icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ไร่รักกับดักวิวาห์

ไร่รักกับดักวิวาห์

ผู้เขียน: เนื้อนวล
icon

บทที่ 1 ตอนที่ 1

จำนวนคำ:1125    |    อัปเดตเมื่อ:31/03/2022

ร่ำรวยและหยิ่งผยองในชาติตระกูลของตัวเองเป็นที่สุด บ่าของหล่อนเ

่ใด ทำให้หล่อนมีนิสัยเอาแต่ใจ จองหอง และเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ หนัก

ยฟ้

ีวันว่างให้กับลูกสาวเพียงคนเดียวเลยสักนิด ท่านเลี้ยงหล่อนด้วยเงิน ซื้อของทุกอย่

คุณพ

กเท้า และหันมามองบิดาที่นั

นเช้า เมื่อคืนแ

นตรงเข้าไปหาท่าน ดวงตาขอ

วันนี้คุณพ่อ

นยืน จ้องหน้าบุตรสาวด้วยความไม่พอใ

่ได้ค่ะ ห

ยฟ้

อก็ไม่เคยใส่ใจฟ้าอยู่แล้ว เอาล่ะ คุณพ่อไปท

นี แต่พ่อของหล่อนเรียกเอาไ

หนไม่ได้ทั้

งท่าน และเบ้หน้า

พูดมาเถอะค่ะ ฟ้าง่

่านโกรธน่าดูเชียว แต่หล่อนไม่สนใจหรอก

ส่งแกไ

จะตอบออกมาด้วยน้ำเ

ต้องไปด้

พราะฉันสั่งให้ไ

ล่อนบูดบ

ะคะคุณพ่อ เพราะถึ

ิตทุกใบของแกจะถูกฉัน

และมันก็ทำให้หล่อนเสียวสันหลังวาบ แ

่กลัวห

ดูว่าใครจะ

หนีไปทันที เสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธของบ

ไปที่กันดารแ

ดลงเสียงดังลั่น เพื่อระบายอารมณ์ ก่อนจะเดินไป

หน้าบอกบุญไม่รับอยู่หลาย

ื่อๆ น่ะ มาหา

้า แกมาหาฉันเองได้ไ

่อนใจเบาๆ “ก็ได้ งั้นอีกส

และออกมาจากห้องนอนทันที พ่อของหล่อนคงไ

เห็นงานสำคัญ

่อนจะเรียกสาวใช้

กุญแจรถของคุณหนู

? ว่

สั่งอีกว่าไม่ให้

คะ” หล่อนกำมือแน่นด้วยความโมโ

เอาไว้ว่าอย่าไปส่งคุณหนูเด็ดข

อะไรกัน

ุด กระทืบเท้าเร่าๆ

่บ้านเถอะนะคะ เ

ันจะไปห

ูไม่มีรถแ

้าน สาวใช้รีบเดินต

ถ ฉันก็ไปแ

ูคะ มันอั

ดินและหันไ

วย ว่าฉันจะกลับ

ูคะ คุ

้าลดาที่กำลังหงุดหงิด เดินออกไ

าได้เหรอคุณพ่อ” ห

ดีครับ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไร่รักกับดักวิวาห์
ไร่รักกับดักวิวาห์
“--- เมื่อคุณหนูแสนเอาแต่ใจถูกส่งมาดัดนิสัยในไร่ภูพนา เหตุการณ์อลหม่านจนเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน --- "แหวะๆๆๆๆๆ" เอกกวียืนท้าวสะเอวมองคุณหนูตัวร้ายที่กำลังโก่งคออาเจียนเอาอาหารเช้าออกมาจนหมดไส้หมดพุงอย่างอ่อนอกอ่อนใจ "จะอ้วกจนตายไปข้างเลยหรือไง แม่คุ๊ณ" คนที่อ้วกอยู่หันมามอง น้ำหูน้ำตาไหล "ก็ฉันเหม็นนี่ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยอยู่ใกล้ขี้ขนาดนี้มาก่อนเลย" เอกกวีส่ายหน้าน้อยๆ อย่างเอือมระอา "งั้นก็คิดว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ดีอีกอย่างหนึ่งของชีวิตสิ" "นี่นายจะบ้าหรือไง การมาอยู่ใกล้เรื่องขี้ๆ เนี่ยนะเป็นประสบการณ์ที่ดี" "อืม" เขาทำหน้าได้น่าตบนัก "แต่ฉันไม่รู้สึกดีด้วย ฉันขยะแขยง เข้าใจไหม!" หล่อนเดินมาหยุดตรงหน้า และตะโกนใส่เสียงดังลั่น เขาไหวไหล่กว้างน้อยๆ และส่ายหน้า "ไม่เข้าใจ เพราะยังไงซะ คุณก็ต้องตักปุ๋ยคอกพวกนี้ให้ได้ห้าสิบกระสอบ ไม่อย่างนั้นคุณจะไม่ได้พักกลางวัน"”