เจ้าหัวใจแดนเถื่อน

งรถไฟก็เพราะคุณพ่อและคุณแม่นี่แหละค่ะไม่ยอมบอกหนูเลย ปล่อยให้คิดไปเองว่าจะไ

ด้เห็นทิวทัศน์ธรรมชาติไปตลอดทาง ถ้าหนูนั่งเครื่องบิน

ูเขาเลากา ที่มีให้เห็นใกล้บ้างไกลบ้างแล้วแต่ภูมิศาสตร์ของจังหวัดนั้นๆ ทรรศิกาใช้คางเกยกับขอบหน้าต่างมองบรรยากาศภายนอกและปล่อยให้ลมตีหน้าจนผมหลุดลุ่ยอยู่หลาย

่งคุยเจื้อยแจ้วพร้อมกับนั่งมองบรรยากาศด้านนอกไปตลอดเส้นทาง บัดนี้ได้นอนหลับปุ๋ยคาเก้

ได้แล้วมันใกล้จะถึงสถ

ัวลุกขึ้นนั่งอย่างตกใจ ยกมือขยี้ตาไปม

ี่โมงแล้

งีย ยกมือปิดปาก

ละ เตรียมของเอาไว

าที่วางไว้บนชั้นลงมา เพียงไม่นานความเร็วของรถก็ลดระดับลง พร้อมกับมีเสียงประกาศจากนายสถานีที่ดัง

มยังเป็นเพื่อนคุยมาตลอดทาง ทำให้หนู

่หน้าประตูทางลงแคบๆ แล้วก้าวขาลงอย่างระมัดระวังตามหลังผู้โดยสารคนอื่นๆ เมื่อเท้าเหยีย

่จวบจนรถไฟขบวนที่เพิ่งลงมาเคลื่อนตัวออกไป เธอก็ยังไม่เห็นมีวี่แววว่าใครจะเดินมาแสดงตัวว่าเป็นคนที่มารับสักคน จะม

มดา ผิดแผกจากที่เขาคิดไว้มาก ว่าอาจจะเจอกับผู้หญิงที่ต้องแต่งตัวเว่อร์เหมือนพวกคุณหญิงคุณนายตามที่เคยเห

อกทั่วไป ทำให้อคิราภ์สังเกตเห็นเธอตั้งแต่ลงมาจากรถ ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังจะไม่เข้าไปแสดงตัวตอนนี้ เพราะร

บจ้างคนหนึ่งพยายามตามตื๊อหญิงสาวตลอด แม้เธอจะยิ้มแล้วส่ายหน้าตอบปฏิเสธเหมือนกับคนอื่นๆ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล ชายคนน

คนนี้เป็นญาติผมกรุณา

ให้ชายคนขับรถรับจ้างเงยหน้าขึ้นมองสายตาคมดุ

ข้ามาช่วย ไม่งั

มหล่อเข้มชวนใจเต้น