icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บ่วงรักดวงใจพยัคฆ์

บทที่ 2 เรื่องมาก

จำนวนคำ:1171    |    อัปเดตเมื่อ:26/02/2022

ากอยู่ไกลแสงสี ไม่มีห้างสรรพสินค้า ไม่มีโรงภาพยนตร์ คนอย่างภูมิพยัตไม่ขาดแคลน

ข้าห้องน้ำหรือเปล่า เขาหยิบผ้าขนหนูพับท่อนล่างที่เปลือยเปล่า และหยิบอีกผืนเช็ดผมสั้นรองทรงของตัวเองแล้ว

อะไ

ุนตัวมาดู แต่พอเห็นอีกฝ่ายอยู่ในชุ

อะไรข

ดวงตาคมกริบจ้องมองอีกฝ่ายตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เธอสวมชุดกระโปรงดูน่ารักเหมือนเด็กสาว ยืนกอดกระเป๋าเหมือนกระเป๋าเสื้อผ้าใบย่อม เขารู้สึกถึงคนที่ว

ม” เขาถามทำลายควา

ยหน้ามองเขา อึกอักพูด

งานเป็นแม่

ออกมาจนได้ “ฉันทำอาหารได้ ทำความสะอาดบ้าน

ร เสื้อผ้านี่มีเครื่องซักผ้าคิดว่าคงไม่หนั

ฉันจะโดนข้อหาพรา

าดุใส่ แต่ประโยคของหญิงสา

มือนเด็กขา

ษ์เองนี่” เธอเถียงเขา

เถอะ ตัวเล็กๆแบบนี้ทำงานบ้านคงพอไหว ไม่ได้ให้ไปทำงานในโรงงานนี่ค

ดือนล่ะเก้าพัน กินอยู่ที่บ้านพร้อม ถ้าทำงาน

ค่ะไ

้วใช่ไหม” เขามองไปท

เธอรีบพูดเหมือนก

น้า “ช่วยเก็บกระเป๋าให้ผมด้วย ขอใส่เส

ๆ ได

เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า หยิบเป้ของเขาออกมากับเสื้อผ้าที่แขวนไว้สองส

คุณชื่

าวหันมายิ้มให้ “แล้วคุณละคะ ต้อ

ยักษ์ไม้หันอากาศตอเต่า พยัตที่แปลว่าฉลาดเฉียบแห

ในห้องน้ำซิ!” หญิง

องหยิบเสื้อผ้าเข้าไปในห้องน้ำอีกรอบ นึกแปลกใจ

บตัวเธอไม่ได้ ไม่เอาล่ะ ยังไงเธอก็ไม่ยอมถูกส่งไปขายตัวใช้หนี้พนันให้อาธงชัยเด็ดขาด ถึงจะเคยเลี้ยงดูเธอมาอย่างไร แต่จะให

