icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลงรักเจ้าสาวผิดคิว

บทที่ 4 เจ้าสาวผิด(ตัว)คิว 2

จำนวนคำ:1423    |    อัปเดตเมื่อ:17/05/2022

กุมมือของดรินทร์ไว้ สีหน้าแววตานั้นร้องขอความช่วยเหลือ

ไม

ื่อนรัก เ

็ดขาด...ไม่มีทาง’ นี่คือประโยคที่ดรินทร์ควรจะตอบเพีย

็ไ

ดาวถามย้ำ เพราะก

หวังว่าเราจะยอม” และอีกหนึ่งเหตุผล

ลงเช่

รักแกที่สุด” เพียง

่งทันทีที่เธอปรากฎตัวขึ้น บรรดาช่างแต่งหน้าทำผมต

น เมื่อเห็นว่าดรินทร์นั้นสามารถใส่ชุดเจ้าสาวของด

ธอก็เล่าความจริงทุกอย่างให้ปรียาฟังว่าตอนนี้ญาติเจ้าสาวต่างพากันหนีออกไปจากโรงแรมกันจนห

ไขปัญหาที่เธอนั้นคิดและเตรียมไ

โดยไม่จำเป็นต้องแจ้งรายละเอียด

อยเป็นเจ้าสาว เพื่อจั

ณณ์ได้ตอนนี้ละกุ๊กไก่” ป

เตรียมไว

ทกุ๊กไก่เอง ซึ่งค

เรื่องที่กำลังเกิดและต้องแก้ไขปัญหา แต่ทว่าแวบแรกทันท

ยังเคยพูดกับเพียงดาวว่าถ้าได้ดรินทร์มาเป็นสะใภ้ก็คงดี แต่จู่ๆ ดรินทร์ก็หายหน

อมค

ามย้ำ เพราะไม่คิดว

ริง

ไมถึ

าเจ้าสาวหายตัวไป คงอันตรายถึงชีวิต” เพียงดาวอ้อมๆ แอ้ม

ลอะไรให้ลินเขาใจอ่อนเพื่อช่วยมาเป็นเจ้าสาวให้พี่ปุณณ์ก็เท่านั้นเอง อีกอย่างเมื่อก่อนคุณ

ก็

ับแขกที่หน้างานก่อนนะคะ ถ้าลินแต่ง

หา แต่ถ้าปุณณ์เห็นว่าเจ้าส

พียงดาวยิ้มหวานส่งมาให้ปรียา นั่นเพราะเร

ขั้นนี้แล้วก็คงได้แต่ปล่อยให้ดำเนินไปจนจบ ปรียาก็เข้าไปคุยกับปุณณ์ก่

ีเวดดิ้งของปุณณ์กับดาวจรัสที่วางอยู่รอบๆ งานออกไป เปลี่ยนชื่อเจ้าสาวบนเวทีและตรงแ

ดเร็วปานจรวด แม่งานคนสำคัญอย่างเธอก็รีบขึ้นมาหาดรินทร์ที่ห้องแต่งตัว ซึ่งทัน

วยมาก

หน้านี้ก็ยืนมองตัวเองที่สวมชุดเจ้าสาวอยู่ตรงหน้ากระ

เลย ถ้าพี่ปุณณ์เห็นต

ช่เจ้าสาวที่พี่เขาต

รแบบนั้นสิ พ

อ...พ

าเจ้าสาวสวมรอยที่วันนี้ผิดคิวไปมากลงไปยังห้องจัดเลี้ยง ที่ถูกตกแ

ซึ่งส่วนใหญ่คือญาติฝั่งเจ้าบ่าวแทบทั้งนั้น และเพราะส่วนใหญ่ไม่เคยมีใครได้เห็นเจ้าสาวตัวจริงมาก่อน พวก

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
“เธอ...คือเจ้าสาวที่ฟ้าส่งมาโปรด ให้เจ้าบ่าวใกล้ตายที่ถูกเทงานแต่งงานอย่าง...เขา ++++++++ "เราขอโทษที่ไม่ได้บอกแกเรื่องพี่ปุณณ์จะแต่งงาน เราแค่ไม่อยากเห็นแกอกหักน้ำตานอง แต่เอ๊ะ...ทำไมแกพูดเหมือนกับว่ารู้จักเจ้าสาว" "อื้อ...พอดีเราเป็นญาติกัน คงเหมือนแกกับพี่ปุณณ์นั่นแหละ" "โลกแม่งก็กลม" เอ่ยจบเพียงดาวก็ถอนหายใจออกมา ตอนนี้เธอมืดแปดด้านไปหมดแล้ว ไม่รู้จะแก้ไขปัญหานี้ได้ยังไง "แล้วแบบนี้งานแต่งงานจะเอาไงต่อ" "ป้าเรา แม่พี่ปุณณ์นะ ยื่นคำขาดให้ญาติเจ้าสาวหาทางแก้ไขอยู่" "จะหาทางแก้ไขยังไงเล่า ในเมื่อเจ้าสาวไม่อยู่แบบนี้แล้ว" ดรินทร์คิ้วขมวดอีกคน "ก็ใช่ไง อีกอย่างเราเห็นบรรดาพ่อแม่ญาติพี่น้องเจ้าสาวพากันหนีขึ้นรถแล้วขับออกไปจากโรงแรมตะกี้นี้ คงเทงานแต่งงานเหมือนเจ้าสาวแล้วแน่นอน เราฟันธงได้" "หา" เสียงอุทานด้วยความตกใจดังมาจากดรินทร์อีกครั้ง "เอาไงดีอะแก ช่วยกันคิดหน่อยสิ" "จะไปคิดอะไรให้ยุ่งยาก ในเมื่อไม่มีเจ้าสาวแล้วก็ยกเลิกงานแต่งไปสิแก จะจัดต่อทำไม" "หรือไม่ก็แก้ผ้าเอาหน้ารอด ด้วยการหาผู้หญิงสักคนมาเป็นเจ้าสาว" ขณะพูดเพียงดาวก็มองตรงมายังดรินทร์ โดยที่คนถูกมองนั้นไม่รู้ตัวสักนิด ว่าเพื่อนกำลังวางแผนอะไรอยู่ในใจ "บ้า...ผู้หญิงสติดีที่ไหนจะยอมแต่งงานกับใครง่ายๆ ขนาดนั้นกัน" "แกไง" "เราเนี่ยเหรอ"คราวนี้ดรินทร์ตกใจจนตาโตเป็นไข่นกกระจอกเทศ ก่อนจะชี้นิ้วมาที่ตัวเองแล้วทำตาปริบๆ มองมายังเพียงดาว ส่วนคนพูดนั้นกลับส่งยิ้มหวานมาให้”