icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิมานมาร

บทที่ 3 ตอนที่ 3

จำนวนคำ:1516    |    อัปเดตเมื่อ:05/04/2022

สภาพที่มีน้ำตาท่วมท้นใบหน้า วิเวียนผู้เป็

. ลูกเป็นอ

รงสะอื้นของลูกสาวทรุดนั่งลงกับโซฟาภายในห้องโถงกว้า

ชายไม่รักมาร์กี้แล้ว พี่ช

ลูกของตัวเองทุกข์ทรมานแบบนี้ “ลูกตั

่ชายนะคะคุณแ

แสนสาหัสแค่ไหน แต่หล่อนก็ยังรักเขาเช่นเดิมไม่เปลี่ยนแป

งรักลูกได้นะมาร์กี้

่ชายถึงได้เกลียดหนู เกลียดครอบครัวของ

อก อยากจะพูดทุกอย่างให้มาร์กาเร็ตได้รู้ แต่สุดท้าย

แม่ก็ไ

ยายามปิดบังเอาไว้ นะคะคุณแม่... บอกหนูเถอะ หนูอยาก

กระนั้นก็ไม่สามารถทำให้

าร์กี้ แม่บอ

่คุณแม่ต้องบ

ไปอีก แต่เปาโลผู้เป็นบิดาขอ

ไรก็ถามพ่อ

พ่อ.

พี่.

แค่ไหน เปาโลไม่มีทางบอกความจริงกับมาร์กาเร็ตอย่างแน่นอน และภรรยาผู้ที่ยอมสามีมาตลอดอย่างหล่อนก็ไม่มีความสามา

พี่ชายถึงเกลีย

ุดตรงหน้าบิดา แ

กับโอบไหล่บุตรสาวเอาไว้ ก

อันโตนิโอไม่มีทางหลุดมือ

ต่พี่ชายก็ไม่เหลียวแลเลย พี่ชายเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนม

นยังไม่พอหรอกมาร์กี้ ลูกต้องทำมากกว่าน

ะ” คิ้วโก่งงามเลิกข

ตนิโอไม่มีทางเป็นของผู้หญิงคนไหนได้ยังไงล่ะ ลูกเป็นผู้หญิงมาร์กี้ ผู้ห

ชัดเจนเลยทีเดียว “คุณพี่คะ อย่าให้มาร์กี้ไปยุ่งเกี่

หรือไงว่ามาร์กี้รัก

รยาของตัวเอง จ้องมองด้วย

ต่ด้วยความรักที่มีต่อลูกทำให้

ิโอไม่มีทา

นิโอรักมาร์กี้ของเรา และ

ีทางรักลูกสาวข

ห้วิเวียนเกือบจะหลุดความลับออกไปดีท

บปากและไปให้

จากห้องโถงทันที มาร์กาเร็ตมองตามร่างข

แม่เถียงเรื่อ

ีรษะของบุตรสาวก่อนจะพูดขึ้น “ไม่มีอะไรหร

มาของบิดาก็ทำให้ มาร์กาเร็ตหยุ

ะทำให้ลูกได้คร

นูได้หรอกค่ะ เมื่อ

รึงอยู่ในสมอง หญิงสาวกัดปากแน่

รักลูก ท่องเอาไว้นะว่าอันโตน

ของบิดาบ้าง แต่สุดท้ายสิ่งที่เพิ่งได้

ายบอกว่าเกลียดหนู” พูดแล้ว

ับท่าทางของบุตรสาว แต

ออกจากเส้นทางของเขาก็เพราะว่าหนูยังเด็กเกินไปยังไงล่ะ อันโตนิโอเป็นสุ

รอคะคุณ

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิมานมาร
วิมานมาร
“อันโตนิโอ ปาสซินี่ หนุ่มหล่อสายเลือดอิตาเลี่ยนผู้มีรูปโฉมงามสง่า แต่ภายใต้ใบหน้าที่หล่อลากดินนั้นใครจะล่วงรู้ได้บ้างว่า เขา... ซ่อนความคลั่งแค้นเอาไว้มากมายแค่ไหน มาร์กาเร็ต ปาเชโก้ สาวน้อยไร้เดียงสา หล่อนหลงรักผู้ชายที่ชื่อ อันโตนิโอ ปาสซินี่ จนหมดหัวใจ รักทั้งๆ ที่รู้ว่าพ่อเทพบุตรสุดหล่อคนนี้ไม่มีทางหยิบยื่นหัวใจของเขาให้กับหล่อนก็ตาม "คนร้ายกาจ...!" หล่อนเค้นเสียงโต้ตอบเขาอย่างเจ็บปวด "แต่คนร้ายกาจคนนี้ก็คือคนที่เธอร่ำร้องอยากได้เป็นผัวมานานไม่ใช่หรือมาร์กาเร็ต" เขาก้าวเข้ามาหา ไล่ต้อนจนหล่อนไม่มีทางหนี ตอนนี้แผ่นหลังบอบบางของหล่อนชนเข้ากับผนังห้องอันเย็นเยียบเสียแล้ว "และก็ได้สมใจไปเมื่อคืนนี้แล้ว" แก้มนวลแดงก่ำแทบไหม้ ขณะยกสองมือขึ้นแผงอกกว้างที่จงใจบดเบียดเข้ามาอย่างสุดกำลัง แต่แรงของหล่อนไม่มีทางต้านทานอันโตนิโอได้เช่นเดิม เพราะสุดท้ายแล้วหล่อนก็ถูกเข้าโอบกอดเอาไว้อย่างแน่นหนา "ปล่อยนะ จะทำอะไรน่ะ" คนถูกถามหัวเราะ ก้มหน้าต่ำลงไปหา "แล้วเธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเธอล่ะ หากฉันกอดเธอแน่นๆ แบบนี้มาร์กาเร็ต" ก็ทำแบบเมื่อคืนยังไงล่ะ! เสียงหนึ่งในสมองร้องตอบออกมา และมันก็ทำให้หล่อนตัวสั่น ใจสั่น และร้อนฉ่าไปทั้งร่าง "ไม่..." "ถ้าฉันต้องการ ฉันต้องได้" เขาพูดอย่างเผด็จการ พูดแบบผู้ชายที่เอาแต่ใจ ก่อนจะพิพากษาหล่อนด้วยจุมพิตดิบเถื่อน เขาขยี้ บดคลึงกลีบปากของหล่อนหนักหน่วงเช่นเดียวกับเมื่อคืน บดเคล้าจนมันแทบฉีกขาด จากนั้นก็สอดแทรกลิ้นเข้าควานหาความหวานอย่างหิวกระหาย รสสัมผัสของเขาฉีกทึ้งทุกความต้านทานของหล่อนให้ขาดสะบั้นลงได้อย่างง่ายดาย จากที่เคยตั้งใจตั้งมั่นว่าจะขัดขืนให้ถึงที่สุด แต่ตอนนี้กลับตอบสนองลีลารักของเขาด้วยความเต็มอกเต็มใจเสียเหลือเกิน”