icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียเก็บมาเฟีย

บทที่ 8 ตอนที่ 8

จำนวนคำ:1503    |    อัปเดตเมื่อ:29/03/2022

็เดินออกมาจากหอเงียบๆ รถสีดำทะเบี

างามซีดเผือดจนลินดาที่กำลังยืนดื่มน้

ยลูกหยี ไหนดูสิจด

ไปอ่านอย่างสุดความสามารถ เพราะมั่นใจดีว่าหากเรื่

าดกลัว นี่ใช่ไหมคือสิ่งที่ท่านสั่

ินดา แค่จดหมายข

เชื่อ เพราะเพื่อนของหล่อน

น่อยสิ อย่าหว

เดี๋ยวเธอขึ้นไปบนหอพักก

ดิภาพของบิดา แม้จะไม่รู้ว่าเจ้าของจดหมายเป็นใคร แต่ห

้อยวันพันปีไม่เคยไปไหนกับเขาสักที มันแปลกๆ นะพฤ

ืออธิบายใดๆ กับลินดาอีก หญิงสาวพยักพเยิดหน้าส่งเด

าของฉันไปได้ เธอนี่เก็บได้เงียบเชียบจริงๆ เลยนะยายลูกหยี” ลินดา

ลืมพามาแนะนำให้ฉ

วยความเครียด พยัก

กหน่อย แต่รับรองไม่เกินส

กของเธออาจจะอยากให้เธออยู่ถึงเช้าก็

ลงขึ้นบันไดหอพักไป ยาหยีเป่าลมออกจากปากหนักๆ ขณะคลี่กระดาษที่ตัวเองขยำ

ะไรไปนะคะ ลูกหยีก

พ้นออกมาจากหน้ามหาวิทยาลัย สายตาของหล่อนก็ปะทะเข้ากับรถสีดำคันยาวเฟื้อยคันหนึ่งที่จอดนิ่งอยู่ด้านซ้ายมือ

รถสวยๆ แบบนี้คงไ

ี่ถูกเปิดออกด้วยสายตาตื่นตระหนก ผู้ชายที่นั่งหน

คุณยาหยี โ

ฉันไป

้ชายในชุดสูทสีดำทะมึนตรง

ครับ นายน้อ

ทวนคำพูดของคู่สนทน

ย่าง ถ้าคุณได้พบกั

ที่รถคันงาม ผู้ชายคนนั้นก้มศีรษะคล้ายกับแสดงความเคารพเล็กน้

รถเถอ

เสี่ยง ทั้งๆ ที่ยังไม่รู้เรื่องราวใดๆ แน่

ดยสารนี้ ผู้ชายคนหนึ่งนั่งเอนกายพิงกับเบาะรถด้วยท่าทางผ่อนคลาย ความมืดสลัวที่เกิดจากด

ลิ่นหอมอ่อนๆ แบบนี้จากตัวของผู้ชายนัยน์ตาสีเขียวจัดคนนั้นเช่นกัน หล่อนจำกลิ่นนี้ได้ดีทีเดียว เพราะมันไม่ใช่กลิ่นหอมธรรมดา แ

พยายามบังคับเสียงให้ราบเรียบยังไง แต่

สวขึ้นมาในพริบตา และสิ่งที่เห็นตรงหน้

ายตาดุคนนั้

ุณ

อยู่ข้างๆ คลี่ออกน้อยๆ ดวงตาสีเขีย

ันอีกครั้ง ยาหย

ี้ นี่เขารู้จักหล่อนได้ยังไงกันนะ หรือว่าผู้ชายคนนี้คือเจ้าของจดหมายข่มขู่

าของจดหมายน

เหยียดย

งเขียนมันขึ้นมาเอง และคุณก็ใจก

ั่นเต้นเร่าอยู่ในกระแสเลือด แม้เขาจะหล่อ แม้เขาจะมีอำนาจอย่างรุนแรงต่อร่างกาย

.พ่อของฉั

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียเก็บมาเฟีย
เมียเก็บมาเฟีย
“"ฉันจะนอนกับคุณทุกที่ ทุกเวลา และทุกครั้งที่คุณต้องการ เพื่อแลกกับอิสรภาพของพ่อฉัน" "แล้วถ้าผมไม่ตกลงล่ะ" ในที่สุดเขาก็พูดออกมาจนได้ ยาหยีก้มหน้าซ่อนความเจ็บช้ำเอาไว้จนมิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอีกครั้งและพูดออกไปเสียงแผ่วเบา "ฉันจะให้คุณดูสินค้าก่อนก็ได้...แล้วค่อยตัดสินใจ" เมื่อบิดาของตนเป็นโจรขโมยเพชรล้ำค่าของตระกูลมาเฟียที่ยิ่งใหญ่แห่งกรุงมอสโค ยาหยี จำต้องโยนศักดิ์ศรีของตัวเองทิ้งแล้วกลายเป็นหญิงไร้ยางอายเพื่อให้บิดารอดพ้นจากเงื้อมมือมัจจุราชอย่างเขา ทางเลือกเพียงทางเดียวที่มีคือยอมพลีกายให้ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าหล่อเหลาในสามโลกได้เชยชม สาวพรหมจรรย์อย่างหล่อนแทบขาดใจตายเพราะบทพิศวาสเร่าร้อนรุนแรงที่ไม่เคยได้พานพบ ความวาบหวามครั้งแล้วครั้งเล่าที่เขามอบให้ทำให้ยาหยีคลั่งไคล้ในรสสิเน่หา กายสาวร่ำร้องโหยหาแต่เขาเพียงผู้เดียว หากภายในใจก็ต้องคอยย้ำเตือนตนเองไว้ว่า หล่อนก็เป็นได้แค่ของเล่นชั่วคราว สักวันพอเขาเบื่อ ก็จะถูกเขี่ยทิ้งอย่างไร้ความปรานี!! จากที่คิดจะตามไล่ล่าเด็ดหัวคนทรยศให้แดดิ้นไปต่อหน้า คอร์เนล ซีร์ยานอฟ เจ้าพ่อยักษ์ใหญ่แห่งวงการโทรคมนาคมในประเทศรัสเซีย ก็เปลี่ยนเป้าหมายทันทีเมื่อได้เจอสาวน้อยนัยน์ตากลมหวานซึ้ง ใบหน้าหวานๆ ส่งผลให้เขาต้องการอยากครอบครองหล่อนแทบคลั่ง คอร์เนลมั่นใจว่ามันจะมีผลกับร่างแกร่งได้ไม่นานหรอก เพราะสำหรับเขา ผู้หญิงคือวัตถุทางเพศเคลื่อนที่ได้เท่านั้น เพียงได้ลิ้มลองแค่ครั้งเดียว เขาก็ไม่เคยหันกลับไปกินของเก่าอีก แต่ทฤษฎีนี้กลับใช้ไม่ได้ผลกับหล่อน ให้ตายสิ! เขาไม่เคยรู้สึกติดใจผู้หญิงรุนแรงขนาดนี้มาก่อน คอร์เนลหลงใหลเนื้อนุ่มจนกลายเป็นเสพติด ทั้งที่ความยโสโอหังของบุรุษเลือดเย็นเยี่ยงเขาพยายามบอกกับตนเองว่า เขายังเชยชมร่างงามไม่คุ้มค่ากับสิ่งที่สูญเสียไป แต่ภายในใจลึกๆ กลับตะโกนก้องสวนทางออกมาว่า เขาขาดเธอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว!!”