นจนเข้าขั้นดื้อดึงมาเกิด โดยเฉพาะกับเรื่องของหัวใจ... ในเมื่อเธอหลงรักกระทิงหนุ่มผู้ดุดันและเร่าร้อนอย่าง 'เอเลียต รามิเรส นาธาเนียล' เข้าอย่างยากจะถ่ายถอน มีหรือที่เธอจะยอมปล่อยให้เขาหลุดมือไปโดยไม่คิดจะทำอะไรเลย ดังนั้นเธอจึงเดินหน้า 'ภารกิจตื้อรักกระทิงหนุ่ม' อย่างเต็มกำลัง และไม่คิดจะถอยแม้จะถูกเขา 'ขวิด' ด้วยการกระทำและคำพูดแสนร้ายกาจ แต่หญิงสาวก็ยังมุ่งมั่นที่จะเป็นมาทาดอร์สาวปราบพยศกระทิงผู้เร่าร้อนให้จงได้ และมะลุลีก็ยังคงเป็นมะลุลี... เธอมักจะหาเรื่องใส่ตัวเสมอ และครั้งนี้ก็เช่นกัน เมื่อเธอคิดร่วมมือกับทนายหนุ่มไฟแรงเพื่อกระชากหน้ากาก 'ชาโดว์ เดวิล' ฆาตรกรต่อเนื่องแสนโหดเหี้ยมตัวจริง เพื่อให้ได้มาซึ่งข้อมูลสำหรับงานเขียนเล่มใหม่ และการกระทำเช่นนั้นกลับกลายเป็นภัยร้ายที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาหายจะคร่าชีวิตของเธอให้แดดับ ภารกิจสืบหาความจริงที่เริ่มต้นไปพร้อมๆ กับภารกิจพิชิตรัก งานนี้มะลุลีจะทำภารกิจทั้งสองสำเร็จหรือไม่? หรือต้องสังเวยทุกๆ ภารกิจด้วยชีวิตและหัวใจของเธอกัน? "แต่ไม่เป็นไรหรอก... อีกไม่กี่นาทียาก็หมดฤทธิ์แล้ว เธอจะรู้สึก... ทุกๆ อย่างที่ฉันทำกับเธอ และเชื่อเถอะว่า เธอจะภาวนาให้ยาที่ฉันฉีดให้ไม่ฤทธิ์ เพราะมันจะเจ็บบรรลัยเลยล่ะ!" "อ๊ะ!" หญิงสาวร้องเพราะรู้สึกเจ็บจี๊ดที่ข้อมือซึ่งถูกมัดติดกับที่วางแขนของเก้าอี้ไม้ "ดูเหมือน... ยาจะเริ่มคลายฤทธิ์ลงแล้วสินะ ดีเลย!" ปิศาจในเงามืดพูดพลางหยิบมีดพกแบบทหารขึ้นมา กวัดแกว่งมันไปมาพร้อมกับก้าวเท้าเข้าไปหาเหยื่อที่แม้ฤทธิ์ยาจะค่อยๆ เสื่อมลงแล้วแต่ก็ยังยังไร้หนทางพาตัวเองออกจากพันธนาการของเชือกเส้นใหญ่ "มาดูกันว่าคนที่มีความพยายามเป็นเลิศอย่างเธอจะอดทนได้นานกว่านังแพศยาคนอื่นๆ ที่ฉันเคยฆ่าหรือเปล่า?"”