ท่านอ๋องเจ้าขา...ข้ายอมแล้ว

ยี่ยนยาตรามาถ

ลวงหนึ่งแสนนาย พร้อมเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นไคกั๋วกง [1] ตระกูลได้สืบทอดตำแหน่งสามชั่วคนโดยไม

นามหนานกงอี้ไปประจำแทน ทำเอาบรรดาคุณหนูทั้งหลายร่ำไห้น้ำตานองด

็นรองแม่ทัพผู้องอาจห้าวหาญอย่างเยี่ยนหยางจง แล้วไหนจะกุนซือผมสีเงินรูปงาม

บรรดาคุณหนูต่างจับจองห้องพิเศษของโรงเตี๊ยมและหอสุราทั้งสองฟากฝั่งเพื่อชมขบวนทัพ เมื่อได้เห็นบุรุษทั้งสองก็พาก

วกง เขตพำ

พ่อบ้านใหญ่ช่างลี่นำเทียบเชิญม

ยจึงส่งสัญญาณให้พ่อบ้านใหญ่ออกไปก่อน จึงค่อยเปิดเทียบเ

ไคกั๋วกงเตรียมการแสดงมาด้วย” เยี่ยนหยางเจวี๋ยอ่

เยี่ยนจิ้นหลิงยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ในมือของเขายังถือ

น้ำเสียงร้อนรน “ฮ่องเต้อาจจะยกองค์หญิงให้ข้าหรือเจ้าก็ได้” รองแม่ทัพหนุ่มอดคิดเช่นนี้ไม่

งรีบร้อน” เยี่ยนจิ้นหลิงตอบพี่ชายพร้อมกลั้วหัวเราะ “สวรร

องของเขาจะเชี่ยวชาญกลศึกอย่างหาตัวจับได้ยาก เรื่องศาสตร์การทำนายของกุนซือหนุ่มก

าเชื่อถือนี้สร้างเรื่องให้เข

ตัวแล้ว” เยี่ยนจิ้นหลิงยิ้มมุมปาก เผยแววตาบางอย่างชั่วขณะ ชายหนุ่ม

ดงหน้าพระพักตร์ พ่อว่าไม่จำเป็นสักนิด เราจ้างคณะแสดงส่งไปก็ได้”

ตแล้ว…นางต้อ

จากห้องหนังสือทันที ทิ้งบิดา

็นพระสนมของฮ่องเต้นะ” เยี่ยนหยางเจวี๋ยเอ่ยเสียงสั่นด้วย

คุณหนูหลายตระกูลก็ถูกคัดเลือกให้แสดงความสามาร

ยด บางทีตนเองก็ยังหงุดหงิดที่กุนซือผมเงินเก็บงำคำทำนายเอาไว้ผู้เดียว ส่วนเรื่องเทียบเชิญจากวังหลวงฉบับนี้ พี่ใหญ่สกุลเยี่ยนก็ม

บส่วนลานกว้างของจวน ทหารองครักษ์พิเศษกำลังฝึกยุทธ์กันอย่างแข็งขัน เมื่อเห็นท่านกุนซือก็หยุดการกระทำทั้งหมดแล้วยกมือขึ้นทำท่าคำนับ พร้อมกล่าวคำคารวะ ทห

นเล็กน้อย มุ่งตรงสู่สวนกลางคฤหาสน์ทันที โดยไม่แม้แต่จะชำเลืองมองดอกท้

อ่อนพัดพากลิ่นดอกโบตั๋นจาง ๆ จากร่างบางลอยมาปะทะจมูก เยี่ยนจิ้น

้น 1 ชั้นรอง โดยใช้แต่งตั้งให้ขุนนางที่ไม่ได้เป็นเชื้อ