icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงหัวใจไฟเสน่หา

บทที่ 7 ตอนที่ 7

จำนวนคำ:1791    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

นท

ละจดจำรายละเอียดของเส้นทางที่ผ่านเข้ามาไว้ในสมอง เมื่อถึงเวลา เธอก็จะหนีจากเ

บุษย์น้ำพราวยังโกรธแค้น

รา ทำไมถึงไม่ไปเอาคืนกับส

หาก็มีอยู่ คือกระเป๋าใส่ข้าวของจุกจิก โทรศัพท์และกระเป๋าใส่เงินวางอยู่ฝั่งข

ขบกัดลงบนกลีบปาก ขณะม

มากที่สุด เธอกลั้นลมหายใจ เพราะกลัวว่าถ้าทำอะไรลงไปแม้เ

เต้นระรัวเร็วราวก

วเท่านั้นเธอก็จะคว้าก

ับ

ถลาไปนอนเก้กังอยู่บนตักกว้าง พร้อมกับมือใหญ่ที่ฝาดลงมาบนสะโ

ฉันเจ

ัคฆ์หลายครั้ง โทรติดแต่ก็ไม่มีคนรับ มันทำให้เขาอารมณ์เสียขึ้นมาเล็กน้อย แต่ก็คิดได้ว่

ขาจะได้ดูหน้าของคุณหญิงอมราและผู้เป็นหลานรักอย่างพยัคฆ์ ปาศัยสุนัย หน้าแตกหม

ฉันไปทำอะไรให้นาย” หญิงสาวถามเสียงสั่นระคนโกรธเคื

าสาวหายไปในวันแต่งงาน พอสักอีกสองถึงสามเดือน ผู้หญิงคนนั้นกลั

าวรีบถอยออกมาชิดประตูรถ พร้อมกับคว้าล็อคสำหรับเปิดประตูมือไม้สั่นและเย

จคนที่เดือดร้อน ที่ไม่ได้ปรารถนาจะแต่งงานกับพยัคฆ์เลย แต่เพราะความจำเป็นบังคับ ถ้าพ่อไม่ทำธุรกิจผิดพลาด ทำให้มีหนี้สิน

าประชิดตัว จับมือที่เอื้

้วเธอก็ต้องนอนกับมันอยู่ดี แค่เปลี่ยนตัวคู่นอนมาเป็

ก่อนจะวกขึ้นไปที่ริมฝีปากอวบอิ่ม ที่เขาได้เช

มารถทำให้เธอมีความสุขยามที่เราสองคนกำลัง

แทรกเข้าไปกวาดเคล้า เกี่ยวกระหวัดกับเรียวลิ้นเล็ก เข

ีปากหนาที่ตามติดจนแทบไม่ได้หายใจหายคอ แต่กลับถูกเขาตรึงท้ายทอยไม่ให้หันหนีปลายลิ้นอุ่นร้อนรุกไล่ตามติดเกี่ยวกวัดล

ปากอุ่นขบเม้มแอ่งชีพจร จมูกก็สูดกลิ่นหอมของผิวเน

ุระส่วนตัวให้เรียบร้อย ก่

ะซิบเบาๆ ข้างหูนุ่มแต่กลับดัง

้น จะเกิดขึ้นที่บนรถคันนี้หรือเปล่า เพราะฉันอาจจะบันดาลโทส

ำพราวถึงกับขนลุกซู่ด้วยความกลัวจับขั้วหัวใจ คิดเพ

มฝีปากกลับแดงก่ำและบวมเป่ง ในแววตาใสๆ ที่เหมือนจะเป็นคนพูดง่าย แต่ถ้ามองให

ำพราวหันรีหันขวางอยู่ชั่วครู่ ก่

นยังคงติดอยู่ในศีรษะที่ทำให้เธอ

เห็นว่ารถที่นั่งมาเมื่อครู่ว่างเปล่า เธอก็รีบวิ่งไปหวังจะคว้

วตายิ้มๆ ด้วยความพอใจ ที่สามารถสร้างความหวาดกลัวให้ส

ังจะกลายเป็นเจ้าสาวของพยัคฆ์ ปาสัยสุนัย ผู้เป็นน้องชายต่างแม่ของเขา และหลานสะใภ้ยายคุณหญิงอมร

อน้องชาย อีกคนคือย่าผู้มีสายเลือดเดียวกัน รู้เพียงอย่างเดี

ได้รับผลกรร

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงหัวใจไฟเสน่หา
เพลิงหัวใจไฟเสน่หา
“"ฉันไม่ได้บ้านะน้ำพราว" "อ้าว...ก็อาการที่นายเป็นมันใช่นี่น่า อยู่ดีไม่ว่าดีทำตัวเหมือนกับคนบ้าที่ยาหมด เลยอาละวาดใส่คนอื่นเขาไปทั่ว แล้วไปโกรธใครมาอีกล่ะ แต่ฉันไม่น่าจะถามเลยนะที่ทำให้นายเต้นเป็นเจ้าเข้าแบบนี้ได้ ก็มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นแหละ" หญิงสาวยิ้มหยันให้อย่างที่รู้ว่าตัวเองไม่น่าจะคิดผิด สีหราชหันมองคนที่กำลังพูดจ๋อยๆ อย่างไม่เกรงกลัวเขาด้วยสายตาขุ่นขวาง "ไม่ต้องมาทำตาแบบนั้นเลยตาบ้า ไม่กลัวแล้ว คนอะไร บ้าได้ไม่มีวันหยุดจริงๆ ผู้หญิงคนไหนได้นายเป็นสามีนี่คงจะต้องเป็นคนมีกรรมอย่างหนักแน่" "ไม่รู้เหมือนกันว่าใคร แต่ที่แน่ๆ นะกำลังพูดจ๋อยๆ จนลิงจะหลับอยู่ไงล่ะคนหนึ่ง" ****************** "ชาติหน้าเถอะน้ำเพชร เธอเป็นของฉัน! เป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น!" จมูกโด่งกดไปใบหน้าและลำคอระหงพร้อมกับที่เสื้อผ้าที่หญิงสาวและตัวเขาเองใส่ หลุดออกจากร่างกายของทั้งคู่ด้วยสภาพฉีกขาดไม่สามารถนำมาใส่ซ้ำได้อีกแล้ว ชายหนุ่มมือเรียวที่ผลักดันใบหน้าและร่างกายเขาออกตรึงไว้เหนือศีรษะ "ไม่นะนายเสือ...." บุษย์น้ำเพชรเริ่มกลัวจนหัวใจแทบจะหยุดเต้นเมื่อเจอความโกรธของพยัคฆ์ หญิงสาวพยายามหนีให้พ้นจากปากและกายใหญ่ที่จับต้องร่างกายของเธออย่างรุนแรง ดวงตากลมโตเบิกกว้างน้ำตาเอ่อล้นคลอเบ้าและซึมออกมาอย่างหักห้ามไม่ได้”