icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บ่วงรักดวงใจพยัคฆ์

บทที่ 3 เดินทาง

จำนวนคำ:1044    |    อัปเดตเมื่อ:26/02/2022

ธอพูดขึ้นแล้วก้าวเร็วๆ ตามร่างสูง

มีสัมภาระอะไรอ

งนะคะ” เธอจะตกงานตั้งแต่ยังไม่

ี่ทำให้นี่ไม่ได้เห็นใจ แต่ไ

ี่เคาน์เตอร์ ไปรยาก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาใครและกลัวใครจะเห็นหน้า เขาคืนกุญแจห้องแล้วเดินนำออกมาที่รถกระบะที่จอดอยู่ ยัดกระเป๋าใส่เบาะหลังรถ

อทำหน้าไม่ถูก

มผิด

นตัวเ

เล็กและข

ก..

ะไ

ล่า

เราไป

่ะ

่มีใครตามมาแน่ๆ ไม่รู้อะไรจะเกิดขึ้น แต

ู้ตัว มารู้สึกตัวอีกที ก็เหมือนรถโคลงไปเคลงมา อาจเพราะถนนขรุขระ เธอสะลึมสะ

นั้นจึงถอยห่างและไม่นานนักรถก็จอดสนิท เธอลืมตาก่อนที่เขาจะเรียก เขาเพียงพยักหน้าให้เหมือนจะบอกว่าถึงแล้ว ไปรยาปลดเข็

ไม่กลัวผมพาเข้า

ระจกรถหรอกค่ะ” เธอพูดไม่ทันคิด พอเห็นเขาเงียบไป

เถอะ ผมเห

่ะ

หลังใหญ่กว่าเท่าตัว แต่มันก็มืดเกินกว่าเธอจะเห็นรายละเอียดอื่นๆ รู้เพียงแค่ว่าที่ไหนห่างไกลตัวอำเภอเหล

้องคุณอยู่ชั้นล่าง” เขาชี้นิ้วบอกทาง

ว้ก่อน ร่างสูงชะงักแล้

่า

่ะ ขอทำอะไรกิน

บก็เลยไม่ได้ถามว่า

กติขับรถคนเดียวไม่ค่อย

เผื่อ แต่ฉันไม่รู้ว่

่งสำเร็จรูปอยู่น

ส่อง เธอผ่อนคลายลงมาก ไม่มีใครอยู่ที่นี่แล้ว เธอวางกระเป๋าไว้ข้างเตียง รู้สึกว่าในห้องจะมีฝุ่นอยู่บ้าง คล้ายไม่มีคนพักมานาน มือเรียวหยิบผ้าคลุมที่นอนออกสะบัด ฝุ่นฟุ้งขึ้นจนเผลอจาม เธอจึงเดินออกมาข้างนอก มองหาห

