ไร่พสุธาล้อมรัก

นะว่าใ

ึงใส่ในจาน ทำ

ม ทำไมถึงหวานขน

ึ่งตัว เดินเข้าออกระหว่างห้องครัวกับโต๊ะรับป

หน้าชายหนุ่มเจ้าของเสียงสั่งดุดันที่ตะเบ็งใส่เธอไม่หยุด

ันทีที่เอาเข้าปาก ยังไม่ทันได้เคี้ยวเลย เขาก็คายมันออกมาแล้ว ก่

ำล้างเท้าห

่าเคยชิมน้ำล้างเท้าหน้าบ้านมาแล้วหรือ ถึงได้รู้ว่าจืด แต่แ

ยำรวม

หันหลังไปได้ไม่กี่ก้าว เสียงสั่งดังตามมา

เต็มโต๊ะหมดแล้ว เห็นแล้วข

ือบเต็มโต๊ะแล้วจริง ๆ เอาไปเก็บที่ในครัว จนเวลาผ

งที่จาน พร้อ

ยำรวมมิตร แล้

กระแทกเสียงถา

สียง?” เขาถาม

ูดแล้วเอ่ยขึ้นว่า “

ในเมื่อมันกินไม่ได้

าร จะนำไปเปลี่ยนมาให้ใหม่ แต่เพราะเหนื่อยอ่อนจากงานที่ทำมาทั้งวัน ไหนจะเดินเข้าอ

เหวอ หันมองทางเจ้าของไร่เทียม

เถอะค่ะ

ี้พลันอ่อนแสงลงทันที แต่ยังไ

ยากอย่างที่พี่พุธบอกจริง ๆ นั่นแหละค่ะ” ว่าจบเธอล

อมส่งเสียงขรึมที่ไร้แววดุดัน ถามกลับว่า “เป็นยังไงล่ะทีนี้ พอพี่ทำดุใส่หยิน

เป็นอ่อนลง มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนไม่น้อย “บอก

เธอรีบส่ายหน้าไว

ไม่ได้เด็ด

มถึงจะไม่ดี ท

จ้าหนูจำไม อภิยาวางมือทาบบนหลังมือของเขา พร้อมเอียง

พราะคิดจะทำลายหยิน ถ้าเกิดท่านรู้ว่าเรารักกัน ไม่แน่ว่าท่านอาจจะจับเราแยกจากกัน แล้วเอา

่อของเขา ไม่ก็พี่ชายหรืออาจจะเป็นน้องชายของเขา จะเอาหญิงสาวไปขัดดอกเสียเอง เขาดึ

พ่อทำแบบนั้น พี

่งให้ท่านรู้เรื่อง

ับอย่างว่าง่าย เธออยากให้เรื่องของเร

รับประทานอาหาร อภิยาดันตัวออกจากอกของเขา พสุธาเบี่ยง

ห้เข้

เด็กสาวได้ยินเสียงราวกับฟ้าผ่าก็หน้าซีด คอหด ไหล่งองุ้มจะร้องไห้ ละล่ำล

เสียงเข้มบอกกลับ

นที่นี่ใหม่ ๆ ก็แบบนี้เลย โดนขู่ โดนดุ โดนตวาดใส่ แล้

ปเถอะ

” เด็กสาวบอกลนลาน รีบอ

ติดเป็นนิสัยเสียหน่อย แต่ที่เขาตวาดไปแบบนั้นเพราะเขากำล

เข้าไปกอดแนบอกอีกครั้ง พร้

ตลอด ชนิดที่ว่าไม่เคยแตกแถวมาก่อนแม้แต่ครั้งเดียว ไม่เคยคิดเลยว

องเขา เข้ามาเปลี่ยนแปลงทุกอย่างที่เคยแข็ง