icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียบำเรอฟรีแลนซ์

บทที่ 3 2

จำนวนคำ:1514    |    อัปเดตเมื่อ:20/07/2022

่นเต้นดีใจ

าน อีกอย่างคุณณัฏฐ์มันไม่ถูกกับสาวเปรี้ยวจี้ดจ้าดแบบปานด้วย...ใช่

ยยิ้มน้อย ๆ ปรากฏ

.สวยขนาดนี้มีแฟนแล้วยัง” จุติซักด้

หรือ ปานไม่

บัญชีอยู่หลายที่ รวมถึงร้านกาแฟของรัศมีโชติ กับช่ว

ี่เป็นบิด

ดินออกมาจากครอบครัวเดิม แล้วจดทะเบียนสมรสสร้

คลที่เป็นบิดาของณัฏฐ์ อีกอย่างคือเธอไม่อยากพูดสะกิดแผลในใจของเ

หวัง เพราะจำได้ว่าสมัยเรียนณัฏฐ์จะควงดาวโรงเรียนที่ทั้งสวยและเปรี้ยว จนเธอมองแกมอิ

ลิกชอบสาวเปรี้ย

บว่าจริง และคบเป็นเรื่องส่วนตัวมาก ๆ เขาถึงไม่ยอม

ับ ขนาดน้องไอวี่ ดาราดังมายืนอ่อยตอนงานเลี้ยงผู้ถือ

อกปากเล่าอย่างอิจฉา “ไหนเลยจะน่ารักแบบหนูดี ถ้าไม่เรียบร้อย

ม่ตอบอะไรเพื่อน เ

รื่องของเขาด้วยการเงียบฟัง

ำทีเป็นนั่งเอนหลัง พิงพนัก ก่อนยกขาไขว้ไขว่

ยิบเครื่องดื่มยกขึ้นจิบ ก่อนถามเขาด้วยท่าทีที่มั่นใ

จอกันกี่ปีแ

เดือน กับ

นใจ ใต้ท่าทีที่จงใจคล้ายถามเล่น ไ

จะเปล่งเสียงทุ้มนุ่มละมุนหู ตอบกลับมาว่

จำได้

รมครามกับคำตอบของเขาไม่ได้ ย้อนเขาแบบ

่าเขาสนใจเธอ เช่นหูตาแพรวพราว พูดคุยหยอกล้อ หรือถึงเนื

ะนิด เพื่อให้แอลกอฮอล์ในนั้นสร้

โน้มตัวเข้าไปหาเขา จงใจอวดความอวบอิ่มของทรวงอกให้มันล้นออกมาต่อหน้าต่อตาเขาแล้วถามเ

ลย คนโดนยั่วยังคงรักษาระดับสายตาที่มองมา พร้อมรอยยิ้ม แต่ไม่ต

ที่ว่า งานนี้คงไม่ได้เรื่องแล้วแน่ ๆ ทำไมถึง

ระตูเข้าไปยังห้องที่ถูกอุปโลก

ัติเหตุให้ตัวเอง ด้วยการทำเป็นข้อเท้าพลิก เจ็บขา เดินไม่ไหว ต

สะดุดขาโต๊ะจนหน้าคะมำ ณัฏฐ์ผู้ครองสติได้ดีสุดในกลุ่ม เลยลุกขึ้น

ลิดทิ้ง เมื่อสามารถ

ารเปิดตู้เย็น หยิบอะไรในนั้นออกมาวางที่ชั้น พร้อมกับส่งคำถาม

ึงไออุ่นด้านหลัง ปานทิพย์ค่อยหันมาหา พร้อมกับส่

ึน ๆ น่ะ ดินเข้าไปล้าง

งยาที่เตรียมไว้เปิดออกอย่างระมัดระวัง เทใส่ลงในเครื่องดื่มของเขาทันที พร้อมคะเนปริ

เสียงณัฏฐ์ร้องเรียกชื่อ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียบำเรอฟรีแลนซ์
เมียบำเรอฟรีแลนซ์
“ปานทิพย์ถูกส่งให้ไปทำเรื่องบางอย่างกับณัฏฐ์ในคืนงานเลี้ยงรุ่น แต่แล้วเขากลับรู้ตัวและตลบหลังเธอด้วยการจับมาเป็นเมียบำเรอแบบลับ ๆ "ปานต้องคอยทำให้ดินสิ ไม่ใช่ให้ดินหากินเองแบบนี้" เสียงเขาตอบคลอเคลียข้างหู เรียกขนอ่อนให้ลุกชันไปทั่วทั้งร่างกาย เบี่ยงตัวหนี แต่ก็ไปไหนไม่พ้น เมื่อแขนกำยำกักเธอเอาไว้ทั้งสองข้างกับขอบผนังตรงนั้น เธอเบี่ยงหน้าหลบลมหายใจร้อน ๆ หลบปาก หลบจมูกของเขาที่อวลไปด้วยกลิ่นเหล้า ที่รู้สึกเหม็นคลุ้งจนอยากอาเจียน "อย่านะดิน" "อย่าอะไรล่ะ" ณัฏฐ์ถามเสียงแตกพร่า อย่างที่คนฟังรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร "ดินบอกแล้วไง ว่าปานต้องพร้อมให้ดินทุกที่ทุกเวลาอย่างที่ดินต้องการ" "แต่ไม่ใช่ตรงนี้" "อย่างนั้นจะเรียกว่าทุกที่ทุกเวลาได้ยังไงล่ะ" คนพูดย่ามใจ ล้วงมือเข้าเสื้อของเธอ คลึงเนื้อนุ่มอย่างมันเขี้ยว "เห็นปานเป็นอะไรเนี่ย" "อ้าว นี่ยังไม่รู้อีกหรือปานทิพย์ว่าเป็นอะไร" ณัฏฐ์ถามกลั้วหัวเราะ แต่เธอไม่นึกขำไปด้วย เค้นเสียงที่บ่งบอกถึงความรู้สึกได้อย่างชัดแจ้ง "ปานอยากเกลียดดินแค่ไหนรู้ไหม" "ก็เกลียดสิ ดินไม่ได้ห้ามนี่" ปานทิพย์ชะงัก มองหน้าชายตรงหน้านิ่ง ต่อว่าเขาด้วยความน้อยอกน้อยใจ "ดินไม่ใช่ลูกผู้ชายเลยที่ทำกับปานแบบนี้" "ปานน่าจะรู้ว่าดินเป็นผู้ชายแค่ไหน ที่ทำให้ปานร้องขอครั้งแล้วครั้งเล่าได้ขนาดนั้นน่ะ"”