เปิดรับโบนัส

เปิด
บ่วงรักดวงใจพยัคฆ์
บ่วงรักดวงใจพยัคฆ์
“ไปรยามีชีวิตที่สงบสุขมาตลอดยี่สิบสี่ปีที่ผ่านมา พ่อกับแม่จากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อสิบปีก่อน ทำให้ไปรยาอยู่ในการอุปการะของคุณอาธงชัย หลังจากเรียนจบในระดับปริญญาตรีเธอก็ได้ทำงานที่เธอใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็ก นั้นคือการเป็นครูประถมที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ชีวิตของไปรยาควรเต็มไปด้วยความสงบสุขหากไม่จู่ๆ อาธงชัยพาเธอมาที่ร้านอาหารในโรงแรมหรู เพื่อจะขายเธอเป็นนางบำเรอใช้หนี้การพนันห้าล้านบาท แม้จะหญิงสาวจะถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีในฐานะลูกคนหนึ่ง แต่ให้ขายตัวใช้หนี้แบบนี้ เธอต้องหนีสถานเดียวเท่านั้น! ภูมิพยัต ชายหนุ่มวัย32 เขาเป็นเจ้าของโรงงานแปรรูปไม้ยางพารา เขานัดเจอกับเจนนี่สาวประเภทสองผู้มีอาชีพหลักคือแม่เล้า เขาให้เจนนี่ช่วยหาผู้หญิงมาทำงานเป็นแม่บ้านเพราะแม่บ้านคนเก่าคนแก่ลาออกไปเลี้ยงหลาน แต่เจนนี่กลับเข้าใจผิดคิดว่าภูมิพยัตต้องการนางบำเรอ ชายหนุ่มหัวเสีย ขู่เจนนี่เอาไว้ ขณะที่เขาเข้าไปอาบน้ำอยู่นั้น ไปรยาที่วิ่งหนีลูกน้องของกำนันนิยมก็มาหลบซ่อนตัวในห้องของภูมิพยัต เขาออกมาจากห้องน้ำเห็นไปรยาก็นึกว่าเป็นแม่บ้านที่เจนนี่ส่งมาให้ใหม่ ไปรยาไม่มีที่ไปจึงสมอ้างตัวเองเป็นแม่บ้านที่เจนนี่ส่งมา ทั้งที่เธอไม่รู้จักคนที่เจนนี่เลย ความน่ารักอ่อนหวานของไปรยาทำให้พ่อและแม่ของภูมิพยัตประทับใจ ทว่าภูมิพยัตกลับคิดว่าเธอใช้มารยาเพื่อใกล้ชิดพ่อของเขา ทำให้เขาต้องใกล้ชิดแม่บ้านคนนี้เพื่อจับผิดเธอ ทว่ามันกลายเป็นความใกล้ชิดผูกพัน กว่าจะรู้ตัวอีกที เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอไปจากมืออีกแล้ว!”
1 บทที่ 1 อยากได้แม่บ้านไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า 2 บทที่ 2 เรื่องมาก 3 บทที่ 3 เดินทาง 4 บทที่ 4 สวมรอย 5 บทที่ 5 คนรับใช้ 6 บทที่ 6 นี่เอ็งพาเมียมาให้พ่อแม่รู้จักแล้วเรอะ!7 บทที่ 7 สงสาร 8 บทที่ 8 นั่นแม่บ้านนะครับ แล้วนี่ผมเป็นลูก9 บทที่ 9 หว่านเสน่ห์ใส่พ่อกับแม่ผมได้ยังไงนะ 10 บทที่ 10 ยัยขาสั้นเอ๊ย! 11 บทที่ 11 วันแรก 12 บทที่ 12 ทำไมเห็นหน้าผมทีไรตกใจทุกที13 บทที่ 13 เพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียว14 บทที่ 14 อยากอยู่ที่นี่นานๆ 15 บทที่ 15 นิสัยเด็กชัดๆ16 บทที่ 16 จะเล่าดีไหม 17 บทที่ 17 แกล้ง18 บทที่ 18 คุณใจร้าย19 บทที่ 19 นอนหนุนแผงอกกว้าง20 บทที่ 20 แม่บ้านคนโปรด 21 บทที่ 21 แม่บ้านแบบไหนที่ต้องจูบกับนายจ้างแบบนี้22 บทที่ 22 คุณต้องใช้เงินเท่าไหร่23 บทที่ 23 ก็พูดความจริงนี่24 บทที่ 24 มีอะไรดี 25 บทที่ 25 เกเรเป็นเด็กเอาแต่ใจ26 บทที่ 26 ไฟไหม้ 27 บทที่ 27 คุณเจ็บที่อื่นอีกไหม28 บทที่ 28 ผมต้องการคุณ29 บทที่ 29 คู่ปรับเก่า 30 บทที่ 30 ไอ้ลูกคนนี้มันกล้าดุพ่อเว้ย31 บทที่ 31 อบอุ่น 32 บทที่ 32 เราต้องคุยกัน 33 บทที่ 33 ความจำเป็น 34 บทที่ 34 ชดใช้ 35 บทที่ 35 ทำไมโง่ขนาดนี้ 36 บทที่ 36 ล่อลวง 37 บทที่ 37 คนแรกที่คิดถึง 38 บทที่ 38 เป็นห่วง 39 บทที่ 39 อ้อนวอน 40 บทที่ 40 ผมขอโทษ 41 บทที่ 41 ลูกสะใภ้42 บทที่ 42 จบ