อเชิ้ตลายสก็อต เขาสวมรองเท้าผ้าใบหุ้มข้อเสร็จก็หยิบกุญแจรถจะเดินออกมา หญิงสาวถือกระเป๋าตัวเองและถือ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บ่วงรักดวงใจพยัคฆ์
บ่วงรักดวงใจพยัคฆ์
“ไปรยามีชีวิตที่สงบสุขมาตลอดยี่สิบสี่ปีที่ผ่านมา พ่อกับแม่จากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อสิบปีก่อน ทำให้ไปรยาอยู่ในการอุปการะของคุณอาธงชัย หลังจากเรียนจบในระดับปริญญาตรีเธอก็ได้ทำงานที่เธอใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็ก นั้นคือการเป็นครูประถมที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ชีวิตของไปรยาควรเต็มไปด้วยความสงบสุขหากไม่จู่ๆ อาธงชัยพาเธอมาที่ร้านอาหารในโรงแรมหรู เพื่อจะขายเธอเป็นนางบำเรอใช้หนี้การพนันห้าล้านบาท แม้จะหญิงสาวจะถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีในฐานะลูกคนหนึ่ง แต่ให้ขายตัวใช้หนี้แบบนี้ เธอต้องหนีสถานเดียวเท่านั้น! ภูมิพยัต ชายหนุ่มวัย32 เขาเป็นเจ้าของโรงงานแปรรูปไม้ยางพารา เขานัดเจอกับเจนนี่สาวประเภทสองผู้มีอาชีพหลักคือแม่เล้า เขาให้เจนนี่ช่วยหาผู้หญิงมาทำงานเป็นแม่บ้านเพราะแม่บ้านคนเก่าคนแก่ลาออกไปเลี้ยงหลาน แต่เจนนี่กลับเข้าใจผิดคิดว่าภูมิพยัตต้องการนางบำเรอ ชายหนุ่มหัวเสีย ขู่เจนนี่เอาไว้ ขณะที่เขาเข้าไปอาบน้ำอยู่นั้น ไปรยาที่วิ่งหนีลูกน้องของกำนันนิยมก็มาหลบซ่อนตัวในห้องของภูมิพยัต เขาออกมาจากห้องน้ำเห็นไปรยาก็นึกว่าเป็นแม่บ้านที่เจนนี่ส่งมาให้ใหม่ ไปรยาไม่มีที่ไปจึงสมอ้างตัวเองเป็นแม่บ้านที่เจนนี่ส่งมา ทั้งที่เธอไม่รู้จักคนที่เจนนี่เลย ความน่ารักอ่อนหวานของไปรยาทำให้พ่อและแม่ของภูมิพยัตประทับใจ ทว่าภูมิพยัตกลับคิดว่าเธอใช้มารยาเพื่อใกล้ชิดพ่อของเขา ทำให้เขาต้องใกล้ชิดแม่บ้านคนนี้เพื่อจับผิดเธอ ทว่ามันกลายเป็นความใกล้ชิดผูกพัน กว่าจะรู้ตัวอีกที เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอไปจากมืออีกแล้ว!”
1 บทที่ 1 อยากได้แม่บ้านไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า 2 บทที่ 2 เรื่องมาก 3 บทที่ 3 เดินทาง 4 บทที่ 4 สวมรอย 5 บทที่ 5 คนรับใช้ 6 บทที่ 6 นี่เอ็งพาเมียมาให้พ่อแม่รู้จักแล้วเรอะ!7 บทที่ 7 สงสาร 8 บทที่ 8 นั่นแม่บ้านนะครับ แล้วนี่ผมเป็นลูก9 บทที่ 9 หว่านเสน่ห์ใส่พ่อกับแม่ผมได้ยังไงนะ 10 บทที่ 10 ยัยขาสั้นเอ๊ย! 11 บทที่ 11 วันแรก 12 บทที่ 12 ทำไมเห็นหน้าผมทีไรตกใจทุกที13 บทที่ 13 เพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียว14 บทที่ 14 อยากอยู่ที่นี่นานๆ 15 บทที่ 15 นิสัยเด็กชัดๆ16 บทที่ 16 จะเล่าดีไหม 17 บทที่ 17 แกล้ง18 บทที่ 18 คุณใจร้าย19 บทที่ 19 นอนหนุนแผงอกกว้าง20 บทที่ 20 แม่บ้านคนโปรด 21 บทที่ 21 แม่บ้านแบบไหนที่ต้องจูบกับนายจ้างแบบนี้22 บทที่ 22 คุณต้องใช้เงินเท่าไหร่23 บทที่ 23 ก็พูดความจริงนี่24 บทที่ 24 มีอะไรดี 25 บทที่ 25 เกเรเป็นเด็กเอาแต่ใจ26 บทที่ 26 ไฟไหม้ 27 บทที่ 27 คุณเจ็บที่อื่นอีกไหม28 บทที่ 28 ผมต้องการคุณ29 บทที่ 29 คู่ปรับเก่า 30 บทที่ 30 ไอ้ลูกคนนี้มันกล้าดุพ่อเว้ย31 บทที่ 31 อบอุ่น 32 บทที่ 32 เราต้องคุยกัน 33 บทที่ 33 ความจำเป็น 34 บทที่ 34 ชดใช้ 35 บทที่ 35 ทำไมโง่ขนาดนี้ 36 บทที่ 36 ล่อลวง 37 บทที่ 37 คนแรกที่คิดถึง 38 บทที่ 38 เป็นห่วง 39 บทที่ 39 อ้อนวอน 40 บทที่ 40 ผมขอโทษ 41 บทที่ 41 ลูกสะใภ้42 บทที่ 42 จบ