icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โซ่รัก ใยพิศวาส

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1524    |    อัปเดตเมื่อ:16/05/2022

งคนก็ให้ต่างหากแล้วแต่ตกลงกัน อย่างครึ่งวันคือสี่ชั่วโมง ถ้างานไม่เสร็จเข้าชั่วโมงที่ห้าก็คิดเป็นรายชั่วโมงต่อไปเรื่อยๆ จ

จ็ดหมื่นห้า” ช้องนางดีใจแทนเพชรหอมที่จะได้เงินค่าจ้างจำนวนมาก “ถ้ากุ้งพูดภาษาอิตาเลี่ยน

ก็ขอให้ทำให้เต็มที่ คุณนานโอมาพักที่โรงแรมเราประจำ

้องประชุม บังอรกับช้องนางรีบเดินไปหาเพชรหอมที่กำลังป

ุ่มวันเ

สิบห้อง ตอบแทนน้ำใจที่ให้หยิบยืมเงินโดยไม่คิดดอกเบี้ยให้ตนเมื่อวานนี้ เพชรหอมอยู่คุยกับเจ๊แมวชั่วครู่จึงขอตัวกลับห้อง แล้วพอเป

ี้ยังบอกพี่ว่าต้องประหยัดไม่ใช่เหรอ” ภมรทักเพชรหอมที่ว

งได้งานพิเศษ

อะไร” ภมรที่ทำหน้

าษาสากล เพ้นท์ได้รับคัดเลือกให้เป็นล่ามค่ะ ได้เงินค่าจ้างวันละหมื่นห้า เขาใช้ล่ามห้าวัน สรุปเ

ทันทีที่บังอรนำเรื่องนี้มาบอกตน หากไม่รับงานนี้ หล่อนคงโง่เต็มที

่ต้องทำงานประจำเลยนะ หรือว่าจะลาออกจากงานม

งที่เขารักไม่ต่างกับน้องสาว คอยช่วยเหลือซึ่งกั

หาลูกค้ายังไงก็หาไม่เป็น เพ้นท์คิดว่า งานล่ามไม่ได้มีตลอดด้วย สู้งานประจำ

ห็นว่าได้เงินดีเลยอยากให

ที่นั่นที่นี่แล้วแต่งาน เพ้นท์ไม่สะดวกค่ะ ทำงานประจำอย่างนี้ดีกว่า” เพชรหอมให้เหตุผลเพิ่มเติม “เพ้นท์มีเรื่องรบกวนพี่นายค่ะ ช่วงเย็นหลั

าลูกชายของน้อยอยู่วัยเดียวกันกับยศนัยและอยู่โรงเรียนเดียวกัน เพชรหอมจึงจ้างให้น้อยไปรับยศนัยท

พราะภมรจะมาอุ้มยศนัยไปเล่นด้วยที่ห้องเช่า สอนทำการบ้าน สอนวาดรูป อ

ะอีก พี่กับชุจะได้ซ้อมเลี้ยงเด็ก

มีวันหนึ่งตามโปรแกรมที่เพ้นท์ต้องเป็นล่ามจนดึก ถ้าพี่นายไม่รับน้ำใจ

ลี้ยงสุกี้พี่มื้อนึงก็แล้

อย่าให

งก่อนนะ ร้อ

กฟูของโปรดพี่ชุค่ะ” เพชรหอมหยิบถุงอาหารที่หล่อนตั้งใจซื้อมา

พูดจบ เขาก็เด

้งใจเอาไปใช้หนี้เจ๊แมว อีกส่วนหนึ่งเก็บไว้เป็นทุนสำรอง และอีกส่วนหนึ่งหล่อนจะไปซื้อสลากออมสิน เผื่อโชคดีถูกรางวัลใหญ่มีเงินเก็บก้อนโต หากไม่ถูกก็ไม่เส

้องเลี้ยงดูยศนัยให้ดีที่สุดเท่าที่หล่อนทำได้ ตามอัตภาพและ

เปิดรับโบนัส

เปิด
โซ่รัก ใยพิศวาส
โซ่รัก ใยพิศวาส
“"ฉันท้อง" เพชรหอมกลั้นใจบอกชายตรงหน้า ชายหนุ่มที่หล่อนรักสุดหัวใจ ยอมมอบกายมอบใจให้ทั้งที่ยังไม่แต่งงาน คนได้ยินเลิกคิ้วสูง สีหน้าแปลกใจเล็กน้อย ก่อนเหยียดยิ้ม "แน่ใจเหรอว่าเป็นลูกฉัน" ราซิเอลโล่ตวัดผ้าห่มออกจากตัว ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะคว้าชุดคลุมที่พาดอยู่ปลายเตียงมาสวมทับเรือนกายเปล่าเปลือย "ฉันจำได้ว่า ฉันป้องกันทุกครั้งไม่มีพลาดแน่นอน" เจ็บ! "ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่คิดรับผิดชอบเธอนะ แต่ฉันมั่นใจว่า ฉันป้องกันตัวเองดีมาก ดูอย่างเมื่อคืนสิ ฉันเมาฉันยังใส่ถุงยางเลย ลูกในท้องเธอ ไม่ใช่ลูกฉัน...ฉันมั่นใจ" เพราะความมั่นใจของเขา ทำให้หล่อนแบกความเสียใจ ความทุกข์และลูกในท้องกลับเมืองไทย โดยที่ราซิเอลโล่ไม่รู้สักนิดว่า ความแน่นอนคือสิ่งไม่แน่นอน”