จอมเถื่อนยอดรัก

ยถาม เธอกลัวนายยักษ์น้อยลงนิดหน่อ

เคยสังเกตมาก่อน เดินสวนกันที่ตลาด นายยักษ์ในความรู้ส

ยบอก

เธอบ่นเรื่องทำความสะอาดบ้า

มือแล้วมาจับมือเธอเดินไปที่โต๊ะอาหาร เธอสะบัดหนีเพราะตก

ันสิ ผั

มื่อได้ยินแบบนั้น มันทะแม่

ษ์ดูยาจกสุดๆ แม้จะเป็นคนเก็บค่าแผงตลาดหรือมีบ้านให

้ำผึ้งตัวใหญ่ ข้าวสวยร้อนๆ ปลากะพงผัดขิง ผัดผักรวมกุ้งสด หมึกต้มยัดไส้หมูสับ และไข่เจียวหมูสับทำให้เธอต้

ไม อาหารไม่ถูกใจ

้ำออกจากปากกับคำเรียกแทนต

่รู้” เธอรีบบอก คนถูกว่าทำหน้าหงอ เหมือนจะดื้อดึงอยู่มาก สีหน

ดนี้มารดาเลี้ยงได้เอามีดปังตอสับหัวน่ะสิ ได้กินแค่ครึ่งจานเล็กๆ ก็บุญขนาดไหนแล้ว กับข้าวดีๆ ไม่มีตกถึงท้องหรอก เพราะทุ

ษ์วิจารณ์หุ่นเมีย เขารีบตัก

ับข้าวเ

เองว่า “ผัว” เรียเธอว่า “เมีย” เ

หรอ ทำไมห

ับคำเรียกชวนสยิ้วกิ้วนั้น แต่พอมองเ

เธอแบนแต๊ดแต๋ ไหนจะใบหน้าเถื่อนๆ ดุๆ น

คนตรงหน้าที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีตักกับข้าวให้เธอกินทุกอย่าง เธอกินกับข้าวพวกนี

อ่ยถามทำอะไรไม่ถูก เขากำลังกินอย่า

่เธอรู้สึกว่าอาหารที่กินในวันนี้อร่อย แม้จะอยู่กับคนที่ใครๆ ก็กลัวไม

แยะแบบนี้

ะกินใช้ฟุ่มเฟือยเลยยังอยู่บ้านหลังเล็กๆ ดูจนๆ แบบนี้ แต่ที่ไหนได้ เขาไม่ได้กินทิ้งกิ

ไรเทือกนั้นแต่เขากินเรื่อยๆ ไม่สกปรกเลอะเทอะอย่างที่เธอ

เธอออกห่าง ก่อนจะยกจานชามไปล้าง เ

วางอยู่แค่วางไม่ถูกที่ถูกทางเท่านั้น แต่ไ

อเดินไปหยิบถุงเสื้อผ้ามาให้เธอ สิริวรรณเ

แพงแบบนี้ ฉันไม

ไมล่ะ” เขาถ

่เคยใส่ของแพงๆ แบบน

้ำหลายรอบ” สิริวรรณกวาดสายตาดูบ้านปูนหลังเล็กๆ ของเขา ดูข้า

กเข่าลงตรงหน้า ก่อนจะเอากระปุกออ