icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

Secret Love of Vampire

บทที่ 8 ตอนที่ 8

จำนวนคำ:1688    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

นท

อะไรลงไปนี่ คุณ

ชิด อุ่นไอร้อนผ่าวที่แผ่มาโอบรัดรอบกายกับฝ่ามือใหญ่ที่นวดเฟ้นอกอิ่มทำให้เธอหาย

ึงได้รู้สึกเสียดายอย่างแรง ถ้าต้องถอยห่างจากผู้

ี่ ก็ไวน์ราคาแพงขนาดนั้นเธอจะมีปัญญา

มวดมุ่นเข้าหากันคลายออก ด้วยพอเข้าใจความร

บพระเอกในจินตนาการ ก็ยังเผลอก้าวตกลงไปในหลุมเสน่หาที่อีกฝ่ายล่อหลอกยั่วยุและ

้ย ที่ไม่รู้ทะเล่อทะล่ามาจากไหน คว้าพุงปลาเอาไปกิน ในขณะที่เธอพยายามจนเ

จากที่เอ่ยเสียงเข้มจำต้องอ่อน

ันจะทำอะไร มันไปเกี่ยวกับเธอตรงไหน

ยำให้ถอยห่างไป แต่เหมือนกับเธอเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง นอกจากไม่ได้รับการปล่อยแล้วกลับถูกรัดเสียจน...สัดส่วนเร

.พาไปด้วยได้ยังไง” พิมพ์มาดาพยายามคิดหาเหตุผลขึ้นมาอ้างให้คี

งระเรื่อ รอยยิ้มแต้มบนมุมป

ันรู้ตัว ก่อนริ้วลมร้อนผ่าวจะแต้มบนแก้มใสให้คิดว่าคงแดงปลั่งยิ่งกว่าผลเชอร์รี่ อยากเบือนหน้าหนีและผลักไสแต่กลับอ่อนไร้เรี่ย

ยชม พลางยอมปล่อยมือจากเต้าอ

ม่ทันได้ก้าวเท้าถอยห่าง แขนกลมกลึงก็ถูกกระตุกจน

ะไปรื่นเริงหาความสุขยามค่ำคื

ยงวยงงจากสายตาคมเข้ม ก่อนรีบสะบัดศีรษะ

อะไรยังไม่แนะนำตัวให้ฉันรู้จักเลยนะ แล้วฉันจะไปทำอย่

ากที่นี่ ไปทำความรู้จักกันอย่

อาชมบุหลันถึงกับขาสั่น ใบหน้านวลผ่องแหงนขึ้นมองสบสายตาคมเข้มเป็นป

ม ก่อนทาบบนปากอิ่มที่ยู่ยื่นออกมาอย่างขัดอกขัดใจที่เขาทำอะไรชักช้า เขาเลยจำเป็นต้อ

ห้องนอนฉัน รับรองได้ว่า...เธอจะถูกฉันจูบ

ดปากตัวเองแทบไม่ทัน เธอเป็นบ้าอะไรไปนี่ ถึงได้ทำเหมือ

งต้องรีบไป เพราะฉันร้อนอยากฝังร่

ิดความแกร่งกำยำ พร้อมทาบฝ่ามือนุ่มนิ่มบนอก

ดินจากไป โดยไม่สนใจเสียงโหวกเหวกโวยวายของพิมพ์มาดา ที่เมื่อเขายกมือขึ้นโบกก็มีส

่ง ที่ไม่หยุดเวียนอุ่นไฟพิศวาสด้วยการสอดมือเข้ามาลูบไล้ผิวเนื้อนวลเนี

ว ก้มลงมอง

คนอื่นนะ” เห็นสีหน้างุนงงสงสัยและสายตาเป็นค

่างไม่ชอบใจกับรูปร่างของตัวเอง ไม่ได้อยากสูงปรี๊ดเหมือนนางแบบนางงามหรอกนะ แค่ใ

ๆ แค่ไปวัดได้

ขบเม้มสลับลากไล้ปลายลิ้นอุ่นชื้นจนขนกายคนตัวเล็ก

ฉันร้อนได้ ต่างจากผู้ห

นแปลกและชอบ

เปิดรับโบนัส

เปิด
Secret Love of Vampire
Secret Love of Vampire
“ยามค่ำคืนภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องสว่าง ยังมีความลึกลับซุกซ่อนอยู่ จากกลุ่มซึ่งอยู่ด้วยความเหงาเศร้า โดดเดี่ยวเดียวดาย อ้างว้างและเจ็บปวด เมื่อการอยู่เหมือนตายทั้งเป็น ใช้ชีวิตท่ามกลางความมืดมิด เขาผู้ซึ่งถูกเรียกว่า "มนุษย์กึ่งอมตะ" ผู้ที่อาศัยอยู่ด้วยการเป็นนักล่ายามราตรี หิวโหยการเสพสมเพื่อให้ได้มาซึ่งเลือดสดๆ เป็นอาหาร มีคนนิยามเขาไว้ว่า "แวมไพร์...กระหายเลือด!" "Chapter I : Vampire ล่ารัก" เนิ่นนานที่ "คีธ" เดินอยู่บนเส้นทางแสนเดียวดาย ไร้สิ้นความหวังกลับคืนมาเป็น "มนุษย์" แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป เมื่อค่ำคืนหนึ่งมีสาวน้อยแสนแปลกนาม "ชมบุหลัน" เดินเข้ามาในชีวิต เธอผู้ไม่เหมือนใคร คนที่ก้าวเข้ามาเติมเต็มความอ้างว้างแสนเปล่าเปลี่ยว และทำให้เขารู้ว่า... โชคชะตายังไม่โหดร้ายเกินไป เมื่อยังมีชีวิตอยู่ก็ยังมีความหวัง แต่จะสำเร็จหรือไม่ก็เป็นอีกหนทางที่ต้องรอการพิสูจน์! มนตร์เสน่หา Lycan : เธอปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางความมืด ของค่ำคืนเหน็บหนาวและสายฝนโปรยปราย กระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนในกายยักษ์ใหญ่สี่ขาขนปุยให้... กระหายเสพรักจากเลือดเนื้อและกายา! อย่างเร่าร้อนดุเด็ดและเผ็ดมัน ชีวิตนี้เพื่อเธอ... "Angel" Vampire เจ้าเสน่ห์ : "ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น..." เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก! "อะไร" สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ Lycan แสนเสน่หา : แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัติ "ว้าย! ไม่เอานะเจโร ไม่เล่นอย่างนี้นะ" เจ้าสาว Vampire : "ให้หัวใจนำทาง รักจะพาเราผ่านเรื่องเลวร้ายทุกอย่างไปได้" พลังแห่งรักชนะทุกสิ่ง!”