icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อัญมณีอสูร [ My treasure ]

บทที่ 10 สืบข่าว 3.3

จำนวนคำ:1414    |    อัปเดตเมื่อ:06/02/2022

่น้อย ปากหยักได้รูปเข้าครอบครองความอวบอึ๋มตรงหน้า มือ

กลืนแท่งเนื้อไปจนหมด สะโพกเริ่มสายอย่างคนรู้งาน ชอว์ทั้งก

านยามสะโพกกลมขับเคลื่อนดังเข

ู้ยยยยย...เส

จะพอใจกับจังหวะและลีลาของเธอ แต่เขาอยากได้มา

ยงกรีดร้องนอกกระจกดังเข้ามายิ่งกระตุ้นให้ลูกเจี๊ยบคิดว่ากำลังมีผู้ชม เธอจึงยก

ชอย่างเต็มที่ ไม่ใช่หน้าที่เขาที่จะต้องใส่ใจว่าหลังจากวันนี้ที

ไม่ได้ทำให้ชอว์หันมาสนใจสักนิด เขาทำเพียงแค่สวมใส่กางเกงกลับเข้

าประตูทางเข้า เจ้าของร้านนั่นเองเข

าเชิญ

อให้ฉันอยู่

จริงๆครับ ผ

ใค

ว์ยอมเดินตามเจ้าของร้านออกจากห้องกระจกไป เขาไม่เส

อทุกอย่าง “โถ่วโว้ย!!!” ลูกเจี๊ยบพยายามพยุงตัวเองและเดินออกไป เขาหลอกให้เธอทุ่มเทแรงกายปรนเปรอเขาอย่างเต็มที่ เธอไม่เคยทำให้ใครได้มากเท่านี้ เธอใช้ทั้งปาก ทั้งร่องสาวจนมันบวมเป่งเพื่อเขา หน้าตาเข

ตามที่กล้าหักหลังเขามักจะจบไม่สวยนัก แต่ก็ใช่ว่าคนแบบนั้นจะหมดโลกไปแล้ว ตอนนี้เขาก็คิดว่าเจ้าของร้านคนข้างหน้าก็อาจหักหลังเขาได้เช่นกัน แต่ถ้าเขาไม่แน่จริงคงอยู่ในวงการนี้ไม่

ันถูกผลักเบาๆ ภายในห้องมีโต๊ะยาวเหมือนโต๊ะประชุม หัวโต๊ะมีเก้าอี้ใหญ

ี่ออกจากห้องไป ภายในห้องมีผู้หญิงอีกคนเธออายุไม่

ื่องทำงานอย่างรวดเร็ว เพราะเขาเห็

ื่อสิ่งที่คิดไว้ปรากฎอยู่ตรงหน้าจริงๆ ฮาฮาฮา ชอว์หัวเราะออกมาทั

นว่าข้า

ับ งานผม

ปกันหลังจากที่เจ้ารู้ความจริง

วามจริงอะไรอีกเหร

กว่าเขาเคยมีบุญคุณกับเจ้า เจ้ารับปากกับเขาไว้ว่าจะทำการสิ่งใดก็ได้แ

ป็นความลับ ตอบแทนบุญคุณอย่างงั้นเหรอ...เอาเถอ

ำพูดที่ใช้มานานเป็นสิบปี นานแล้วท

บบนั้น แต่ผมแค่อยากจะบอกคุณ

ก็ขอให้หลังจากที่เจ้าได้ฟั

ทราบดีว่าบุญคุณนั่นไม่อาจทำให้ผมทิ้งสิ่งที่ต้อง

!!

เปิดรับโบนัส

เปิด
อัญมณีอสูร [ My treasure ]
อัญมณีอสูร [ My treasure ]
“แนะนำตัวละคร เขา คือ ชอว์ ตอนนั้นเขาอายุ32 เขาจับตัวเธอมาเป็นตัวประกัน ในขณะที่เธออายุเพียง19 ด้วยสาเหตุเพราะเธอไม่คืนของของที่เขาตามหาอยู่ แต่ดูเหมือนเด็กอย่างเธอจะไม่รู้จักสถานะคำว่าตัวประกันเลย แม่นี่! ช่างกินอิ่มนอนสบายเกินไปแล้ว... เธอ คือ หนูอัญ 'สิ่งมีชีวิตที่เกิดจากความเกลียดชังและไม่ตั้งใจ' ในคืนหนึ่งที่เธอไปร่วมงานวันเกิดครบรอบสิบเก้าปีของเพื่อน เธอดันไปเห็นการฆาตกรรมเข้า...ก็แค่อยากจะหนีจากเมืองไทยไปสักพักให้เรื่องการตามหาพยานสงบเงียบลง แต่เธอดันหนีเสือปะจระเข้เสียได้ ห๊า!!! แต่แค่นั้นมันยังน้อยไปเมื่อเสือที่เธออุตส่าห์หนีมานั้่นดันกลายร่างเป็นจระเข้ไปอีกซะงั้น... คำโปรย ::: เสียงกระแทกยามเนินเนื้อจากคนทั้งสองปะทะกันดังอย่างต่อเนื่อง และไหนจะเสียงโหยหวลของผู้หญิงอีก หนูอัญต้องอดทนต่อความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองอย่างมากของอีกคืนและอีกครั้ง เขาไม่เคยห้ามเธอเขาเต็มใจให้เธอได้เห็นได้ยินอยู่แล้ว แต่เธอมียางอายมากพอที่จะไม่ยอมเปิดตาขึ้นมามองจนกระทั่ง... ปัง! เสียงประตูถูกปิดลง และความสงบก็กลับคืนมาแล้วในค่ำคืนนี้ "ไม่ศึกษาไว้บ้าง เมื่อถึงเวลาของหนูอัญ ระวังนะฉันจะไม่ประทับใจ" เสียงกระซิบที่ชอว์เอ่ยออกมา เมื่อเขาดึงหูฟังออกมาจากหูของเธอ "กว่าจะถึงเวลานั้น คุณอาจจะเป็นเอดส์ตายไปเสียก่อนก็ได้" ชอว์ยกยิ้มมุมปาก "งั้นเราก็ตายด้วยโรคเดียวกัน"”