icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สายเกินไป ท่านนายกฯ ฉันคือ ทายาทมาเฟีย ผู้ยิ่งใหญ่

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1326    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้11:52

ขตเมืองเก่าริมแม่น้ำเจ้าพระยาก็ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆดำทะมึน เม็ดฝนขนา

ี่ปวดเมื่อยขึ้นมา ยกแขนปาดน้ำฝนที่เปียกหน

ลมแสบแก้วหูก็ดังขึ้นที่ปากตรอก รถอเนกประสงค์สีดำส

มสูทสีดำสี่คนเดินย่ำแอ่งน้ำโคล

านสั่งให้พวกเรามาร

ษะลงเล็กน้อย แม้คำพูดจะฟังดูสุ

้นกอดอก มองลงไป

ว กลับไปบอกธนาธิปซะว่า นอกจากหนังสื

อกมาเบา ๆ แล้ว

านสั่งมาว่าถ้าคุณขัดขืน ให้พ

นหน้ามาทันที เอื้อมมือ

ามสัญชาตญาณ มือคว้าไม้กวาดข

าแตะตั

่ของเธอ ปลายร่มสีดำคันหนึ่งก็พุ่งสอดเข้ามาจากด้านข

ฝนมาอย่างดีถึงกับถูกแรงสะท้อนนั้นดันจนเซถอยหลังไ

งใหญ่สวมเสื้อโค้ทกันฝนสีดำยืนอยู่ตร

่ติ่งหูข้างขวามีไฝสีแดงเม็ดเด่นชัด ท่ามกลางม่านฝนสลัว

ไม่ได้รับเชิญด้

รื่องภายในครอบครัวของตระกูลเกี

ิด เขาหุบร่มแล้วโยนทิ้งลงบนพื้น สายตาจ้

้นไม้ส่งเสียงหนักแน่นมั่นคง ทุกก้าวที่ขยับเข้

วาดแน่น มองผู้ชายแ

ใคร ต้อง

านต์อย่างชัดเจน กลิ่นอายเย็นยะเยือกรอบตัวเขาก็มลา

ื้อเชิ้ตด้านใน หยิบห่อผ้าไหมออกมาชิ้น

วมรกตรูปพระจันทร์เสี้ยวที่แกะสลักลวดลายโ

งราคาถูกที่ห้อยคอตัวเองอยู่ตามสัญชาตญาณ ที่ตรงนั้นมีจี้ห

ไมคุณถึงมี

จนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ ไม้กว

สียงที่เปล่งออกมาแหบพร่าเพราะ

่สุดพี่ก็ตามหาเราจนเจ

ตัว เธอยืนแข็งทื่ออยู่

รอ คุณพูดเ

ดยไม่สนใจสายตาของพวกบอดี้การ์ด แ

่ชายแท้ ๆ ของเรา! พี่

น แต่จากอ้อมแขนของผู้ชายแปลกหน้าคนนี้ เธอกลับสัม

็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขารีบล้วง

บ้านเก่ามีผู้ชายแปลกหน้าโผล่มาคนหนึ่ง

งาน น้ำเสียงเต็มไป

ยดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงคำรามด้วยค

ับตัวไอ้ผู้ชายคนนั้นไว้ให

ปรายตามองกฤษณะที่กำลังคุยโทรศัพท์ด้วย

เปิดรับโบนัส

เปิด
สายเกินไป ท่านนายกฯ ฉันคือ ทายาทมาเฟีย ผู้ยิ่งใหญ่
สายเกินไป ท่านนายกฯ ฉันคือ ทายาทมาเฟีย ผู้ยิ่งใหญ่
“ฉันเป็นกระทั่ง "ภรรยาลับ" ของท่านนายกฯ มาสามปีเต็ม ไม่มีใครรู้ว่าผู้หญิงที่ยืนข้างเขาคือฉัน วันที่แม่บุญธรรมของฉันรอหัวใจบริจาคมาสามปีเต็มและใกล้จะได้มันมาแล้ว เขากลับใช้อำนาจพิเศษของทำเนียบรัฐบาลเซ็นอนุมัติ ยกหัวใจดวงนั้นให้รักแรกที่เขาหลงรักมา 10 ปี แม่ของฉันตายอย่างทรมานอยู่หน้าห้องผ่าตัด เขาไม่แม้แต่จะมองฉันด้วยความสงสาร แต่จับข้อมือฉันสะบัดออกจนล้มกระแทกพื้น แล้วสั่งให้ฉันรู้จักเจียมตัว "เธอเป็นแค่ผู้หญิงที่ต้องพึ่งพาเงินจากฉันประทังชีวิต ไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายคำสั่งของทำเนียบรัฐบาล" เขาคิดว่าความเจ็บปวดแทบขาดใจของฉันเป็นแค่ลูกไม้ตื้น ๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจ ฉันวางหนังสือสัญญาหย่าไว้บนโต๊ะ เก็บแค่เสื้อผ้าเก่า ๆ แล้วเดินออกจากคฤหาสน์มาแต่ตัว แต่ในจังหวะที่บอดี้การ์ดของเขาลากตัวฉันกลับไป ผู้ชายที่กุมอำนาจมืดและเส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจของประเทศกลับปรากฏตัวขึ้น เขาจัดการลูกน้องของท่านนายกฯ จนหมอบ แล้วประกาศก้องว่า - ฉันคือน้องสาวแท้ ๆ ของตระกูลจุลชาติ ที่หายสาบสูญไปยี่สิบปี ในเมื่อพวกเขาทำลายครอบครัวของฉัน ฉันก็จะใช้ฐานะคุณหนูใหญ่ตระกูลจุลชาติ ลากท่านนายกฯ คนนี้ลงมาพังพินาศด้วยมือของฉันเอง”