พิศวาสรักจอมพยศ

่หรี่ลงจนแผ่วหวิว เขากระซิบขู่เธอด้วยคำพูดที่ฟังแล้วยังสะดุ้ง ไอ้จูบของเขาน่ะ!! มันน่ากลัวจริงเสียด้วย แค่แตะโดนแผ่วๆ เธอยังหมดเรี่ยวหมดแรง และหากเขาจะจูบเธอจนละ

จะไปเที่ยว...คงต้องรอตอนบ่

่อน ไม่ได้หวงเฟ้ย!! แค่ไม่อยากถูกเมฆาตำหนิ ไหนๆ ก็

ำงานไปเถอะคาลิกซ์ แค่เรื่อ

ากจะรอจนกว่าเขาจะทำงานเสร็จ ไอ้นิสัยแบบนี้ขอซื้อได้ไหม? มันน่ารำคาญ เขาช

้อฉันจะจับเธอยัดใส่เครื่องบ

ม่ต้องมาขู่ด้วย...ไม่กลัว!! ป๊ายังไม่เคยชนะเมย่าเล๊ย ค

ะหากเธอไม่เชื่อฟัง ฉันก็ต้องจัดการตามวิธีของฉัน...” ชายหนุ่มปลดกระดุมเสื้อสูท เขาขยับตัวอย่างคุกคามเต็มที่ ยัยเด

แต่ถ้าเกินเวลา

ดาที่มีแต่ความอ่อนโยน เมยานีรีบรับปาก เธ

ครๆ ก็รัก...เพราะถ้าด

หญิงสาวก้มหน้าลง เธอบ่นอุบอิบ... เบ้ปากบิดปากเบี

ๆ กลับมารับ...ไปส

วลาไปกับเรื่องยุ่งยากของเมยานีนานเกินควร

างช้อนในมือลงในชามซุป เธอเงยหน้าขึ้น แ

ไรน

มสูท มือฉวยกระเป๋าเอกสารมาถือและพูดเสียงยานคางซ้ำอีกครั้ง ร่า

ปต่อ เธอไม่ได้สนใจสักนิดว่าคาลิกซ์โต้จะยืนรอ มันไม่ใช่หน้าที่แขกที่

มันสายแ

ไปส

รอไง บอกให้ลุกไปส่งหน่อ

ยากให้เมย่าทำแบบนั้น” มือเรียวกระแทกช้อนในมือกับขอบชามแก้ว เธอเงยหน้าขึ้นและตอบกลั