icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียรักเมียเสน่หา เล่ม 2

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1393    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

ืนยิ้มให้กับเขา เธอรู้ว่าภีมพัฒน์นั้นดีกับเธอมา

รมดาแต่น้ำใจของเด็กสาวและความสะอาดสะอ้าน

ระคนสงสาร เนตรดาวนั้นมีฐานะยากจน แต่เธอก็กตัญญูและขยัน เขาได้เห็นความเป็

าสบตากับผู้เป็นอาของอดีตแฟนหนุ่ม ภีมพัฒน์คง

ญหาอะไรกับน

ดาวอึกอัก ทำให้ภี

้องเห

ทานออกมาไม่คิดว่าภีมพัฒน

อย่าไปทำแท้งเลยนะ อาจะ

ู่ทำให้เนตรดาวถึงกับสะดุ้ง ท่านมองเธออย่างเสียใจ เนตรดาวถึงกับร้องไห้

า... ห

เป็นความผิดของผมเอง

็ยากที่จะแก้ไข เอาเถอะมันเกิดขึ้นแล้วก็ต้องยอมรับให้ได้

อโทษ หนูผิดไปแล

่าจะช่วยเหลือดูแลเนตรดาวทุกอย่าง ยายของเนตรดาวก็ยังมีสี

” ภีมพัฒน์ตำหน

ง่ายเอง” เนตรดาวพูดแล้วมองมือตัวเอ

ฒน์จึงเอ่ยกับหลานชา

ิ้มเยาะออกมา เขาไม่อยากจะเชื่อว่านั่นคือล

องไม่ใช่เหรอที่คบอยู่กับเขา” ประโยคของ

กไปข้างนอก

่ทุกอย่างดูเหมือนจะเลวร้ายลงไปมากกว่าเดิม นั่นทำให้ภีมพัฒน์หันไปดูแลเนตรดาวแทน และเขาก็เลิกขู่เข็ญหลานชายให้รับผิดชอบเนตรดาวกับลูก เพราะคนเราจะบังคั

มาบอกเขา เขารู้สึกผิดหนักขึ้นไปอีกที่หลานชายทำให้เนตรดาวต้องออกจา

ะอาหารบำรุงลูกในครรภ์ ยายเองก็ไม่เชื่อว่าภีมพัฒน์จะเข้ามาช่วยเหลือเหมือนคราแรกที่รับปากเอาไว้ แต่พอเห็นว่าภีมพัฒน์เข้ามาช่วยเหลืออย่างจริงจังเพ

เหลือคนอื่นโดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆ แม้แต่น้อย

กจากบ้านไปพบกับผู้คนในหมู่บ้านที่คอยจะนินทาว่าเธอท้องไม่มีพ่อ ยายของเธอเองก

ดยด่วน เพราะอีกฝ่ายสั่งเอาไว้ว่า... หากมีอะไรให้รีบโทรศัพท์ไปแจ้ง ซึ่งอาการเจ็บท้องใกล้คลอด

ออกมา เธอได้กอดลูกน้อยกลอยใจ จุมพิตเบาๆ ด้วยความรู้สึกทั้งรักทั้งอดสูใจที่เธอคลอดออกมาอ

เหรอนี่ เป็นฝันที่ยาวนานที่เธอฝันมาหลายปีแล้ว

้งตื่นจากความฝัน มันเป็นฝันร

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียรักเมียเสน่หา เล่ม 2
เมียรักเมียเสน่หา เล่ม 2
“เขาทิ้งเธอไป ในวันที่เธอมีลูกให้เขา อีกหลายปีต่อมาเธอก็กลับมาในชีวิตเธออีกครั้ง พร้อมกับความจริงที่ได้ถูกเปิดเผย ตัวอย่างบางช่วงบางตอน... "ที่ฉันไม่อยากยุ่งกับคุณไม่ใช่อะไรหรอก แต่เพราะฉัน... รังเกียจ!!!" ประโยคนั้นของอดีตแฟนเก่าที่เขาไม่เอาแล้วทำให้ภัทรศักดิ์ใบหน้ากระตุก เขากระชากเธอมาหาเต็มแรง ก่อนจะบดจูบอย่างดุเดือด เนตรดาวไม่ทันได้ตั้งตัว เธอเจ็บริมฝีปากไปหมด เบิกตากว้าง ได้สติก็รัวกำปั้นใส่เขาไม่ยั้ง "นี่คุณปล่อยนะ" เธอแหวใส่ เขาก็ผลักเธอออก เช็ดปากอย่างรังเกียจ "คนเลว" "อย่ามาปากดีกับฉันอีก" ประโยคของเขาไม่ได้ทำให้เธอกลัวเท่ากับไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย เธอถอยหนีวิ่งเข้าบ้านไป”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 23