icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รุกฆาตนางร้าย

บทที่ 2 รางวัลกระจอกๆ

จำนวนคำ:1464    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

ตคร

ี้คือปลายฝน นักแสดงหน้าใหม่แต่ทว่าฝีมือเยี่ยมด

ลายปีรอรับรางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมแห่งปีอีกแน่นอน” คำช

พลอยใสก่อนนะคะ เมื่อกี้หมอกทั้งตบจริงท

นที่ปลายฝนจะได้ลุกจากเก้าอี้เพื่อไปดูพลอยใส นักแสดงน้องใหม

มากเลยหมอก” ผู้กำกับแก้ต่างให้ เพราะฉากตบจริงทุกฉากน

่ว่

นอะไรจริงๆ

หมคะ เดี๋ยวพี่เอาผ้าเย็นไปประคบให้ อย่าเกรงใจ”

นก็ได

ันเหมือนบ้านเคลื่อนที่หลังขนาดย่อม ที่ภายในนั้นตกแต่งไว้สำหรับพัก

ักกองก่อน บ่ายสาม

พร้อมเพรียง แต่ดูเหมือนจะมีเพียงหนึ่งเดียวที่นั่งหน

นอื่นๆ ผู้กำกับจึงต้องขยับคิวถ่ายเมื่อครู่นี้มาถ่ายทำก่อน ขนาดส

ค่ะ มันไม่สวยพอสำหร

ตติ้งกันมาแล้วนะคะ” ทีมงาน

ือไม่สวยค่ะ ริต้าไม่ใส่ถ้าอยากให้ริต้

แล้วค่ะ

างเอกสาวผู้ที่มีนิสัยแตกต่างจากในละค

พี่ว่า…” ทีมงานอึกๆ อักๆ อยากจะ

นี้ เดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ได้ก็สั่ง

ปบอกผู้กำกับ ที่แอบถอนหายใจอย่างระอาอยู่หลายครั้ง ก่อนจะแจ้งผู้จัดการกองถ่ายให้ไปคุยก

” หน้าตาบูดบึ้งของริต้า ทำให้ลูกน้ำซึ่งมีรับหน้าเป็

นี่คือเรื่องแรกที่เธอไม่ได้ทำงานกับพระเอกคู่จิ้นคู่ขวัญ เพราะจู่ๆ ช่องก็ให้เธอมาเล่นคู่กับพร

สียด้วยเรื่องอะไร แต่เราต้องเป็นมืออาชีพเข้า

ย แต่ทำจริงม

กระแสดีมากถึงมากที่สุด ผู้ใหญ่ดันสุดตัว หลังออนแอร์แล้วรับรองว่าน้องริต้าต้องดังเป็

ราะเธอไม่ได้ต้องการรางวัลอะไรพวกนั้นเลยสักนิด

และความโด่งดัง ยิ่งคุณน้องได้รางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมมากเท่าไหร่ งานและเงินก็จ

างคิมหันต์แทบทุกวัน เพราะนอกจากทำงานร่วมกันแล้ว แม่ของเธอกับแม่ของชายหนุ่มนั้นยังเป็นเพื่อนสนิทกันอีก ทั้งสองครอบครัวมักจะไปไหนมาไหนด้วยกันเ

ัวใจอ่อนๆ ของผู้ชาย” ลูกน้ำยิ้มเจ้าเล่ห์ เพราะมีอะไรบางอย่า

ด้ แต่ถึงเธอจะหมกมุ่นกับเรื่องนี้หรือวีนเรื่องชุดที่ต้องใส่ ริต้าก็ยังเป็นนักแสดงสาวมือหนึ่งของวงการ เธอแบ่งเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รุกฆาตนางร้าย
รุกฆาตนางร้าย
“เธอ...ไม่ได้ร้ายเหมือนฉายาที่ได้รับ เธอ...อ่อนนอกแข็งใน แต่ใครๆ กลับติดภาพว่าเธอร้าย เธอแรง เขา...คือเจ้าของฉายาพระเอกหน้าหล่อ ขวัญใจสาวๆ แต่กลับไม่อาจคว้าหัวใจนางร้ายเบอร์หนึ่งมาครองได้ แต่ในเมื่ออยากได้ เขาจึงต้องใช้ใจเพื่อคว้าใจเธอมา +++++++++ "พะ...พี่คิมคะ" คนในอ้อมกอดพยายามปลุกชายหนุ่มให้รู้สึกตัว ก่อนที่คิมหันต์จะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเพื่อสบตากับคนในอ้อมกอด "รู้สึกตัวแล้วหรือครับ เป็นยังไงบ้าง" เอ่ยถามจบก็ยกมืออีกข้างขึ้นมาวางบนหน้าผากของปลายฝน เพื่อดูว่าไข้เธอลดแล้วหรือยัง ซึ่งผลน่าพอใจทีเดียว "หมอกดีขึ้นมากแล้วค่ะ ว่าแต่เมื่อคืนนี้พี่คิมอยู่เฝ้าไข้หมอกทั้งคืนเลยเหรอคะ" "ครับ" "ขอบคุณนะคะ" "ครับ" เสียงทุ้มเอ่ยรับ แต่กลับยังคงจ้องใบหน้าของปลายฝนนิ่ง ทำราวกับหากเขากะพริบตาแล้วจะทำให้เธอหายไป "หน้าหมอกมีอะไรติดอยู่หรือเปล่าคะ" "ไม่มีครับ" "แล้วทำไมพี่คิมถึงจ้องเอาๆ แบบนั้น" ขณะถามปลายฝนก็เขินสายตาที่คิมหันต์ส่งมาจนตัวร้อนผ่าวไปหมด "พี่แค่อยากมองหน้าหมอกให้ชัดๆ จะได้รู้ว่าเมื่อคืนพี่ไม่ได้ฝันไป" "เอ้!...หรือว่าหมอกเมายาลดไข้ แล้วปล้ำพี่คิมไปเหรอคะ" "ไม่ใช่แบบนั้น" คิมหันต์อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ปลายฝนนี่อยู่เหนือการควบคุมจริงๆ ดูเธอตอบเข้าสิ "โล่งอกไปที" "แต่เมื่อคืนหมอกบอกว่ารักพี่" "เอ้!"”