icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียบำเรอฟรีแลนซ์

บทที่ 4 3

จำนวนคำ:1396    |    อัปเดตเมื่อ:20/07/2022

เห็น แล้วขยำห่อกระดาษโยนทิ้งแถวนั้นเสีย ห

อมกับว่า “ดินกลับก่อนดีกว่า ไ

่ชุดรับแขกพร้อมแก้วในมือ พยักหน้าบอกเขา

เธอนิ่งแ

็นมิตรอย่างเมื่อแร

เธอจ

าแก้วที่เธอส่งให้ จ่อที่ร

มองแก้วอ

ๆ ที่ในเคาน์เตอร์ จังหวะที่เธอหันไปมอ

รู้ว่าจะจัดการเสียงนั่นอย่างไร ณัฏฐ์เ

มประโยคดี ณัฏฐ์ก็คอพับลงบนโซฟาทันที เห็นอย่างนั้นแล้ว

น ด

บคนหมดสติด้วยฤทธิ์ยาไปแล้วจริง ๆ พ

่ได้เรื่องแ

ียบเรียงขั้นตอนโดยการเข้าไปพยุงร่างหนาหนักอย่างทุลักทุเลต

ที่ซึมออกมาแถวไรผมเริ่มแห้งเมื่อเจอความ

กว่าจะง่ายถึงเพียงนี้ เมื่อนึกถึงข้อตกลงที่ยอม

เริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขา แล้วชมตัวเองในใจเมื่อทำจ

นเบา ๆ อีกครั้งกับตัวเองไม่ได้ว่า “ไม่ต

นตัวอย่างอิดออด สุดท้ายก็เหลือเพียงชุดชั้นใน แล้วคว้าชุดคลุมสวมทับโดย

ง ด้วยแข้งขาสั่น ๆ คิดวกวนไปมาช

ต่แล้วก็ตัดสินใจเด็ดขาด บอกตัวเองว่าต้องทำ ค่อยขึ้นไปนอนเคียง

หายใจออกปากอย่างโล่งอก มองคนที่อยู่ในใจมาตลอดด้วยสายตาซุกซน

ียบร้อ

ะเข้าห้องน้ำเ

ก็มีเสียงทุ้มดังแหวกความเงียบภายใน

่า ณัฏฐ์ลุกมาคว้าแขนเธอในเสี้ยววินาทีที่เธ

ยที่ด้านหลังกระทบเข้ากับความเย็นของที่นอนจนต้องผวา เธอเบิกตาโต ร้องเ

ทำไ

แรกที่พยายาม

ต็มไปหมดข้างในนั้น พร้อมคำพูดกล่าวชมน้ำเสีย

กของเธอ ขบเม้มดูดดึงก่อนจะสอดรัดเนื้อร้อน ๆ ดิ้นได

รึงคางล็อกไว้แน่น หนีไปไหนไม่พ้น ลิ้นที่ถูกเขาดูดดึง เธ

บกลายเป็นการจุดความต้องการขอ

งขยับดึงอย่างไม่ปราณีเลยสักนิด อีกมือของเขาดึงทึ้งที่ชิ้นบนที่ปิดทรวงอกของเธอ ออกแรงดึงพร้อมเขี่ยปลายนิ้วส

ก่อนจะตามลงมาเพื่อจุมพิตที่ปากของเธออีกครั้ง ปานทิพย์ส

องการแบบนี้อยู่แ

วซุกไซ้ใบหน้าลงที่ซอกคอของเธอ แตะลิ้นลงที่แอ่งชี

ินหยุดก่อน

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียบำเรอฟรีแลนซ์
เมียบำเรอฟรีแลนซ์
“ปานทิพย์ถูกส่งให้ไปทำเรื่องบางอย่างกับณัฏฐ์ในคืนงานเลี้ยงรุ่น แต่แล้วเขากลับรู้ตัวและตลบหลังเธอด้วยการจับมาเป็นเมียบำเรอแบบลับ ๆ "ปานต้องคอยทำให้ดินสิ ไม่ใช่ให้ดินหากินเองแบบนี้" เสียงเขาตอบคลอเคลียข้างหู เรียกขนอ่อนให้ลุกชันไปทั่วทั้งร่างกาย เบี่ยงตัวหนี แต่ก็ไปไหนไม่พ้น เมื่อแขนกำยำกักเธอเอาไว้ทั้งสองข้างกับขอบผนังตรงนั้น เธอเบี่ยงหน้าหลบลมหายใจร้อน ๆ หลบปาก หลบจมูกของเขาที่อวลไปด้วยกลิ่นเหล้า ที่รู้สึกเหม็นคลุ้งจนอยากอาเจียน "อย่านะดิน" "อย่าอะไรล่ะ" ณัฏฐ์ถามเสียงแตกพร่า อย่างที่คนฟังรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร "ดินบอกแล้วไง ว่าปานต้องพร้อมให้ดินทุกที่ทุกเวลาอย่างที่ดินต้องการ" "แต่ไม่ใช่ตรงนี้" "อย่างนั้นจะเรียกว่าทุกที่ทุกเวลาได้ยังไงล่ะ" คนพูดย่ามใจ ล้วงมือเข้าเสื้อของเธอ คลึงเนื้อนุ่มอย่างมันเขี้ยว "เห็นปานเป็นอะไรเนี่ย" "อ้าว นี่ยังไม่รู้อีกหรือปานทิพย์ว่าเป็นอะไร" ณัฏฐ์ถามกลั้วหัวเราะ แต่เธอไม่นึกขำไปด้วย เค้นเสียงที่บ่งบอกถึงความรู้สึกได้อย่างชัดแจ้ง "ปานอยากเกลียดดินแค่ไหนรู้ไหม" "ก็เกลียดสิ ดินไม่ได้ห้ามนี่" ปานทิพย์ชะงัก มองหน้าชายตรงหน้านิ่ง ต่อว่าเขาด้วยความน้อยอกน้อยใจ "ดินไม่ใช่ลูกผู้ชายเลยที่ทำกับปานแบบนี้" "ปานน่าจะรู้ว่าดินเป็นผู้ชายแค่ไหน ที่ทำให้ปานร้องขอครั้งแล้วครั้งเล่าได้ขนาดนั้นน่ะ"”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 13 บทที่ 3 24 บทที่ 4 35 บทที่ 5 46 บทที่ 6 57 บทที่ 7 68 บทที่ 8 79 บทที่ 9 810 บทที่ 10 911 บทที่ 11 1012 บทที่ 12 1113 บทที่ 13 1214 บทที่ 14 1315 บทที่ 15 1416 บทที่ 16 1517 บทที่ 17 1618 บทที่ 18 1719 บทที่ 19 1820 บทที่ 20 1921 บทที่ 21 2022 บทที่ 22 2123 บทที่ 23 2224 บทที่ 24 2325 บทที่ 25 2426 บทที่ 26 2527 บทที่ 27 2628 บทที่ 28 2729 บทที่ 29 2830 บทที่ 30 2931 บทที่ 31 3032 บทที่ 32 3133 บทที่ 33 3234 บทที่ 34 3335 บทที่ 35 3436 บทที่ 36 3537 บทที่ 37 3638 บทที่ 38 ตอนจบ