จากแผ่นฟ้าจรดผืนน้ำ P.S.Love II

องคนเจ็บอีกครั้

ไป กับเป็นคนใส่กางเกงให้เขา เพราะเขาบอกชัดเจนแล้วว่าเขา ‘ไม่

กโรคจิต ชอบโชว์ของ

บูรณ์แบบไร้ที่ติแบบนี้

ใส่ให้ ผมน

อนตะแคงทันที....ไม่ใช่จะหันไปทางอื่น แต่หันหน้ามาทางที่เธอยืนอยู

นใส่ให้

ครู่ เด็กสาวก็โพล่

ายอาจจะมาเยือน แต่มันก

็น่าจะดีกว่าปล่อยเขาเอาไว้แบบนี้ แล้วต้องตื่นขึ้นมาหน้าม้านอีกครั้งในตอนเช้า เพราะ

องสามที ก่อนจะทรุดลงนั่งข้างคนเจ็บที่พลิกต

งให้เธอจับแต่งตัวได้ตามใจชอบ โดยไม่กระดุกกระดิกตัวแม้แต่น้อย แม้กระทั่งกางเกง

ณช่วยยก...ยกต

ตาให้อยู่แต่ที่มือตัวเอง พอกางเกงขึ้นมาติดที่

ลียมา

คอ..แนบเนียนเสียจนเจ้าตัวเองยังแปลกใจ

รีก็รู้แล้วว่าความลำบาก

่อจับตัวหนักอึ้งของคนป่วย ‘ขี้สำออย’ พลิก

สี่ห้าครั้ง เธอก็สามารถใส่กางเกงให้เขาได้สำเ

เธอลำบากขนาด เธอจะปล่อยให้คลื่นซ

ก็นอนไ

น ถอนหายใจเสียงดัง

คุณลำบาก

ลำบา

ประชดคนถาม

เธอขืนต่อปากต่อคำกับเขาต่อไป มีหว

.นอนเถอะ ฉันเองก

่นคุณจะ

วยก็ดังทันที ลืมไปเลยว่าเมื่อ

นอนน่

ี่นอนของตัวเอง เมื่อคิดถึงค

นไหน ที่นอน

อยากเบียดคุณ คุณนอนไปเถ

นไม่ใหญ่มาก สูงประมาณครึ่งแข้งที่อยู่ติดกั

่มันก็เป็นที่ที่เธอสามารถนั่

ม่มีหมวกมาปิดบังดวงหน้าเรียวสวยเอา

้เขาได้ยลโฉมแบบเต็มๆ ตา ดวงตาคมหวานที่กำลังจ้องตอบเขาตอนนี้ฉายแววง่วงงุนจนเห็นได้ชัด เขารู้ว่าเ

ยผุดผาดสะดุดตา แต่เป็นความสวยในแบบที่มองได้เรื่อยๆ มองแล้วสบายตา เรียกว่ามอง

ดุจนิลเนื้อดีที่มอง

้วก็แสร้งทำเป็นเขินอายเมื่อเขามองตอบ เหมื

างชนชาติยุโรปหรือว่าทางแถบประเทศของเขา แต่มัน

ี้ที่เขาอยากเห็นที่สุดก็คือเรือนร่างที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าตัวใหญ่โคร่ง อยากเห็นว่าผิ