icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลงรักเจ้าสาวผิดคิว

บทที่ 2 โลกกลม

จำนวนคำ:1628    |    อัปเดตเมื่อ:17/05/2022

อีกไม่นานเขาก็ต้องตายแล้ว ขอแค่ก่อนตายเขาสามารถเสกเด็กเข้าท้องผู้หญิงคนนั้นได้สักคนสองคน หวังว่าน้ำยาของเข

ลูกชายแม

้าผมไม่อยู่แล้ว คุณแม่ต

อย่างนั้นละ” ปรียาส่ายหน้าให้ลูกชาย โดยไม่

นผมมีบินไปฮัน

ช่หรือไง พูดยังกับจะ

แม่ไม่อยากเจอข่

่าวไม่ดีอะไ

ื่องนี้นั่นเอง เพราะเธอเดาความคิดลูกชายออก ว่าหากรู้เรื่องเ

มีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา ซึ่งก็คือดรินทร์ เธอมาร่วมงาน

ด้ จึงส่งเธอมาร่วมงานในฐานะตัวแทนของครอบครัว และเธอก็มาแบบรู้แค่สถานที่จัดงานว่าคือที่นี่ กับใส่ชุดเพื่อนเจ้าสาวที่ทางดาว

าว่าเจ้าสาวอาจกำลังท้อง จึงจัดงานแต่งงานเร็วขนาดนี้ แต่ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลอะไรดรินทร์ก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ไม่ถามแม้กระทั่งชื่อหรือประวัติขอ

คร่งเครียด เธอรับหน้าที่คอยประสานงาน แต่ทว่ายิ่งทำยิ่งเครียดเพราะถามญาต

แม่รวมถึงบรรดาญาติๆ เจ้าสาวหนีขึ้นรถแล้วขับออกไปจากโรงแรมอย่างรวดเร็ว เธอเองก็กำลัง

หน้าไป ดรินทร์ก็เอ่ยเรียกเพื่อนสนิทขึ้น

ามขึ้นเช่นกัน นั่นเพราะคิดว่าตอนนี้เพื่อนรักยังทำงานอยู่ที่

งๆ เลยไม่ได้โทรหาแก ว่

หา

รินทร์ถามย้ำเพ

่าเพราะอะไรเธอถึงมีท่าทียุ่งปนรีบร้อนประหนึ่งสึนามิถล่ม เพราะกำลังวิ่งวุ่นประสานงาน

รือไม่มีใครติดต่อได้แม้กระทั่งพ่อแม่ และตอนนี้บรรดาพ่อแม่รวมถึงญาติพี่น้องฝ่ายเจ้าสาวที่

จ้าสาวที่หายตัวไป

ดาว ด

ใจซ้ำสอง นั่นเพราะชื่อที่ได้ยินมันคือช

้าบ่าวออกมา พร้อมกับสังเกตท่าทีของเพื่อนไปด้วย ว่า

เผื่อจะได้มีเวลาทำใจ ว่ารักแรกกำลังจะแต่งงาน

กเหรอ” คนฟังตาโตเป็นไข่ห่าน เพราะไม่คิดว่าจะจุดใต้ตำต

ันไม่ใช่เรื่องสนุกเลย เพราะแม้จะมั่นใจว่าไม่ได้คิดอะไรกับปุณณ์แล

่งงาน เราแค่ไม่อยากเห็นแกอกหักน้ำตานอง แต

ญาติกัน คงเหมือนแกก

หายใจออกมา ตอนนี้เธอมืดแปดด้านไปหม

้งานแต่งงาน

นะ ยื่นคำขาดให้ญาติเ

เมื่อเจ้าสาวไม่อยู่แบบนี้แ

้าสาวพากันหนีขึ้นรถแล้วขับออกไปจากโรงแรมตะกี้นี้

้วยความตกใจดังมาจ

ะแก ช่วยกั

มื่อไม่มีเจ้าสาวแล้วก็ยกเลิ

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
“เธอ...คือเจ้าสาวที่ฟ้าส่งมาโปรด ให้เจ้าบ่าวใกล้ตายที่ถูกเทงานแต่งงานอย่าง...เขา ++++++++ "เราขอโทษที่ไม่ได้บอกแกเรื่องพี่ปุณณ์จะแต่งงาน เราแค่ไม่อยากเห็นแกอกหักน้ำตานอง แต่เอ๊ะ...ทำไมแกพูดเหมือนกับว่ารู้จักเจ้าสาว" "อื้อ...พอดีเราเป็นญาติกัน คงเหมือนแกกับพี่ปุณณ์นั่นแหละ" "โลกแม่งก็กลม" เอ่ยจบเพียงดาวก็ถอนหายใจออกมา ตอนนี้เธอมืดแปดด้านไปหมดแล้ว ไม่รู้จะแก้ไขปัญหานี้ได้ยังไง "แล้วแบบนี้งานแต่งงานจะเอาไงต่อ" "ป้าเรา แม่พี่ปุณณ์นะ ยื่นคำขาดให้ญาติเจ้าสาวหาทางแก้ไขอยู่" "จะหาทางแก้ไขยังไงเล่า ในเมื่อเจ้าสาวไม่อยู่แบบนี้แล้ว" ดรินทร์คิ้วขมวดอีกคน "ก็ใช่ไง อีกอย่างเราเห็นบรรดาพ่อแม่ญาติพี่น้องเจ้าสาวพากันหนีขึ้นรถแล้วขับออกไปจากโรงแรมตะกี้นี้ คงเทงานแต่งงานเหมือนเจ้าสาวแล้วแน่นอน เราฟันธงได้" "หา" เสียงอุทานด้วยความตกใจดังมาจากดรินทร์อีกครั้ง "เอาไงดีอะแก ช่วยกันคิดหน่อยสิ" "จะไปคิดอะไรให้ยุ่งยาก ในเมื่อไม่มีเจ้าสาวแล้วก็ยกเลิกงานแต่งไปสิแก จะจัดต่อทำไม" "หรือไม่ก็แก้ผ้าเอาหน้ารอด ด้วยการหาผู้หญิงสักคนมาเป็นเจ้าสาว" ขณะพูดเพียงดาวก็มองตรงมายังดรินทร์ โดยที่คนถูกมองนั้นไม่รู้ตัวสักนิด ว่าเพื่อนกำลังวางแผนอะไรอยู่ในใจ "บ้า...ผู้หญิงสติดีที่ไหนจะยอมแต่งงานกับใครง่ายๆ ขนาดนั้นกัน" "แกไง" "เราเนี่ยเหรอ"คราวนี้ดรินทร์ตกใจจนตาโตเป็นไข่นกกระจอกเทศ ก่อนจะชี้นิ้วมาที่ตัวเองแล้วทำตาปริบๆ มองมายังเพียงดาว ส่วนคนพูดนั้นกลับส่งยิ้มหวานมาให้”